Een lidocaïne-allergie uit zich meestal via huidreacties zoals jeuk, roodheid, galbulten (urticaria) of zwellingen (oedeem) op de plek van toediening. Ernstige, zeldzame reacties omvatten anafylaxie (benauwdheid, lage bloeddruk). Soms treden systemische klachten op zoals duizeligheid, misselijkheid, trillingen of oorsuizen. Farmacotherapeutisch Kompas +6
Er is bij u een contactallergie vastgesteld aan lidocaïne en derivaten. Wanneer u hiermee in contact komt, kan dit aanleiding geven tot een contactallergisch eczeem. U moet deze stoffen dan ook zoveel mogelijk vermijden.
Allergische reacties kunnen milde symptomen omvatten, zoals urticaria, erytheem en intense jeuk, maar ook ernstige reacties in de vorm van angio-oedeem en/of ademhalingsproblemen. Nog ernstiger, levensbedreigende anafylactische reacties omvatten symptomen zoals apneu, hypotensie en bewustzijnsverlies [2,3].
Overgevoeligheidsreacties. Vaak (1-10%): paresthesieën, duizeligheid, hoofdpijn, bradycardie, hypotensie, bleekheid, hypertensie, misselijkheid, braken. Soms (0,1-1%): convulsies, gevoelloosheid van de tong, dysartrie, hyperacusis, tinnitus, visusstoornissen, bewusteloosheid, tremor, centrale depressie.
Als lokaal anestheticum: Vaak (1-10%): duizeligheid, bradycardie, hypotensie, hypertensie, misselijkheid, braken.
Lidocaïne behoort tot de anesthetica van het amidetype. In geval van een allergie kan het beste worden gekozen voor een anestheticum van het estertype. Procaïne, een estertype, wordt daarom soms nog parenteraal toegepast bij overgevoeligheid voor lokale anesthetica van het amidetype.
Lidocaïne (ook wel Xylocaïne genoemd) is een verdovingsmiddel dat zenuwgeleiding (tijdelijk) vermindert of blokkeert.
Wat is anafylaxie? Sommige mensen ervaren, na blootstelling aan de stof waarvoor zij allergisch zijn, een heel plotse ernstige allergische reactie waarbij meerdere organen in het lichaam of de luchtwegen zijn betrokken. Een dergelijke reactie wordt anafylaxie genoemd.
De normale maximale dosering bedraagt 4,5 mg/kg lichaamsgewicht (of 300 mg). Als lidocaïne wordt gecombineerd met een geschikt geneesmiddel dat uw bloedvaten vernauwt, kan de maximale dosering worden verhoogd tot 7 mg/kg lichaamsgewicht (of 500 mg).
Overgevoelig zijn voor een contrastmiddel komt niet vaak voor en de klachten zijn meestal niet ernstig. Je hebt klachten gekregen van 1 soort contrastmiddel. De kans is groot dat je geen klachten krijgt van andere soorten. Vraag in het ziekenhuis door welk contrastmiddel je klachten hebt gekregen.
Klachten die vaak voorkomen zijn: buikpijn, misselijkheid, overgeven, diarree. benauwdheid: hese stem, blauwe lippen, moeite met ademen door een gezwollen tong, vernauwde keel of luchtwegen (astmatische reactie), moeite met praten. rode huid, galbulten en jeuk.
Ernstige overgevoeligheid aan geneesmiddelen
Komt zelden tot uiterst zelden voor na een verdoving (1 op de 10.000 tot 1 op de 100.000), zowel bij algemene als regionale anesthesie. Een allergische reactie zal onmiddellijk opgemerkt en behandeld worden.
Klachten bij een allergie zijn bijvoorbeeld jeuk of vlekjes op de huid, dikke oogleden, tranende ogen, kriebel in de neus, tintelingen van de tong, hoesten en niezen.
vlekken, jeuk, roodheid, misselijkheid of braken. zwelling van de keel, benauwdheid, kortademigheid, hoesten, piepende ademhaling. duizeligheid, bewusteloosheid, hartritmeverstoring (hart klopt veel sneller of langzamer) angst en onrust.
Overdosering met lidocaïne kan zich uiten in een voorbijgaande prikkeling van het centrale zenuwstelsel met als vroege symptomen: gapen, rusteloosheid, duizeligheid, misselijkheid, braken, dysarthrie, ataxie, gehoor- en visusstoornissen. Bij matige intoxicatie kunnen tevens spiertrekkingen en convulsies ontstaan.
De lidocaïne (verdoving) werkt meestal gelijk. De verdoving houdt 2 tot 3 uur aan. De pijnklachten kunnen als reactie op de injectie verergeren; voornamelijk de eerste 2 á 3 dagen.
Bijwerkingen die vaak voorkomen bij het gebruik van lidocaïne zijn duizeligheid, misselijkheid, bradycardie, licht gevoel in het hoofd, gevoelloosheid van de tong en tinnitus.
De "3-5-7"-regel voor de maximale toxische dosis:
3 mg/kg = bupivacaine, ropivacaine . 5 mg/kg = lidocaïne . 7 mg/kg = lidocaïne met adrenaline .
Volwassenen: Eenmalige directe intraveneuze injectie (bolus): ALLEEN DE DOSERINGEN VAN 5 ml, 50 mg of 100 mg mogen worden gebruikt voor directe intraveneuze injectie. De gebruikelijke dosis is 50 tot 100 mg lidocaïnehydrochloride (0,70 tot 1,4 mg/kg; 0,32 tot 0,63 mg/lb) intraveneus toegediend onder ECG-monitoring .
Hoelang een allergische reactie duurt, hangt af van de oorzaak en hoe gevoelig je bent. “Een lichte reactie, zoals jeuk of niezen, verdwijnt vaak binnen een paar uur”, zegt Rick. “Maar een huiduitslag kan een paar dagen blijven.
Een zeer heftige allergische reactie noemen we anafylaxie. Die kan bijvoorbeeld optreden na een wespensteek of wanneer je bepaalde voedingsmiddelen helemaal niet verdraagt. Daarbij kunnen je tong, lippen en oogleden opzwellen en kan je het benauwd krijgen. Dit kan levensbedreigend zijn.
Bij lichte klachten (zoals jeuk of niezen) helpt een antihistaminetablet vaak goed. Bij hooikoorts kun je een neusspray of oogdruppels gebruiken. Bij huiduitslag helpt het om de huid te koelen met een natte doek. Vermijd de stof waarvoor je allergisch bent om nieuwe klachten te voorkomen.
Overzicht: Transdermale lidocaïne wordt vaak gebruikt om pijn te verlichten, waaronder bepaalde vormen van zenuwpijn. Het werkt door tijdelijk de zenuwsignalen te blokkeren die de pijn veroorzaken. De meest voorkomende bijwerking is roodheid, irritatie of jeuk op de plaats van aanbrengen .
Er werden geen klinisch relevante resultaten gevonden. Dus lidocaïne is veilig in de toegediende doseringen en met eventuele monitoring.
Lidocaïne en methemoglobinemie
Methemoglobinemie kan zelfs ontstaan door normaal gebruik van lidocaïne, vooral bij kinderen. Omdat hun bloed onvoldoende zuurstof naar de weefsels kan transporteren , zien mensen met methemoglobinemie er erg bleek of zelfs blauw uit, voelen ze zich erg moe en hebben ze last van kortademigheid.