Henry Wadsworth Longfellow (1807-1882) was in de 19e eeuw een van de populairste Amerikaanse dichters vanwege zijn toegankelijke, muzikale stijl en zijn vermogen om de Amerikaanse identiteit en mythologie vorm te geven. Hij behoorde tot de 'Fireside Poets', een groep dichters wier werk vaak 's avonds bij het haardvuur door gezinnen werd voorgelezen. LibGuides +1
Longfellow gaf poëzie een hogere status binnen de Amerikaanse samenleving dan ze ooit tevoren had genoten , niet alleen door de aantrekkingskracht van elegante, erudiete schrijfstijl op een uitzonderlijk breed lezerspubliek te demonstreren, maar ook door kunst zelf tot een van zijn thema's te maken.
Door de jaren heen is Longfellows persoonlijkheid onderdeel geworden van zijn reputatie. Hij werd neergezet als een zachtaardige, kalme, poëtische ziel , een beeld dat in stand werd gehouden door zijn broer Samuel Longfellow, die een vroege biografie schreef waarin deze punten specifiek werden benadrukt.
Longfellow verdiende de liefde en het respect, de tederheid en de eerbied van zijn lezers , niet alleen als dichter, maar ook als voorbeeldige echtgenoot en vader, een vaderfiguur, met een bevoorrecht gezinsleven dat soms in zijn werk doorscheen.
Henry Longfellow trouwde in september 1831 met Mary Storer Potter . Ze overleed slechts vier jaar later aan complicaties na een miskraam tijdens een reis door Europa met haar man. Longfellow ontmoette zijn tweede vrouw, Frances Elizabeth Appleton, in 1835, maar ze trouwden pas in 1843.
Jane Seymour, "de ware liefde van Hendrik VII". Volgens veel moderne historici wordt Jane Seymour, de derde vrouw van Hendrik VIII, vaak beschouwd als degene van wie hij het meest hield. Dit baseren ze op de verslagen van tijdgenoten over hoe hij haar behandelde en hoe hij zich in haar bijzijn gedroeg.
Zijn bekendste werk is tegenwoordig waarschijnlijk " Paul Revere's Ride ", hoewel ook andere gedichten, zoals "The Courtship of Miles Standish", "The Song of Hiawatha" en "Evangeline", nog steeds bekend zijn. Longfellow werd in 1807 geboren in Maine, dat toen nog deel uitmaakte van Massachusetts.
Een van de taken die op zijn aandacht wachtten, was de begrafenis van Mary Storer Potter Longfellow, zijn eerste vrouw, die 18 maanden eerder in Rotterdam was overleden op 23-jarige leeftijd, het slachtoffer van wat moderne artsen vermoeden een "geïnfecteerde onvolledige miskraam" te zijn geweest, een complicatie die routinematig gediagnosticeerd zou worden...
Hij sprak minstens acht talen vloeiend en kon er nog vier lezen en schrijven . Longfellow schreef zijn eerste beroemde gedicht, "Psalm of Life", in 1838. Longfellow trouwde in 1843 met Frances Appleton. Haar vader kocht het huis in Cambridge waar Longfellow kamers huurde als huwelijksgeschenk voor hen.
Het epische gedicht belicht voornamelijk de verhalen van het Ojibwe-volk uit de regio rond het Bovenmeer . De hoofdthema's zijn de avonturen van een fictieve Ojibwe-held, Hiawatha, zijn geschenken aan zijn volk en zijn tragische liefdesverhaal met een Dakota-vrouw, Minnehaha.
In maart 1863 liep Charles A. Longfellow, de zoon van de dichter, weg van zijn huis in Cambridge om zich aan te sluiten bij het leger van de Unie . Hij diende bij de artillerie en de cavalerie tot hij in november 1863 gewond raakte bij de New Hope Church.
De laatste familie die in het huis woonde, was de familie Longfellow, die in 1913 de Longfellow Trust oprichtte voor het behoud ervan. In 1972 werden het huis en al zijn meubels geschonken aan de National Park Service, en het is sindsdien seizoensgebonden open voor publiek.
