ADHD is een psychische stoornis die begint in de jeugd en die vaak persisteert tot in de volwassenheid. De kernsymptomen van ADHD zijn: aandachtstekort, hyperactiviteit en impulsiviteit.
Een afwijking waarbij een sterk verlaagd vermogen aanwezig is om aandacht voldoende bij activiteiten te houden en er sprake is van impulsief gedrag en rusteloosheid.” Deze formulering suggereert dat ADHD een psychische stoornis is, maar het is eigenlijk een andere manier van denken.
Attention-deficit/hyperactivity disorder (ADHD) is een van de meest voorkomende psychische stoornissen bij kinderen. Symptomen van ADHD zijn onder andere onoplettendheid (niet kunnen focussen), hyperactiviteit (overmatige beweging die niet past bij de setting) en impulsiviteit (haaste handelingen die in het moment plaatsvinden zonder na te denken).
Een gedragsstoornis is aangeboren en niet te genezen; iemand vertoont gedrag dat voortkomt uit een aandoening, zoals autisme, ADHD, een verstandelijke beperking of een persoonlijkheidsstoornis. Een gedragsstoornis kan voorkomen bij kinderen, jongeren en volwassenen.
ADHD is een ontwikkelingsstoornis waarbij je kind impulsief, druk (hyperactief) en onoplettend gedrag kan vertonen. Deze gedragingen zorgen voor hinder of problemen in het dagelijkse leven (thuis, op school, vrije tijd) en hebben dus een negatieve invloed op het functioneren van je kind.
ADHD wordt in de DSM-5 tot de neurobiologische ontwikkelingsstoornissen gerekend en verwijst naar een hardnekkig patroon van onoplettendheid en/of hyperactiviteit-impulsiviteit dat het dagelijkse functioneren of de ontwikkeling in significante mate belemmert.
ADHD is de meest gediagnosticeerde psychiatrische stoornis bij kinderen, die zich bij de meerderheid in de volwassenheid voortzet. ADHD bij volwassenen kan gepaard gaan met persoonlijkheidsstoornissen, maar er ook voor worden aangezien, terwijl de ADHD niet wordt onderkend.
ADHD is een neuro-ontwikkelingsstoornis , wat betekent dat het de ontwikkeling van een persoon beïnvloedt, en zijn psychologie en gedrag verandert. Volwassenen en kinderen met ADHD vertonen verschillen in hun hersenen vergeleken met mensen met een normale ontwikkeling. Ze hebben ook meer kans op andere neuro-ontwikkelingsstoornissen.
Gedragsstoornis, wat is dat? Als een kind of een jongere minimaal 6 maanden lang opstandig, negatief, vijandig en zelfs gewelddadig gedrag vertoont wordt dit gedefinieerd als een gedragsstoornis. De twee belangrijkste gedragsstoornissen zijn de ODD (oppositional defiant disorder) en CD (conduct disorder).
Onderzoek laat nog iets anders zien: in de hersenen van kinderen en jongeren met ADHD is een scheve verhouding tussen de neurotransmitters dopamine en noradrenaline. Dopamine heb je nodig om denkprocessen te plannen, doelgericht te handelen en je emotie en motivatie in goede banen te leiden.
Autisme, tic- en leerstoornissen
Een kind met ADHD heeft 20-50 % kans op comorbideautisme, waarschijnlijk door een gedeelde genetische factor. Tic-stoornissen komen bij 10-20% van de ADHD-kinderen voor. Dit percentage neemt af in de volwassenheid.
Een gedragsprobleem is iets anders dan een gedragsstoornis. Een gedragsstoornis is aangeboren en niet te genezen: iemand vertoont gedrag dat voortkomt uit een aandoening, zoals autisme, ADHD of een persoonlijkheidsstoornis. Gedragsproblemen zijn niet aangeboren, maar worden veroorzaakt door de omstandigheden.
