De wolf (Canis lupus) behoort tot de familie hondachtigen en wordt beschouwd als de voorouder van alle gedomesticeerde hondenrassen. Het meest duidelijke verschil met (grote) honden is de hangende staart (in rust) van de wolf ten opzicht van de opgekrulde of omhoog gestoken staart bij de hond.
Een wolf kan tegen de wind in andere dieren ontdekken die zich op een afstand van 300 meter van hem bevinden. Ook kan hij uitstekend zien in het donker. De wolf heeft een zichthoek van 250° (ter vergelijking: 180° bij mensen). De wolf kan tonen horen tot 40 kHz, tonen die te hoog zijn voor het menselijk gehoor.
Je herkent de wolf, oftewel Canis lupus nog het beste aan de dik behaarde, afhangende staart. Honden krullen hun staart meestal op of steken hem omhoog. Andere kenmerken van de wolf: Brede kop met wijduitstaande, naar de top toe iets afgeronde oren.
De wolf houdt populaties van reeën, edelherten en zwijnen gezond, omdat hij vooral jaagt op verzwakte en jonge dieren. Karkassen die de wolf achterlaat, zijn weer voedsel voor aaseters. Raven, vossen, rode wouwen, zeearenden en aaskevers eten graag van de prooiresten.
De wolf is sterk, veerkrachtig, snel en hij heeft hoog ontwikkelde zintuigen. Deze eigenschappen maken hem tot een fascinerend en legendarisch dier. Met zijn grote intelligentie en aanpassingsvermogen is hij bovendien in staat lange reizen te maken en te overleven in de moeilijkste omstandigheden.
Wolven zijn complexe, zeer intelligente dieren die zorgzaam, speels en bovenal toegewijd zijn aan hun familie . Slechts een select aantal andere soorten vertonen deze eigenschappen zo duidelijk. Net als olifanten, gorilla's en dolfijnen voeden wolven hun jongen op, verzorgen ze hun gewonden en leven ze in familiegroepen.
De wolf (Canis lupus) behoort tot de familie hondachtigen en wordt beschouwd als de voorouder van alle gedomesticeerde hondenrassen. Het meest duidelijke verschil met (grote) honden is de hangende staart (in rust) van de wolf ten opzicht van de opgekrulde of omhoog gestoken staart bij de hond.
een beter reukvermogen, een beter gehoor, 20 tot 30% meer herseninhoud, en zijn wolven sterker.
Wolven hebben eigenlijk bijna geen vijanden.De grootse vijand zijn wij: de mens. Met name vroeger is er veel door mensen op wolven gejaagd, omdat de dieren vaak schapen van boeren doodden. Daarnaast vormen alleen tijgers een gevaar voor wolven: ze jagen op dezelfde dieren, dus vormen concurrentie voor elkaar.
De wolf is sterk gelinkt aan intuïtie en intelligentie. Eveneens brengt de wolf je in verbinding met de natuur. Wolven zijn niet bang om alleen te staan en hun eigen weg te vinden, maar eveneens zijn ze sociaal en hebben ze een sterke binding met hun roedel. Wolven kennen verantwoordelijkheidsgevoel en zijn integer.
De wolf kent twee vormen van onderdanigheid: passief en assertief. Wolven vertonen passief, onderdanig gedrag in reactie op een dominante wolf. De onderdanige wolf gaat liggen en laat de dominante wolf aan zijn geslachtsdelen snuffelen. Actieve onderdanigheid is een manier van begroeten.
Keffen en blaffen zijn geluiden die wolven maken als er gevaar dreigt. Grommen doen ze als ze geïrriteerd zijn (bijvoorbeeld als ze hun prooi willen beschermen). Janken doen wolven als ze het niet naar hun zin hebben.
Hard praten en gebaren maken
Loop de wolf niet achterna en lok de wolf niet met eten of op een andere manier. Heeft u een hond bij u, houd deze dan aan de lijn.
De waarheid is dat wolven zeer intelligente dieren zijn. Ze zijn extreem sociaal en ontwikkelen hechte banden met familieleden en binnen hun roedels. Grijze wolven in het wild tonen vaak significante uitingen van genegenheid en andere emoties naar elkaar.
Ook een prooi wordt door wolven niet verdedigd tegen mensen. Kortom, wolven zijn van nature niet agressief naar mensen. In Nederland is sinds de terugkeer geen melding bekend van een aanval op mensen.
Wolven zijn legendarisch vanwege hun huiveringwekkende gehuil , dat ze gebruiken om te communiceren. Een eenzame wolf huilt om de aandacht van zijn roedel te trekken, terwijl gemeenschappelijke gehuil territoriale berichten van de ene roedel naar de andere kan sturen.
De meeste wolven leven in Noord-Amerika, Rusland en Europa. Wolven kunnen lang zonder eten: tot wel 10 dagen! Maar als ze een grote prooi hebben gedood, kunnen ze ook meteen 10 kilo in één keer opschrokken. De oren van wolven kunnen tot wel 180 graden draaien, wat ze helpt om geluiden van alle kanten te horen.
Wolven zijn toproofdieren, wat betekent dat ze in het wild geen natuurlijke vijanden hebben. Als er weinig voedselbronnen zijn, zien dieren als ijsberen, grizzlyberen, zwarte beren en Siberische tijgers wolven als een smakelijke maaltijd!
Dat een wolf en een hond met elkaar paren is zeldzaam. In Duitsland leven verschillende wolvenroedels.
In een gevecht is de grijze wolf "sterker" dan veel grote honden , zeker huisdieren, aangezien huisdieren niet weten wat er gebeurt en de wolf hun kop grijpt en neutraliseert ze en doodt ze van daaruit. Sommige grote honden zijn sterker in een gevecht dan wolven. Fysiek gezien zijn de meeste grote honden sterker dan wolven.
Het gaat om speciaal opgeleide honden, die wolven (maar ook vossen of honden!) als bedreiging voor de kudde zien. Veel gebruikte rassen zijn (de werklijnen van) Pyreneese Berghond, Karpatische Herdershond, Cão de Gado Transmontano, Mastin Español, Berghond van de Maremmen, de Kuvasz en de Turkse Akbash.
Wolven hebben er een hekel aan afgeschoten te worden. Wolven hebben vooral een gruwelijke hekel aan ezels.
Als wolven volwassenen aanvielen dan waren het meestal vrouwen. Ook deze aanvallen waren zeer zelden. Dit patroon laat zien dat wolven altijd de zwakste en de gemakkelijkste prooi uitzoeken. Dat wolven mensen als prooi zien is vandaag de dag zeer zelden.
Pitbulls hebben natuurlijk hun kenmerkende kaakkracht. Maar ze kunnen niet tippen aan een wolf. De wolf kan een druk van 1500 psi uitoefenen en is sterk genoeg om botten te breken.
Een welp is een jong van verschillende dieren uit de orde van de roofdieren. Bekende welpen zijn de jongen van wolven, tijgers en leeuwen, maar ook het jong van bijvoorbeeld een beer en een otter wordt welp genoemd. Ook bij de hond, wordt een jong aangeduid als welp, maar pasgeboren honden worden pup(py) genoemd.