In 1861 kwam er een einde aan het gelukkige leven van het gezin. Longfellows vrouw overleed aan brandwonden die ze opliep toen pakketjes met krullen van haar kinderen, die ze met lucifers en was aan het dichtplakken was, in vlammen opgingen . Longfellow werd geconfronteerd met de bitterste tragedie van zijn leven.
Longfellow schreef " Paul Revere's Ride " in 1860, midden in een nationale crisis die een jaar later zou uitmonden in een oorlog. Hij was een pacifist en een abolitionist, hoewel hij zich rustiger opstelde dan zijn vriend, senator Charles Sumner.
De drie belangrijkste genres van poëzie zijn verhalende poëzie, lyrische poëzie en drama . Verhalende poëzie vertelt een verhaal, zoals epische gedichten als de Odyssee die heldendaden beschrijven. Lyrische poëzie drukt emoties en gedachten uit in korte, niet-verhalende gedichten zoals sonnetten.
Het gedicht werd drie jaar na het overlijden van Longfellows vrouw geschreven. Hij was echter sterk genoeg om voor zijn eigen toekomst te vechten. Hij schreef dit gedicht om ons te vertellen dat het leven kort is, maar de kunst eeuwig . Hij moedigt niet alleen zichzelf aan, maar ook miljoenen lezers.
Het gedicht "Success" van Henry Wadsworth Longfellow is een krachtige ode aan doorzettingsvermogen en de ware aard van succes . Het daagt de conventionele opvatting van succes als louter het eindresultaat uit en stelt het in plaats daarvan voor als een reis die gekenmerkt wordt door voortdurende inspanning en toewijding.
Drie jaar later, in januari 1845, woonde Poe in New York en schreef hij een recensie van Longfellows The Waif in de Daily Mirror. Hij herzag zijn beeld van Longfellow als een didactische naïeveling die "briljante gedichten – bij toeval" schreef en beschuldigde hem van de ernstigste literaire misdaad: plagiaat. "We besluiten onze aantekeningen over 'The Waif', ...
Longfellow schreef "Mezzo Cammin" in 1842, toen hij zelf 35 jaar oud was. Voor Longfellow, net als voor Dante, was 35 een leeftijd waarop "het rechte pad verloren ging". Zijn vroege jaren waren helder en veelbelovend geweest.
In 1847 schreef Henry Wadsworth Longfellow Evangeline, een tragisch maar fictief verhaal over twee geliefden, Evangeline en Gabriel, die op hun trouwdag van elkaar gescheiden werden tijdens de verdrijving van de Acadiërs uit Acadie (het huidige Nova Scotia, Canada).
Longfellow gaf poëzie een hogere status binnen de Amerikaanse samenleving dan ze ooit tevoren had genoten , niet alleen door de aantrekkingskracht van elegante, erudiete schrijfstijl op een uitzonderlijk breed lezerspubliek te demonstreren, maar ook door kunst zelf tot een van zijn thema's te maken.
Tweede echtgenote van Henry Wadsworth Longfellow .
Als een goed opgeleide en bereisde jonge vrouw ontmoette ze Henry tijdens een rondreis door Zwitserland, en gedurende hun lange verkering slaagde ze erin zijn diepe verdriet en eenzaamheid te verzachten na het verlies van zijn eerste vrouw, Mary Storer Potter, die in 1835 overleed.
“ Een psalm van het leven ” <3. door Henry Wadsworth Longfellow (1807-1882) Wat het hart van de jongeman tegen de psalmist zei: Zeg me niet, in droevige verzen, dat het leven slechts een lege droom is! Want de ziel die sluimert is dood, en de dingen zijn niet wat ze lijken. Het leven is echt!
“ Sta niet bij mijn graf en huil niet .”
Dit gedicht wordt vaak gekozen voor begrafenissen vanwege de troostrijke boodschap over liefde en aanwezigheid na de dood. Ik ben het zonlicht op rijp graan, ik ben de zachte herfstregen. Deze regel drukt op prachtige wijze uit dat onze geliefden bij ons blijven in de wereld om ons heen.
Henry Wadsworth Longfellow (Portland (Maine), 27 februari 1807 - Cambridge (Massachusetts), 24 maart 1882) was een Amerikaans pedagoog en dichter wiens werk onder meer Paul Revere's Ride, The Song of Hiawatha, en Evangeline omvat. Hij was een van de vijf Fireside Poets.