Abraham probeerde Gods belofte te vervullen met zijn eigen kracht door Hagar te gebruiken, in plaats van op God te vertrouwen om Sarah een kind te geven. Dus Ismaël, de eerstgeborene, vertegenwoordigt de inspanningen van de mens, terwijl Isaak Gods beloften vertegenwoordigt.
Omdat Isaak de zoon van de belofte was en Ismaël niet , probeerde Abraham, in plaats van te wachten tot God Zijn woord via Sara zou vervullen, het kunstmatig te bewerkstelligen. Hij kreeg wel een zoon, maar het was niet de zoon die God hem had beloofd en voor ogen had.
Ismaël en Isaak groeien gescheiden op. Maar als hun vader Abraham sterft, begraven ze hem in de grot van Machpela (Genesis 25:9-10) . De meeste aandacht gaat uit naar Isaak en zijn nakomelingen, maar Ismaël blijft in beeld. Zo trouwt Isaaks oudste zoon Esau met een dochter van Ismaël (Genesis 28:9).
In Genesis 21:9-10 stuurt Sara Ismaël en Hagar weg omdat Ismaël "lachte" of "de spot dreef met Isaak". Volgens Schectmans "Vrouwen in de Pentateuch: Een feministische en bronnenkritische analyse" was de oorspronkelijke reden waarom Hagar en Ismaël werden verbannen dat de twee jongens samen speelden.
Koning David en Jezus stammen af van Isaak . Volgelingen van de Koran geloven dat God Abraham opdroeg Ismaël, de toekomstige vader van de Arabieren, te offeren als een beproeving van zijn geloof. Daarentegen geloven aanhangers van de joods-christelijke traditie dat het Isaak, de toekomstige vader van de Joden, was die God Abraham opdroeg te offeren.
Een mogelijke verklaring voor de vertakking van de geslachtslijnen is dat de geslachtsregisters van verschillende personen zijn . Matteüs geeft het geslacht van Jozef en Lucas dat van Maria. Sommigen suggereren dat het andersom is, waarbij Matteüs het geslacht van Maria beschrijft en Lucas dat van Jozef.
In de islamitische traditie ontstonden hieruit de "Twaalf Stammen van Ismaël", Arabische stammen waaruit de eerste moslims afstamden . In de joodse traditie stammen de Twaalf Stammen van Israël af van Isaak, de zoon van Abraham en zijn vrouw Sara, via Isaaks zoon Jakob. Deze tradities worden zowel in de islam als in het jodendom aanvaard.
De spanningen tussen Sarah en Hagar liepen hoog op toen Hagar zwanger was . Hagar maakte misbruik van haar nieuwe, verheven positie en oneerde Sarah. Sarah behandelde Hagar daarop zo slecht dat ze wegvluchtte (maar God stuurde haar terug). Veertien jaar later werd Isaak geboren uit Sarah.
Ismaël werd geboren toen Abraham 86 jaar was (16,16) en was dus 13 of 14 jaar toen Isaak werd geboren.
In het gedeelte van deze week lezen we hoe Sara Abraham onder druk zet om Ismaël weg te sturen, omdat ze vindt dat hij een slechte invloed heeft op haar zoon Isaak . God draagt Abraham op naar Sara te luisteren, waardoor hij geen andere keuze heeft dan zijn eigen zoon uit huis te zetten.
Ismaël en Isaak waren halfbroers in de Bijbel. Ze waren beiden zonen van Abraham, maar van verschillende moeders. Ismaëls moeder was Hagar, de dienstmeid van Sara, terwijl Isaaks moeder Sara was, de vrouw van Abraham.
Er zit een kloof van ongeveer 400 jaar tussen de laatste gebeurtenissen die in het Oude Testament zijn opgetekend en de komst van Jezus in het Nieuwe Testament. Gedurende die periode, die soms de intertestamentaire tijd of de jaren van stilte wordt genoemd, waren er geen profetische geschriften, geen directe openbaring van God .
