Iemand die slaapwandelt kan het beste rustig terug naar bed begeleid worden. Het wakker maken gaat meestal moeilijk en de slaapwandelaar kan verward, boos of angstig zijn als hij ontwaakt.
Rustig naar bed brengen
Het idee dat u een slaapwandelaar niet wakker mag maken, is een fabeltje. U hoeft iemand niet bruut te wekken. Het beste is om de slaapwandelaar rustig naar bed te begeleiden. Zorg dat er geen spullen rondslingeren op de grond, waarover de slaapwandelaar kan struikelen.
Globaal gezien kunnen we stellen dat slaapwandelen vrij onschuldig is. Het leidt uiterst zelden tot gewelddadig gedrag. Voor de meeste gevallen van slaapwandelen is geen behandeling nodig (4). De vensters sluiten en de buitendeuren op slot doen kan een slaapwandelaar beschermen tegen gevaarlijke situaties.
Hij/zij bevindt zich immers in een diepe slaap. Ook kunnen slaapwandelaars schrikken, verward raken of zelfs boos en agressief worden als je ze wakker maakt. Het is dan ook beter om een slaapwandelaar terug naar bed te leiden, aangezien het soms gevaarlijk kan zijn om te slaapwandelen.
Een regelmatig slaappatroon en ontspanningsoefeningen kunnen ook helpen om het slaapwandelen te beperken. Daarnaast is het aan te raden dat de slaapwandelaar geen alcohol of drugs gebruikt. Een psycholoog kan soms helpen om met het slaapprobleem om te gaan.
Een slaapwandelaar verkeert in een diepe slaap waardoor je er geen normaal contact mee kunt hebben. Wek je de persoon toch, dan kan die angstig of zelfs agressief reageren, omdat hij of zij gedesoriënteerd is. Het beste wat je kunt doen, is rustig praten tegen de slaapwandelaar en die terug naar bed begeleiden.”
Slaapwandelen, ook wel somnambulisme genoemd, komt vaak voor bij kinderen en kan worden veroorzaakt door factoren zoals koorts, stress en vermoeidheid. Bij volwassenen spelen stress, medicijngebruik, alcohol, en drugs een rol.
Angst, spanning, koorts en slaaptekort kunnen het slaapwandelen (tijdelijk) verergeren. Het beste advies is de slaper rustig weer naar bed leiden en niet wakker maken.
Meestal hebben kinderen zelf geen last van het slaapwandelen en herinneren ze het zich ook niet de volgende dag. Erover praten kan eerder onrust geven dan dat het je kind helpt.
We zien het allemaal voor ons: een slaapwandelaar die onbewust rondloopt met z'n ogen dicht en armen voor zich uitgestrekt. In werkelijkheid ziet dit beeld er echter heel anders uit: slaapwandelaars hebben meestal hun ogen open en kunnen complexe interacties aangaan met hun omgeving.
Er wordt geredeneerd dat slaapwandelaars op een zeker niveau wakker zijn tijdens hun nachtelijke tripjes, wat resulteert in complexe handelingen, maar die niet bewust worden opgeslagen. Een soort middenweg tussen wakker en in slaap zijn dus.
White noise is een soort monotoon, zoemend of ruisend geluid. In het Nederlands noemen we het witte ruis. Het is een vaste toon. Voorbeelden zijn het geluid dat je hoort wanneer je radio geen zender kan vinden of wanneer een zwart-wit televisie op sneeuwbeeld staat.
Mogelijk kan een gezond dieet en gezonde beweging dit verbeteren. Mocht je twijfelen, raadpleeg altijd je huisarts. Een glas water of natte washand Een glas water, eventueel met een scheutje citroensap, direct bij het wakker worden opdrinken, kan je helpen goed wakker te worden.
Slaapwandelen ontstaat meestal een tot twee uur nadat kinderen in slaap zijn gevallen. Kinderen gaan plotseling rechtop zitten. Sommige kinderen blijven in bed zitten, anderen stappen uit bed en gaan aan de wandel. Kinderen komen tijdens het slaapwandelen vaak uit hun bed en lopen rond.
Slaapwandelen op zich is niet direct gevaarlijk, maar kan dat bij frequente slaapwandelaars wel worden als er geen maatregelen worden getroffen. De eerste stap van een behandelplan is dan ook vaak de veiligheid in en om het huis. Ook het wakker maken van iemand die slaapwandelt, is niet direct gevaarlijk.
In principe is dit fenomeem niet gevaarlijk. Dit wordt het pas wanneer iemand zichzelf bezeert of zelfs verwondt. Ook wanneer iemand agressief wordt kan dit gevaarlijk zijn voor de omgeving van deze persoon. Iemand die slaapwandelt kan van de trap vallen, uit een raam proberen te klimmen of door een ruit struikelen.
Normaal gesproken hebben ze er 's ochtends geen herinnering aan of kunnen ze een fragmentarisch geheugen hebben . Als iemand wakker wordt tijdens het slaapwandelen, kan hij zich verward voelen en zich niet herinneren wat er is gebeurd.
Iemand die slaapwandelt kan het beste rustig terug naar bed begeleid worden. Het wakker maken gaat meestal moeilijk en de slaapwandelaar kan verward, boos of angstig zijn als hij ontwaakt.
Nachtangst komt vaak voor aan het begin van de nacht. Meestal heeft dit niets te maken met een droom of nachtmerrie. Het komt het meeste voor bij kinderen, maar ook wel bij volwassenen. Hiermee bedoelen we vreemde gedragingen tijdens de REM-slaap (dit is de droomslaap).
Een voorbeeld van parasomnie is slaapwandelen. In de kindertijd komt dit regelmatig voor en de meeste mensen groeien er overheen. Sommige mensen blijven klachten houden na hun jeugd of het ontstaat op latere leeftijd. Sommigen gaan alleen rechtop zitten of praten in de slaap.
Je mag een slaapwandelaar wel wakker maken, maar omdat ze in een diepe slaapfase zitten, is dat erg moeilijk. Als je het toch doet, kan de persoon in de war zijn of erg schrikken. Zorg er dus voor dat de slaapwandelaar op een veilige plaats staat als je hem of haar wekt, en bijvoorbeeld niet op de trap.
Onder parasomnie vallen alle ongewenste gedragingen en sensaties die zich voordoen tijdens het slapen. U doet iets tijdens de slaap, waardoor u wakker lijkt te zijn. Denk aan slaapwandelen, praten in de slaap of nachtelijk eten. Door slaapwandelen of andere parasomnie-aandoeningen kunt u overdag vermoeid zijn.