De letter 'h' is de achtste letter van het Latijnse alfabet. Afhankelijk van de context heeft deze verschillende functies: als internationale tijdsaanduiding komt de 'h' van het Latijnse hora (uur), in de wetenschap is het een symbool voor waterstof of enthalpie, en in de taalkunde staat het bekend als een 'zwakke' medeklinker die in veel talen of dialecten kan wegvallen (h-deletie). Neerlandistiek +6
H, de henry, een afgeleide SI-eenheid van elektrische inductie. h, de tijdseenheid uur (begint in de meeste talen met h), 3600 SI-seconden. H, in de thermodynamica een aanduiding voor enthalpie. H, in de natuurkunde een aanduiding voor magnetische veldsterkte.
De letter H heeft een stemloze klank . Andere letters zoals "F" en "S" hebben ook geen stem. Hier leren we de letter "H" en de bijbehorende stemloze /h/-klank aan de hand van activiteiten en werkbladen. De /h/-klank wordt geproduceerd door simpelweg lucht door de mondopening te laten stromen.
Aan het begin van een woord is de letter h: stom: de stomme h verandert de uitspraak niet. Net als bij woorden die met een klinker beginnen, vormen we verbindingen en samentrekkingen (le/la → l', de → d').
H-deletie is het laten vallen van de h op plaatsen waar deze oorspronkelijk wel voorkwam. Gewoonlijk heeft de betreffende taalvariant de h op alle of bijna alle plaatsen afgeschreven. Het verschijnsel komt in veel talen en dialecten voor. De h is een glottale fricatief en daarbij meestal een zeer zwakke klank.
Gronings, Brabants en Limburgs zijn dat niet. Waarom? Heel eenvoudig: Fries voldoet als enige van de regionale talen aan de gestelde eisen. Zo heeft het een duidelijke grammatica, is er sprake van historische ontwikkeling en vinden de sprekers zelf dat ze de taal Fries spreken.
In het Limburgs zegt men 'Ik hou van jou' meestal als "Ich hou van dich" (of varianten zoals "ich hauw van dich", "ich haoj van dich", of in Maastrichts "iech haw vaan diech") en soms ook als "Ich leef dich", afhankelijk van het dialect, maar "ich hou van dich" is de meest voorkomende en directe vertaling, met "ich leef dich" (zie WikiWoordenboek) als een alternatief, volgens Mijnwoordenboek en een of andere Blog.
Onbeleefd in Frankrijk is onder andere luidruchtig zijn in het openbaar, direct aanspreken zonder groet, te snel 'jij' (tu) gebruiken, je handen op schoot houden tijdens het eten, brood snijden in plaats van scheuren, en het negeren van beleefdheid bij binnenkomst (zoals 'Bonjour') en vertrek ('Au revoir'). Zaken als 'vous' gebruiken bij onbekenden, subtiele lichaamstaal, en het wachten op een uitnodiging aan tafel zijn ook belangrijk.
aanblazing < ad-spirare = blazen naar, aan. Klankverschijnsel waarbij sommige spraakklanken aan het begin van een woord worden aangeblazen. Zo wordt de begin-h in het Nederlands en het Engels duidelijk aangeblazen, terwijl dit in het Frans net niet gebeurt (in een woord als 'homme' is de begin-h een 'stille' letter).
Het woord hè is een typisch Nederlands woord, dat andere culturen en talen niet gebruiken.
De 'h' is een halfklinker, dat wil zeggen: een medeklinker die niet sterk genoeg afsluit om een plof (zoals de 'k') of een geruis (zoals de 'g') te laten horen. Bij de 'h' hoef je alleen maar de lucht uit je mond te laten stromen, alsof je zucht. Dat klinkt simpel.
Waterstof (element) Waterstof is een chemisch element met symbool H (Latijn: Hydrogenium) en atoomnummer 1. Waterstof komt in de aardse natuur als diwaterstof voor, maar niet in geïsoleerde, atomaire vorm.
In het Oudgriekse alfabet stond H voor /h/, maar later gaf Η of η (èta) de /ɛ:/ weer. In modern Grieks viel deze klank samen met /i/. In het Etruskisch en Latijn werd de klank /h/ bewaard. In het internationale spellingsalfabet wordt de H weergegeven door middel van het woord Hotel.
De G wordt in het Nederlands nooit uitgesproken als KH, maar als een stemhebbende variant van CH (zoals in het Schots loch), een zogenaamde stemhebbende keelklank. De uitspraak van Noord-Nederlanders is nogal ruw, terwijl de CH van Zuid-Nederlanders en Vlamingen zachter klinkt.
haarscherp, handig, harmonieus, hartelijk, hartgrondig, hartstochtelijk, heavy, heel, heerlijk, heftig, helder, helemaal, hemels, heroïsch, hevig, hilarisch, hoogstaand, hoopvol, hot, huiselijk, hulpvaardig, humoristisch, hysterisch.
Waterstof is het meest voorkomend element in het universum. Onder normale omstandigheden is het gasvormig en spreken we over waterstof gas (H2).
De meeste Fransen douchen elke dag, of om de dag voor sommigen, en ZIJN GEK op parfum.
Terwijl Amerikanen doorgaans tussen 5 en 7 uur 's avonds korting geven op drankjes en eten in bars, hebben de Fransen een heel andere kijk op happy hour. In het Frans verwijst "cinq a sept", oftewel vijf tot zeven, naar het tijdstip waarop Fransen traditioneel hun minnaressen zien voordat ze naar huis gaan om met hun gezin te dineren .
In Frankrijk kan een opgestoken duim net als bij ons betekenen dat je iets goed vindt of het ermee eens bent. Maar Fransen geven op deze manier ook het cijfer 1 aan. “Hoeveel biertjes wilt u hebben?”, vraagt de barman.
In het Limburgs zijn er veel koosnaampjes voor 'schatje', zoals Sjattepoemel, Sjattie, Sieske, Poemelke, Sjnoebel of gewoon Sjat, afhankelijk van de regio, waarbij Sjattepoemel vooral in Maastricht en omstreken populair is en Sjatie ook in Bilzen voorkomt. Het exacte woord verschilt per dialect, maar veel zijn afgeleid van 'sjat' (schat) en 'poemel' (liefje).
In kattentaal zeg je "ik hou van jou" met langzaam knipperen (een "kattenkusje"), kopjes geven, spinnen, de buik tonen (ultiem vertrouwen) en het brengen van 'cadeautjes' (zoals prooien). Reageer met langzaam knipperen terug, en je kat weet dat je haar begrijpt en liefde beantwoordt.
De Vlaamse uitdrukking 'ik zie u graag' betekent 'ik hou van jou', ik zoals ik ben, van jou zoals je bent, maar ook: liefde is elkaar zien en gezien worden.