Er zijn twee soorten visa: Visum voor kort verblijf: dit is voor een verblijf van maximaal 90 dagen.Visum voor lang verblijf: dit is voor een verblijf van minimaal 90 dagen.
Reizigers met verblijfsvergunning
Dan mag u maximaal 90 dagen binnen een periode van 180 dagen in het Schengengebied zijn. Neem naast uw paspoort of ander reisdocument, uw verblijfsvergunning mee als u op reis gaat.
Niet-EU-burgers die langer dan 90 dagen in Italië willen verblijven, moeten een nationaal visum voor lang verblijf (type D) aanvragen bij de Italiaanse diplomatieke vertegenwoordiging in hun land van herkomst of vaste verblijfplaats .
Het klimaat in Italië is erg verschillend, maar in het grootste deel van het land is het het hele jaar door warm. In het zuiden kun je het zelfs tropisch noemen. Optimaal genieten dus. Als EU-burger hoef je geen speciaal visum te regelen om te wonen en werken in Italië.
Alle niet-ingezetenen moeten een aanwezigheidsverklaring (dichiarazione di presenza) invullen. Toekomstige ingezetenen of iedereen die van plan is langer dan 90 dagen in Italië te verblijven, moeten een verblijfsvergunning (permesso di soggiorno) aanvragen .
Met een visum kunt u Italië bezoeken voor 3 maanden, 6 maanden of tot een jaar . Maar als u van plan bent om langer te blijven – of zelfs permanent naar Italië te verhuizen – hebt u een verblijfsvergunning nodig. Het probleem is dat u geen verblijfsvergunning kunt krijgen zonder eerst een visum te hebben.
Als u de visumvrije limiet van 90 dagen overschrijdt, kunt u maximaal 3 jaar lang een verbod krijgen om Schengenlanden binnen te komen . Als u niet naar het VK kunt terugkeren voordat uw visumvrije limiet verloopt, neem dan contact op met het dichtstbijzijnde lokale immigratiekantoor ('questura') (in het Italiaans). Zorg ervoor dat u bij in- en uitreis uw paspoort laat afstempelen.
Het verkrijgen van een permanente verblijfsvergunning in Italië
Na vijf jaar legaal verblijf en op voorwaarde dat aan de toelatingseisen is voldaan, kan een buitenlander een aanvraag indienen voor een permanente verblijfsvergunning, dat wil zeggen een EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen (Permesso di soggiorno UE per soggiornanti di lungo periodo), die onbeperkt geldig is.
Italië hoort bij de Europese Unie. Daarom kun je met een identiteitskaart (ID-kaart) of paspoort naar Italië reizen. Houd er rekening mee dat jouw paspoort of identiteitskaart nog minimaal geldig moet zijn tot de dag van terugkomst. Voor Italië heb je geen visum nodig.
Spanje is door de Bloomberg 2019 Healtiest Country index uitgeroepen tot het gezondste land om in te wonen. Met Italië op nummer 2, gevolgd door IJsland, Japan en Zwitserland.
U moet zich laten uitschrijven uit de Basisregistratie Personen (BRP) als u in een periode van een jaar meer dan 8 maanden in het buitenland verblijft. Ook als u uw huis in Nederland aanhoudt, moet u zich laten uitschrijven uit de BRP.
De 90-dagenregel Europa laat u maximaal 90 dagen in het Schengengebied verblijven binnen een periode van 180 dagen . Dit betekent dat u drie maanden kunt reizen, werken of verkennen, maar dat u het Schengengebied de volgende drie maanden moet verlaten voordat u kunt terugkeren.
De verwerkingstijd voor een nationaal visum kan tot 90 dagen duren. Houd er rekening mee dat er geen spoedtoeslag van toepassing is.
Langer dan 8 maanden buiten Nederland
Verblijft u in een periode van een jaar meer dan 8 maanden buiten Nederland? Dan moet u zich altijd uitschrijven bij uw gemeente in Nederland. Wanneer u dit niet doet, kunt u een boete krijgen. De 8 maanden hoeven niet aaneengesloten te zijn.
U moet de vergunning vernieuwen als u uw verblijf in Italië wilt verlengen. Het duurt een maand vanaf de datum van uw eerste afspraak bij de Questura voordat de elektronische verblijfsvergunning wordt afgegeven, als uw aanvraag succesvol is.
Het is niet netjes om je handen onder de tafel op schoot te houden tijdens het eten, noch met je ellebogen op de tafel te leunen. Een goede lichaamshouding wordt min of meer verwacht. Gebruik altijd bestek tenzij het gerecht het niet toelaat of de host zelf met de vingers eet.
Amerikanen moeten een inreisvisum hebben dat moet worden verkregen bij een Italiaans consulaat voordat ze naar Italië komen , om langer dan drie maanden in Italië te blijven en een verblijfsstatus te krijgen. Deze procedure duurt enkele weken, dus het is raadzaam om ruim voor de vertrekdatum een aanvraag in te dienen.
Dan zijn er nog andere nationale alarmnummers: 113 is voor de politie (Carabinieri), 115 voor de brandweer (Pompieri) en 118 voor de ambulance (Ambulanza).
Een Italiaans visum voor lang verblijf staat ook bekend als een D-visum of een nationaal visum en staat verblijven in Italië toe die langer duren dan 90 dagen . Een Italiaans visum voor lang verblijf staat toegang tot Italië toe, maar voor een verblijf langer dan 90 dagen is een verblijfsvergunning vereist.
Om minder dan 90 dagen in het land te verblijven, volstaat je paspoort.Wil je daarentegen in Italië gaan wonen, dan heb je een langdurig visum nodig. Dit heet het Visum D en is nodig voor zowel leden van de EU als daarbuiten.
Welke soorten Italiaanse visa zijn er beschikbaar? Er zijn twee categorieën visa voor Italië: Visa voor kort verblijf (ook bekend als Schengen type C visa) – geldig voor maximaal 90 dagen binnen een periode van 180 dagen. Visa voor lang verblijf (ook wel type D nationale visa genoemd) – gelden voor verblijven langer dan 90 dagen (d.w.z. drie maanden)
Verplichte voorwerpen Italië
In Italië is het verplicht om een veiligheidshesje voor iedere inzittende en een gevarendriehoek mee te hebben. Een verbanddoos, reserveband, brandblusser en reservelampen zijn niet verplicht, maar zijn natuurlijk wel aan te raden.
Dien uw aanvraag in bij de ambassade, hoge commissie of het consulaat van het land waar u het langst zult verblijven . Als u in elk land even lang verblijft, dient u uw aanvraag in bij de ambassade van het land dat u als eerste zult bezoeken. U moet een visum aanvragen als: u van plan bent om langer dan 90 dagen te blijven.
De standaardwerkweek in Italië is 40 uur, zoals uiteengezet in Artikel 1 van Wetgevend Decreet nr. 66/2003. Dit komt neer op acht uur per dag voor vijf werkdagen. Collectieve Overeenkomsten, bekend als accordi collettivi, kunnen binnen specifieke sectoren lagere werkuren vaststellen.