De diagnose kan later in het leven komen , wanneer de dagen minder gestructureerd zijn op de universiteit of zelfs later wanneer er een baan, partner en kinderen in evenwicht moeten worden gebracht . Bovendien, terwijl de meer voor de hand liggende tekenen van hyperactiviteit kunnen verbeteren met de leeftijd, blijven tekorten in aandacht en uitvoerende functies vaak bestaan en blijven onopgemerkt.
ADHD en overprikkeling. Als je ADHD hebt, kan je moeite hebben om prikkels die op je afkomen te verwerken. Dit kunnen externe prikkels zijn maar ook interne prikkels. Externe prikkels zijn indrukken die via de zintuigen binnenkomen zoals geluiden, beelden, geuren, smaken, en lichamelijke sensaties.
Depressie, angst, psychotische en persoonlijkheidsstoornissen, het zijn voorbeelden uit het grote aantal psychische stoornissen dat we bij GGZ Delfland behandelen. We hebben informatie over de meest voorkomende aandoeningen voor je op een rij gezet en geven uitleg over de behandelmogelijkheden.
Veel mensen met ADHD hebben last van vermoeidheid. Alles kost veel moeite en energie. Dit kan vervolgens erger worden door slaapproblemen. Bij ADHD komt dit heel vaak voor.
Ontwikkelingsstoornissen, zoals ADHD en autisme, komen aan het licht doordat kinderen zich op één of meer punten anders ontwikkelen dan hun leeftijdgenoten. Maar met de leeftijd neemt de kans op succesvolle behandeling af.
Gedragsstoornissen omvatten een patroon van verstorend gedrag dat problemen veroorzaakt op school, thuis en in sociale situaties . Gedragsstoornissen komen vaak voor bij kinderen en volwassenen. Bijna iedereen vertoont wel eens een aantal van deze gedragingen, maar gedragsstoornissen zijn ernstiger.
Er zijn twee verschillende soorten: Oppositioneel opstandig gedrag (ODD) en Antisociaal gedrag (CD). Deze afkortingen komen voort uit de Engelse benamingen Oppositional Defiant Disorder (ODD) en Conduct Disorder (CD).
ADHD is een psychische stoornis die begint in de jeugd en die vaak persisteert tot in de volwassenheid.
Onbehandelde ADHD is een risicofactor voor een aantal uitdagingen, waaronder onveilig rijden, middelenmisbruik en een hoger risico op vroegtijdig overlijden, volgens een groeiend aantal onderzoeken. Nu toont nieuw onderzoek aan dat ADHD bij volwassenen een tol kan eisen van de hersenen en verband houdt met een hogere kans op het ontwikkelen van dementie .
Ze zijn het er over het algemeen over eens dat ADHD-patiënten voornamelijk worstelen met een onjuist gebruik van de neurotransmitter dopamine en, in mindere mate, noradrenaline (11,12). Dopamine beïnvloedt aanzienlijk tal van gedragingen, waaronder bewegingsmodulatie, cognitie, stemming en aandacht.
Borderline persoonlijkheidsstoornis (BPD) en aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit (ADHD) zijn beide erkende psychische aandoeningen. BPD is echter een persoonlijkheidsstoornis, terwijl ADHD een neurologische ontwikkelingsstoornis is .
Zorg voor een rustig plekje waar iemand even heen kan als het hoofd te vol voelt. Of ga lekker samen naar buiten en raak energie kwijt met spelen of sporten. Maak duidelijke afspraken, bijvoorbeeld als je samen gaat werken.
ADHD met comorbiditeit
Voor zowel degene met AD(H)D als zijn of haar omgeving. Er kan onder andere sprake zijn van gedragsproblemen, angsten, depressies, stemmingswisselingen of verslaving. Daarbij hebben mensen met ADHD ook vaak een negatief zelfbeeld, eetstoornissen en/of persoonlijkheidsstoornissen.