Een Pouteau-fractuur (vaak Pouteau-Colles genoemd) is een veelvoorkomende polsbreuk waarbij het spaakbeen nabij de pols breekt en het gebroken stuk naar de handrugzijde (dorsaal) verplaatst. Dit letsel ontstaat meestal door een val op een uitgestrekte hand en kenmerkt zich door pijn, zwelling en een abnormale stand van de pols. Care to Move +3
Het vaakste trauma is een val op de uitgestrekte hand. De fractuur ontstaat bijgevolg door een overmatige druk op de handpalm, waardoor het spaakbeen naar achteren gedrukt wordt en breekt. Het articulerend oppervlak blijft daardoor naar achter gekanteld staan. Dit heet de Pouteau-fractuur.
Behandeling van een gebroken pols met gips
Na het zetten van uw breuk krijgt u gips. Meestal draagt u dit gips vier tot vijf weken. U kunt uw arm niet zwaar belasten en uw pols niet bewegen. Wel is het belangrijk om uw vingers goed te bewegen zodat deze niet stijf worden.
De voornaamste kenmerken van een gebroken pols zijn:
We onderscheiden 3 soorten breuken:
Breuklijn. Een derde indeling heeft te maken met de breuklijn: dwars, schuin of spiraalvorming. Soms is er geen duidelijke breuklijn, maar bestaat de breuk uit meerdere losse botdelen. Ook kan het zijn dat er een stuk bot mist.
Dit hangt af van de soort breuk. Bij een twijgbreuk is 1 tot 2 weken soms voldoende. Bij een uitgebreidere breuk is 4 weken meestal voldoende. Als de breuk zover is genezen dat gips niet meer nodig is, dan is het raadzaam nog minimaal 2 weken te wachten voordat sport of gymnastiek wordt hervat.
Het is belangrijk dat u geleidelijk uw hand steeds meer gaat gebruiken bij uw dagelijkse activiteiten. Kracht bouwt u geleidelijk op in 6 weken. Als u uw pols/hand steeds minder kunt bewegen of als uw pijnklachten toenemen, neem dan contact op met de chirurg via de polikliniek Chirurgie.
Je krijgt eerst röntgenfoto's van je pols. Hierop is te zien of je pols gebroken is en welk deel. Bijvoorbeeld je spaakbeen of je scheepsbotje. Bij een gebroken pols krijg je gips of een operatie.
De operatie is meestal 5 tot 14 dagen nadat u uw pols heeft gebroken. Er zijn meerdere soorten operaties mogelijk. Meestal gebruikt de arts een plaatje en schroeven om het bot in de goede positie vast te zetten. Soms zijn er meerdere sneden en plaatjes nodig om alle stukken bot goed bij elkaar te krijgen.
Houd er rekening mee dat u meer dan zes weken nodig heeft, voordat u de pols weer redelijk goed kunt gebruiken. Volledig normaal en pijnvrij gebruik van de pols wordt meestal pas na drie maanden bereikt. Soms is na de gipsbehandeling hulp van een fysiotherapeut nodig.
Gezond eten helpt je lichaam om de botbreuk sneller te doen herstellen. Vooral calcium is een belangrijke voedingsstof: dit is namelijk de bouwstof voor je botten. Volwassenen hebben gemiddeld een inname van 1000 mg calcium per dag nodig. Calcium vind je in zuivelproducten, groenten, noten en zaden.
De herstelperiode na een polsbreuk verschilt per persoon. Na het verwijderen van het gips moet u de belasting op de pols rustig opbouwen. Volledig normaal en pijnvrij gebruik van de pols zal meestal pas na 3 maanden worden bereikt. Soms kan na de gipsbehandeling hulp van een fysiotherapeut zinvol zijn.
Wanneer een bot gebroken is, wordt dat ook wel fractuur genoemd Een fractuur kan uiteenlopen van een scheurtje in het bot tot een volledige verbrijzeling ervan. In alle gevallen zult u pijn hebben, er ontstaat een zwelling door de bloeduitstorting bij de breuk en normale bewegingen zijn vaak niet meer mogelijk.
De revalidatie duurt meestal meestal 6 tot 12 maanden, totdat het eindresultaat is bereikt.
Er werd vastgesteld dat LeFort I- fracturen verantwoordelijk waren voor ongeveer 2,9% van de middengezichtsfracturen en 2,1% van alle gezichtsfracturen; LeFort II-fracturen voor 3,0% van de middengezichtsfracturen en 2,2% van alle gezichtsfracturen; en LeFort III-fracturen voor 2,1% van de middengezichtsfracturen en 1,5% van alle gezichtsfracturen.
Een veelvoorkomend misverstand is dat als je je pols kunt bewegen, deze niet gebroken is. Dat is echter niet altijd waar. Zelfs bij sommige breuken kunnen mensen hun pols nog steeds bewegen, hoewel dit oncomfortabel kan zijn .
Een gebroken ledemaat voelt vaak scherp, kun je (bijna) niet bewegen, is mogelijk zichtbaar vervormd, en geeft veel pijn bij belasting, terwijl een gekneusd lichaamsdeel wel kan bewegen (zij het pijnlijk), wel zwelt en blauw kan worden, maar geen structurele vervorming heeft. Bij twijfel, zeker bij veel pijn, onvermogen om te steunen of zichtbare afwijkingen, zoek je altijd medische hulp voor een röntgenfoto.
Als je pols gebroken is en de botten niet op de juiste plek staan, kijkt de arts samen met jou of je een operatie kunt krijgen. Na een operatie kun je je pols soms sneller weer helemaal gebruiken dan na een behandeling met alleen gips om je pols. Een operatie geeft wel extra risico's.
Polsfracturen uiten zich doorgaans in een misvorming van de pols, ernstige zwelling en gevoeligheid bij aanraking. U kunt ook tintelingen in uw vingers ervaren. Een ander teken om op te letten is als u uw pols helemaal niet meer kunt bewegen, hetzij door hevige pijn, hetzij door de zwelling.
Ongeacht de behandeling is het belangrijk om uw vingers regelmatig te bewegen tijdens het genezingsproces van de breuk om te voorkomen dat ze stijf worden . Vraag uw arts naar de beste manieren om ze te bewegen. Als u rookt, stop dan. Roken kan de botgenezing vertragen of zelfs belemmeren.
Heb je een blessure of een gebroken arm, pols of enkel? Grote kans dat je in het gips moet of een brace krijgt. Het is niet wettelijk verboden om te rijden met gips of met een brace. Maar ook hier geldt dat je geen gevaar mag veroorzaken in het verkeer.
Bij een gebroken pols is er meestal sprake van pijn en zwelling. Het kan moeilijk zijn om de hand en pols te bewegen of te gebruiken. Sommige mensen kunnen hun hand of pols echter nog steeds bewegen of gebruiken, zelfs met een botbreuk .
Op de Spoedeisende Hulp is vastgesteld dat u een gebroken pols heeft.
Het gips of de spalk zit vanaf je vingers tot aan je elleboog. Je kunt je pols en duim niet meer bewegen. Je vingers steken uit het gips en kun je wel bewegen. Je arts kijkt samen met je welke soort gips het beste bij jouw situatie past.