Alle soorten traditionele klimop (Hedera helix, Hedera hibernica) zijn matig giftig bij inname en irriterend voor de huid, waardoor ze niet geschikt zijn voor consumptie. Zoek je een veilige, niet-giftige groene klimplant als alternatief, overweeg dan klimhortensia, wilde wingerd (Parthenocissus), druif (Vitis) of de groenblijvende clematis (Clematis armandii). 123planten.nl +3
Alle Hedera-soorten zijn niet eetbaar. De plant bevat een licht giftige stof (saponinen) die bij inname van grotere hoeveelheden bladeren of wortels kan leiden tot klachten zoals misselijkheid en braken.
Zo kun je de planten van elkaar onderscheiden:
Gifsumak (A) heeft meestal drie brede, traanvormige bladeren . Het kan groeien als een klimmende of laag kruipende liaan die zich door het gras verspreidt. Het komt overal in de Verenigde Staten voor, behalve in Alaska en Hawaï.
Wilde wingerd (Parthenocissus quinquefolia)
De beste manier om wilde wingerd en gifsumak van elkaar te onderscheiden, is aan de hand van het aantal bladeren. Gifsumak heeft er drie, terwijl wilde wingerd er meestal vijf heeft. Jonge wilde wingerd kan weliswaar drie bladeren hebben, maar de ranken zijn glad en niet behaard.
Hedera (klimop) wordt vaak gebruikt als begroeiing van hekwerken, maar er zijn zeker goede alternatieven. Denk bijvoorbeeld aan wingerdsoorten, andere Hedera-soorten, druif, jasmijn, bosrank en/of klimhortensia.
Hedera Hibernica - Grootbladige klimop
Het is een van de bekendste soorten klimop die we kennen. Oersterk, snelgroeiend en kan op elke plek in de tuin. Wanneer je jouw tuinafscheiding snel dicht wilt hebben is dit de ideale keuze. Met zijn zelf hechtende zuignapjes klimt hij vanzelf tegen je schutting aan.
Plant sterke bodembedekkers, zoals dovenetel, maagdenpalm, mansoor, schaduwkruid (Pachysandra), kruipend zenegroen (Ajuga reptans) en tuingeraniums. Deze bodembedekkers vormen een gesloten 'tapijt' waar onkruid vrijwel niet doorheen komt.
Op gebouwen kan klimop in goten, ramen en daken groeien en routineonderhoud bemoeilijken . De dichte begroeiing kan indringers toegang verschaffen en mogelijk een schuilplaats vormen voor ongedierte zoals muizen. In sommige specifieke gevallen kan klimop schade aan gebouwen veroorzaken (zie hieronder).
Gifsumak wordt beschouwd als de "giftigste plant van het land". Een positief punt is echter dat hij ook veel zeldzamer is dan de andere giftige planten. Hij groeit alleen in zeer natte gebieden, zoals moerassen of veengebieden.
Er zijn succesvol bewezen methoden om van klimop af te komen! Je kan klimop doden door hem te overgieten met kokend water, eventueel met een beetje bleekmiddel, of door geconcentreerd kalkwater te gebruiken.
De planten veroorzaken bij de meeste mensen die ze aanraken een allergische contactdermatitis . De uitslag wordt veroorzaakt door een reactie van het lichaam op een olie in de planten, urushiol genaamd. De eerste keer dat u een van de planten aanraakt, krijgt u mogelijk geen uitslag.
Klimop klampt zich vast met kleine hechtwortels aan bomen, schoorstenen, muren en alles wat hij kan vinden. Op een zonnige, halfschaduw of schaduwrijke plek op arme zandgrond, kalkrijke leemgrond en voedselrijke kleigrond.
Het is algemeen bekend dat urushiol contactdermatitis veroorzaakt bij de meeste mensen die ermee in aanraking komen. Dit is een jeukende, irriterende en soms pijnlijke uitslag. De uitslag wordt veroorzaakt door urushiol, een heldere vloeibare stof in het sap van de plant.
Hoewel de bladeren van gewone klimop licht giftig zijn bij inname , zijn ze niet gevaarlijk bij aanraking zoals gifsumak (Toxicodendron radicans).
We zetten 10 van de meest giftige tuinplanten op een rij.
Eens in het jaar, in het najaar, snoeit u met een snoeitang enkele van de meest verhoutte takken weg. Verjongen wordt dit ook wel genoemd. In het begin zal de klimop er dan enigszins kaal uitzien, maar dit trekt in de lente gewoon dicht met nieuwe fris groene takjes en bladeren.
Klimop wordt niet toevallig giftig genoemd. Bladeren, stengels, wortels: alles eraan is irritant.
Deze 3 klimplanten zijn goede alternatieven voor klimop
Gifsumak heeft glanzende bladeren met gladde randen in groepjes van drie en kan groeien als een klimplant of struik, terwijl gif-eik gelobde of gekartelde bladeren heeft, ook in groepjes van drie (soms vijf), en meestal als een struik groeit. Beide planten kunnen vergelijkbare allergische reacties veroorzaken, dus het herkennen ervan helpt om contact te vermijden.
Klimop is van enorme waarde voor de fauna : de dichte, groenblijvende bladeren bieden het hele jaar door schuil-, rust- en overwinteringsplekken voor diverse insecten, vogels en kleine zoogdieren. Het is een geliefde nestplant voor heggenmussen, vliegenvangers, winterkoninkjes en roodborstjes.
Het is een invasieve, agressieve en gevaarlijke plant die schadelijk is voor naburige planten. Invasieve klimop biedt geen voordelen voor het ecosysteem, maar vormt juist een bedreiging. De groenblijvende plant groeit het hele jaar door, verstikt de omringende vegetatie en biedt nestplaatsen voor plagen.
Wist je dat de klimop extra luchtzuiverend is? Net als alle planten absorbeert de klimop koolstofdioxide en produceert de plant zuurstof. Daarnaast verwijdert de klimop ook schadelijke stoffen uit de lucht zoals benzeen en trichlooretheen.
De ergste onkruiden
Zevenblad woekert snel en vormt dichte matten die het gras verstikken. De wortels zijn diep en uitgebreid, waardoor het moeilijk is om te verwijderen. Ereprijs is een hardnekkig onkruid dat zich snel via wortels en zaad verspreidt.
Onkruid voorkomen
Voorkom stukken kale grond in je tuin. Het liefst bedek je de bodem met planten. Bodembedekkers zijn dichtgroeiende plantjes, die zorgen dat onkruid geen kans krijgt. Daarnaast nemen bodembedekkers regenwater op en voorkomen ze in droge periodes dat de grond uitdroogt.
Zevenblad, ook tuinmansverdriet genoemd, is een van de hardnekkigste onkruidsoorten en zeer moeilijk te bestrijden. Het kan een groeihoogte van 30 tot 100 cm bereiken. De stengel is kantig en hol. De bladeren zijn drietallig en scherp getand.