Hoewel we dus niet zeker kunnen zijn van Ismaëls precieze gedrag, lijkt het vrij duidelijk dat hij Isaak op de een of andere manier bespot. Hij drijft waarschijnlijk de spot met de omstandigheden rond Isaaks geboorte of doet alsof hij de favoriete zoon is . Abraham is ontevreden over Sara's eis om "de slavin en haar zoon" weg te sturen (Genesis 1:1).
De islam leert dat Arabische moslims de directe afstammelingen zijn van Ismaël en dat Ismaël de beloofde zoon was, niet Isaak. Voeg aan dit geloof de realiteit toe van het Joodse volk – de afstammelingen van Isaak – dat terugkeerde naar hun thuisland en erin slaagde een land op te bouwen uit een woestenij, en je hebt een recept voor conflict.
Omdat Isaak de enige zoon was die geboren werd uit de verbintenis tussen Abraham en Sara . Genesis 22:2: Hij zei: "Neem je zoon, je enige zoon, die je liefhebt, Isaak, en ga naar het land Moria, en offer hem daar als een brandoffer op een van de bergen die Ik je zal aanwijzen."
Tweede woestijnreis: Jaren later eist Sarah dat Abraham Hagar en Ismaël wegstuurt na de geboorte van Isaak; verrassend genoeg stemt God toe . Gods voorziening opnieuw: In de woestijn, wanneer hun water opraakt, hoort God Ismaëls geroep, opent Hagars ogen voor een bron en vernieuwt Zijn belofte om Ismaël tot een groot volk te maken.
Toen Ismaël 13 jaar oud was, werd hij tegelijk met alle andere mannen in Abrahams huishouding besneden en zo deel van het verbond opgenomen in een massale besnijdenis. Zijn vader Abram, die de nieuwe naam "Abraham" kreeg en toen 99 jaar oud was, werd samen met de anderen besneden.
Adam en Eva hebben 5 kinderen, : Kaïn, Awan, Abel, Seth en Azura. Hij leefde in Eden.
Het is algemeen bekend dat Profeet Yusuf de helft van de schoonheid had. Het is echter niet volledig overeengekomen dat hij de mooiste mens was die ooit heeft bestaan. Sommige geleerden zeggen dat het de Profeet Mohammed is.
God geeft deze verworpen Egyptische 'buitenstaander' hoop door Hagar een belofte te doen die parallel loopt aan de belofte die Hij eerder aan Abram had gedaan. En God zegt later dat Hij Hagars zoon Ismaël zal 'zegenen' en 'hem tot een groot volk zal maken' (Genesis 17:20), zoals Hij gezworen had te doen voor Abram (Genesis 12:2).
Sarah's wanhopige kinderwens bracht haar ertoe haar dienstmeid Hagar aan Abraham te geven , zodat Sarah via Hagar zwanger kon worden.
Herkomst en betekenis Sarah
Sarah is een spellingsvariant op Sara. Dat is een Hebreeuwse naam met de betekenis 'vorstin'. Het is de vrouwelijke vorm van 'sjar', dat 'vorst' betekent. In de Bijbel is Sara de vrouw van Abraham.
Ismaël (Arabisch: إسماعيل ʾIsmāʿīl) wordt door moslims beschouwd als een islamitische profeet . Hij werd geboren uit Abraham en Hagar en is de naamgever van de Ismaëlieten, die van hem afstammen. In de islam wordt hij geassocieerd met Mekka en de bouw van de Kaaba in de huidige Masjid al-Haram, de heiligste plaats in de islam.
In de Koran wordt verteld dat Abraham niet Isaak, maar Ismaël vastbindt op het altaar om hem te offeren. In de islam is niet Isaak de belangrijkste zoon van Abraham, maar Ismaël.
Mozes (Arabisch: موسى ابن عمران Mūsā ibn ʿImrān, letterlijk 'Mozes, zoon van Amram') is een prominente profeet en boodschapper van God en is de meest genoemde persoon in de Koran. Zijn naam wordt 136 keer genoemd en zijn leven wordt vaker beschreven en verteld dan dat van welke andere profeet dan ook.