De enige vloeistof die bloed kan verdunnen is water, wat meteen het gevaar van een overdosis water verklaart. De medicijnen die men 'bloedverdunners' noemt, doen niets ander dan het stollingsproces tegengaan, waardoor het bloed makkelijker weg kan stromen.
De meest voorkomende bloedverdunners zijn acetylsalicylzuur, warfarine, dabigatran en rivaroxaban. De term 'bloedverdunners' suggereert dat deze medicijnen het bloed 'dunner' maken.
Polycythemia Vera: behandeling
De behandeling is vooral gericht op het voorkomen van trombose. Daar wordt bijvoorbeeld aspirine voor gegeven. Ook helpt het om geregeld een bepaalde hoeveelheid bloed af te nemen, dit heet aderlating, en dit lijkt op een bloeddonatie.
Er zijn 2 soorten sterke bloedverdunners: cumarines en DOAC's. Cumarines maken de werking van vitamine K minder, waardoor uw bloed minder snel stolt. Er zijn 2 cumarines: acenocoumarol.
Tot de meest voorkomende bloedverdunners behoren apixaban (Eliquis), dabigatran (Pradaxa), edoxaban (Savaysa, Lixiana), enoxaparine (Lovenox), heparine, rivaroxaban (Xarelto), warfarine (Jantoven), aspirine, clopidogrel (Plavix), dipyridamol (Persantine), prasugrel (Effient) en ticagrelor (Brilinta).
Tandvlees dat veel of langer bloedt dan normaal, spontane neusbloedingen, wondjes die blijven bloeden, het spontaan optreden van grote blauwe plekken na een kleine stoot of een onzachte aanraking zijn mogelijk tekenen dat je bloed 'te dun' is.
Te veel rode bloedcellen in het bloed kan het bloed stroperig maken, waardoor u meer kans heeft op bloedingen en stolsels in uw bloed.
Trombocytenaggregatieremmers, ook wel plaatjesremmers. Dit worden in de volksmond ook wel de 'lichte' bloedverdunners genoemd. Deze tabletten zorgen ervoor dat de bloedplaatjes, die een rol hebben in de stolling van het bloed, minder snel samenkleven.
Hoe kun je het herkennen? De toegenomen bloeddikte maakt dat je een hoger risico loopt op klontervorming in de slagaders of aders, met als mogelijk gevolg een hartinfarct of beroerte. Andere verwikkelingen kunnen zijn: bloedingen, vermoeidheid, jeuk en misselijkheid.
Er zijn geen manieren om uw bloed daadwerkelijk te "verdunnen", maar u kunt stappen ondernemen om de bloedstroom te reguleren en de ontwikkeling van bloedstolsels te voorkomen. Hier zijn enkele suggesties: Eet een uitgebalanceerd dieet : Talrijke natuurlijke stoffen die in voedingsmiddelen en supplementen voorkomen, werken als natuurlijke bloedverdunners.
Vitamine K-antagonisten zijn bloedverdunners. Ze worden ook wel coumarines genoemd. Vitamine K-antagonisten zorgen ervoor er minder stollingsfactoren aangemaakt worden en daardoor stolt het bloed minder snel.
Alcohol in wijn heeft een bloedverdunnende werking en draagt zo bij tot een betere doorbloeding, stofwisseling en zo ook lichamelijk en psychisch welzijn.
Veranderingen in levensstijl voor natuurlijke bloedverdunning
Naast dieet en supplementen kunnen bepaalde gewoontes de bloedsomloop ondersteunen en het risico op stolling verminderen: Blijf gehydrateerd – Uitdroging verdikt het bloed, waardoor het risico op stolsels toeneemt. Beweeg regelmatig – Fysieke activiteit bevordert de bloedsomloop en voorkomt stagnatie.
Toepassing van gember kan – vanwege de aanwezigheid van salicylaten, wat bijvoorbeeld ook in aspirines zit – namelijk een bloedverdunnend effect hebben.
Wat de meeste mensen wel weten, is dat alcohol 'bloedverdunnend' werkt. Als u alcohol drinkt, dan duurt het – net als bij bloedverdunners – langer voordat uw bloed stolt. Uw bloed wordt in werkelijkheid overigens niet 'dunner' maar het stolt minder snel. En dat komt door de bloedplaatjes (trombocyten).
In tegenstelling tot het vroeger vaak gebruikte 'aspirientje' heeft paracetamol geen invloed op de bloedstolling zodat het ook aangewezen is bij mensen die bloedverdunners innemen. Het antwoord is ja; paracetamol hoort dus zeker thuis in je medicijnkastje, op voorwaarde dat je het correct gebruikt.
Warfarine heeft ook sterk de voorkeur voor mensen met klepschade door reumatische koorts, mensen met antifosfolipidensyndroom (een zeldzame aandoening die leidt tot bloedstolsels) en mensen die een transkatheter-aortaklepvervanging hebben ondergaan. De meeste artsen schrijven de DOAC's apixaban of rivaroxaban voor.
Een DOAC is een sterke bloedverdunner. Door dit medicijn maakt je bloed minder snel bloedpropjes. En je lichaam kan bloedproppen beter opruimen. Je kunt een DOAC bijvoorbeeld krijgen bij een trombosebeen of de hartritme-stoornis boezem-fibrilleren.
Als bloed viskeus is, raken naast een hoge bloeddruk die nodig is voor de bloedcirculatie, ook de bloedvatwanden gemakkelijk beschadigd. Hoewel dit probleem erg belangrijk is, is de enige methode om de bloedviscositeit te verlagen momenteel het nemen van medicijnen, zoals aspirine .
Polycythemia vera (PV) is een bloedziekte die niet overgaat. Bij PV vormen zich in het beenmerg te veel rode bloedcellen. Hierdoor wordt het bloed dikker en stroomt het moeilijker door kleine bloedvaatjes. Daardoor is er meer kans op stolsels in aders en slagaders (trombose).
Dit kan ook gebeuren door te dik, stroperig bloed. Om het risico op trombose te verminderen wordt er een bloedverdunner gegeven. Vaak wordt gebruik gemaakt van carbasalaatcalcium (Ascal) of acetylsalicylzuur (Aspirine). Aderlaten wordt bij PV gedaan als het hematocriet gehalte te hoog is in het bloed.
Uw bloed is te stroperig geworden waardoor de kans op stolselvorming (trombose) in de bloedvaten toeneemt. Hierdoor loopt u een groter risico op het krijgen van een herseninfarct (beroerte), hartinfarct of bijvoorbeeld een trombosebeen.
Als uw bloed (veel) te dun is, dan is het risico op bloedingen groter.En dat kan gevaarlijk zijn. Met name bij trombosepatiënten die wat minder mobiel zijn – zoals ouderen die vaak vallen of slecht ter been zijn – of mensen die bijvoorbeeld vanwege hun sport meer kans hebben op een (interne) bloeding.
Een verminderde bloedtoevoer naar de uiteinden van het lichaam, de haarvaatjes, kan onder meer leiden tot haaruitval, spierpijn, broze nagels of een vertraagde spijsvertering.” Vrouwen hebben vaak last van koude handen en voeten, terwijl mannen dan weer meer last hebben van pijn in de benen.