Het Engelse woord "Dutch" voor Nederlands komt van de oude benaming Dietsch of Duitsch (middeleeuws voor "van het volk"), waarmee in de Middeleeuwen de taal in onze regio werd aangeduid. Het Engels nam deze term over toen wij onszelf nog zo noemden. Pas later ontstond het onderscheid met het moderne Duits (Duitsland/Germans). Onze Taal +3
Dutch komt van de oude benaming Duitsch of Dietsch voor het Nederlands. Het Engels heeft het woord Dutch ontleend aan het Nederlands, in een tijd dat wij onze taal zelf nog met Duitsch of Dietsch aanduidden – waarschijnlijk in de late Middeleeuwen.
De term 'Nederlands' bestond al vóór Nederland. Hij vindt zijn oorsprong in de middeleeuwen, toen de taal die door het gewone volk in de regio werd gesproken, Dietsc of Duutsc werd genoemd ("van het volk, populaire taal") .
België hoorde in die tijd ook bij het Koninkrijk der Nederlanden, maar scheidde zich af in 1830, onder andere omdat ze Holland te dominant vonden. Juist omdat Holland altijd zo dominant is geweest op economisch en cultureel gebied, zeggen mensen vooral in het buitenland vaak Holland als ze het hele land bedoelen.
De officiële Engelse aanduiding van Nederland is the Netherlands. In het buitenland is Nederland echter vooral bekend als Holland.
De naam "Nederland" raakte in de 16e eeuw wijdverbreid in gebruik toen de noordelijke provincies van de Lage Landen zich onafhankelijk maakten van de Spaanse overheersing en uiteindelijk de Republiek der Nederlanden vormden. In 1815, na diverse politieke veranderingen, werd het moderne Koninkrijk der Nederlanden opgericht.
Antwoord van de Bieb: De officiële naam van ons land is 'Koninkrijk der Nederlanden'. Met Holland worden slechts 2 provincies : Noord- en Zuid Holland bedoeld. Maar in de Republiek der 7 Verenigde Nederlanden tussen 1588 en 1795 speelde het gewest Holland een grote economische en bestuurlijke rol.
Nederland had vroeger verschillende namen, zoals de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden (1588-1795), de Bataafse Republiek (1795-1801), het Koninkrijk Holland (1806-1810), en het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (1815-1839), voordat het officieel 'Nederland' werd na de afscheiding van België in 1839, hoewel de naam 'Holland' vaak als synoniem werd gebruikt.
In sommige talen wordt Holland gebruikt als de officiële benaming voor Nederland . Holland is echter een regio binnen Nederland die bestaat uit de twee provincies Noord-Holland en Zuid-Holland. Vroeger vormden deze één provincie, en daarvoor het Graafschap Holland, waartoe ook delen van het huidige Utrecht behoorden.
Het woord Nederlands komt van een Proto-Germaans woord dat "van het volk" betekent. Het deelt een wortel met het Duitse woord Deutsch, wat tot enkele verwarrende benamingen heeft geleid . De naam die Duitsers bijvoorbeeld aan Duitsland geven is Deutschland en de mensen die er wonen worden Deutsch genoemd. Nederlands en Duits zijn immers verwant, aangezien het beide Germaanse talen zijn.
In het Engels werd dat 'Dutch'. De oorspronkelijke betekenis van deze term is 'het volk'. Taalkundigen gebruiken tegenwoordig liever de term 'Netherlandic' om verwarring te voorkomen.
Onderzoekers ontdekten dat de Angelsaksische immigranten genetisch gezien erg veel overeenkomsten vertoonden met moderne Nederlanders en Denen , en dat zij 38% van het DNA van moderne mensen uit Oost-Engeland en 30% van het DNA van moderne Welshmen en Schotten voor hun rekening namen.
Aangezien de meeste van de 20 miljoen toeristen die het land bezoeken alleen Amsterdam bezoeken, heeft Nederland de bijnaam officieel laten vallen . Dit is niet alleen gedaan om reizigers aan te moedigen ook buiten de regio Holland te reizen, maar ook om de nationale merkidentiteit wereldwijd consistenter te maken .
Tijdens de Gouden Eeuw vestigde Holland zijn naam wereldwijd dankzij de handelsgeest. In de Franse tijd doopte Napoleon de Nederlanden zelfs om tot het Koninkrijk Holland, totdat het werd ingelijfd bij zijn keizerrijk. In 1815 werden de lage landen samengevoegd tot de eenheidsstaat Verenigd Koninkrijk der Nederlanden.
Mensen zeggen 'Holland' tegen Nederland omdat Holland het machtigste en bekendste deel van Nederland was tijdens de Gouden Eeuw, waardoor de naam synoniem werd voor het hele land, vooral in het buitenland; dit is een vorm van 'pars pro toto', waarbij een deel staat voor het geheel, ook al zijn Noord- en Zuid-Holland slechts twee van de twaalf provincies. De Nederlandse overheid promoot nu officieel 'Nederland' om het hele land te vertegenwoordigen, maar 'Holland' blijft in het buitenland en in populaire cultuur (zoals 'Heel Holland Bakt') veel gebruikt.
De officiële naam van het Noordwest-Europese land van tulpen en windmolens is "Koninkrijk der Nederlanden ".
Nederlanders worden in het Engels "Dutch" genoemd omdat het woord afstamt van het oude Germaanse woord "Dietsch" (of "Duits"), wat "van het volk" of "volkstaal" betekende. In de late Middeleeuwen gebruikte men "Duitsch" of "Dietsch" om het Nederlands aan te duiden, en de Engelsen namen dit woord over. Pas later, rond de 19e eeuw, werd het onderscheid tussen "Duitsch" (Duits) en "Nederduitsch" (Nederlands) duidelijker, maar de Engelse term "Dutch" bleef.
Na de scheuring omstreeks 1600 noemde men het Zuiden de Katholieke of Spaansche, sinds 1713 de Oostenrijksche Nederlanden, terwijl het Noorden Vereenigde Provinciën of Vereenigde Nederlanden (Belgium foederatum) heette.
Het zuidelijke "Spaanse Nederland" komt ongeveer overeen met het huidige België en Luxemburg, en de noordelijke "Verenigde Provinciën" (of "Republiek der Nederlanden"), waar Nederlands werd gesproken en die overwegend protestants was, was de voorloper van het moderne Nederland .
Aan het einde van de achttiende eeuw komen de patriotten in opstand tegen de Oranjes. Stadhouder Willem V vlucht en in 1795 verandert de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden in de Bataafse Republiek.
De Fransen noemen ons land Pays-Bas, ofwel Laag land.
Lage Landen in de Bourgondische tijd
Rond 1400 stond Nederland bekend als 'de Lage landen bij de zee'. In de 15e eeuw werd het woord 'Nederlanden' voor het eerst gebruikt om het gebied aan te duiden.
Een Nederlander is iemand die uit Nederland komt. Hollander kan verwijzen naar: -Een inwoner van het Graafschap Holland of het latere gewest Holland. -Een inwoner van de huidige provincies Noord-Holland en Zuid-Holland.