“Paarden kunnen zich zeker aan elkaar hechten”, vertelt gedragsdeskundige Machteld van Dierendonck. En ze kunnen uiteraard een seksuele relatie aangaan (anders kwamen er ook geen veulentjes) en hebben daarin vaak ook een voorkeur.
In de grote paddock van het leven ervaren paarden misschien geen liefde zoals wij dat in menselijke termen definiëren . Ze zijn echter zeker in staat om diepe verbindingen te vormen met hun menselijke tegenhangers. Het is een ander soort liefde, een die gebaseerd is op vertrouwen, kameraadschap en wederzijds respect.
Ganzen, gieren, kraaien, uilen en sommige soorten papegaaien zoals de geel- en de groenvleugelara zijn ook allemaal trouw aan hun eerste liefje. Niet alleen vogels zijn monogaam, ook onder de zoogdieren zijn er – tot nu toe bewezen – monogame relaties.
Vroeger hadden wetenschappers het idee dat dieren geen emoties kunnen voelen. Tegenwoordig zijn de meeste mensen (wetenschappers en ervaringsdeskundigen) het er over eens dat dieren, en dus ook paarden, wel degelijk emoties ervaren.
Een paard kan aan je schouders of hoofd knabbelen, zijn hoofd op je schouders leggen of je in je rug duwen, als een mini-‘rugmassage’. Een liefhebbend paard zal je volgen zonder leidkoord of halster. Wanneer je de stal binnenkomt en je paard je hoort, zal hij hinniken of hinniken als begroeting.
Een ontspannen set oren, zachte ogen en een gebogen hoofd zijn als de paardenversie van het sturen van hart-emoji's. De American Association of Equine Practitioners merkt op dat " een paard dat van je houdt, vaak aan je kleding of haar zal snuffelen, likken of er zachtjes op zal kauwen ." Zorg er alleen voor dat ze je favoriete hoed niet voor een snack aanzien!
“Paarden kunnen zich zeker aan elkaar hechten”, vertelt gedragsdeskundige Machteld van Dierendonck. En ze kunnen uiteraard een seksuele relatie aangaan (anders kwamen er ook geen veulentjes) en hebben daarin vaak ook een voorkeur.
Een paard kan laten zien dat hij je mag door naar je toe te komen, zachtjes te knabbelen of te likken, ontspannen oren te hebben, en door je te volgen of te gehoorzamen tijdens het werken met hem.
Het hinniken lijkt een zoekende roep te zijn die sociaal contact op afstand vergemakkelijkt .
Heeft het effect van ongesteld zijn op je paard? Volgens Clair kan haar paard voelen wanneer ze ongesteld is . "Mijn pony weet het de dag ervoor al, en dan wordt ze heel gespannen en drukt ze op mijn knoppen. Ik heb het nu geleerd, dus als ze begint, geef ik het op en geef ik ons allebei een pauze.
Romantische liefde
Het lijkt erop dat veel dieren, net als mensen, verliefd op elkaar worden.
Zwanen, wolven, chimpansees, die hebben elkaar nodig en voelen zeker onderlinge genegenheid, die je best liefde zou kunnen noemen. Maar er zijn genoeg solitaire dieren, waarbij wij alsnog liefde denken te ontwaren.
Het korte antwoord is ja. Katten voelen liefde van hun menselijke vrienden en metgezellen. Maar ze uiten liefde op hun eigen unieke en subtiele manier.
Geen glimlach zoals wij die kennen, maar het scheelt niet veel! Ogen en oren vertellen ook een verhaal: als hun ogen lateraal gericht zijn en licht gesloten, en hun oren naar voren gericht zijn of lichtjes opzij ontspannen , is het een goed teken dat ze gelukkig zijn in het gezelschap dat ze hebben.
Paarden kunnen stress ervaren, vreugde tonen, maar ook verdriet en verlies voelen. Het is belangrijk dat we als mensen deze emoties erkennen en respecteren. Wanneer een paard een belangrijke metgezel verliest, is het essentieel om de tijd en ruimte te bieden voor het afscheid en de rouw.
Het lichaam wordt bijvoorbeeld minder weerbaar en sneller vatbaar voor ziektes. Paarden kunnen staand slapen. Echter, ze kunnen niet staand in de REM-slaap komen. Dat kan alleen maar als ze liggen, omdat het ontspannen van het totale lichaam hiervoor essentieel is en dat kan alleen maar liggend.
Paarden drukken hun welbevinden uit door af en toe te briesen, vol genot te kauwen en vooral door de aparte lichaamsdelen samen te bewegen. Ogen: zachte uitdrukking, glanzend. Lippen: in het spel met andere paarden wordt de bovenlip vaak verlengd.
Paarden die enthousiast zijn om bij je te zijn, laten dat vaak zien met genegenheid, zachte duwtjes en zelfs paardenhinniken. Duwtjes en zachte verzorging zijn duidelijke tekenen dat je paard je vertrouwt en tijd met je wil doorbrengen. Betrokkenheid kan ook tijdens trainingssessies plaatsvinden.
Paarden verbergen hun emoties nooit
In een poging de irritatie te verlichten, kunnen de klieren meer vocht afgeven, zodat je tranen uit het oog van het paard ziet komen. Maar huilen ze net als wij? Nee, maar ze voelen zich wel verdrietig en uiten dat alleen anders dan mensen.
Als het paard je zachtjes met zijn hoofd duwt, is dit een verzoek. Heb je misschien een lekkere wortel in je tas? Het hoofd omhoog trekken is daarentegen meer een defensieve houding.
Lichaamstaal begrijpen:
Let op hun oren, ogen, staart en lichaamshouding om te weten hoe ze zich voelen. Door subtiele signalen op te pikken, kun je je aanpassen aan hun behoeften en gemoedstoestand. Dit toont je paard dat je echt naar hem luistert en bevordert het gevoel van begrip en wederzijds respect.
Begroet het paard, waar je op mag rijden, vriendelijk: het paard wordt rustiger en vertrouwensvoller, wanneer je het aait en met vriendelijke stem spreekt. Benader het paard nooit van achteren: houd oogcontact en voldoende afstand. Geef het paard geen voer uit de hand, anders zoekt het je hele lichaam naar eten af.
Als je naar een onbekend paard toe gaat, moet je niet direct z'n neus aaien. Dat is zoiets als een onbekende direct op de mond zoenen. Aai eerst schouder en hals, laat hem aan je ruiken en win vertrouwen, voordat je neuzen gaat aaien. Straffen op de neus is uit den boze.
Heeft je paard ooit zijn hoofd op je rug gelegd toen je zijn hoeven uithaalde, of zijn hoofd op je schouder gelegd toen je voor hem stond? Als je paard dit doet, kan het een teken zijn dat hij zich op zijn gemak en ontspannen voelt in jouw aanwezigheid en dat hij je vertrouwt .
Er zijn volgens Houwers geen ziektekiemen die specifiek bij seksueel contact met dieren worden overgedragen, maar er zijn wel allerlei andere ziekteverwekkers die van dier op mens kunnen overgaan. De meeste ziektekiemen komen voor in het darmkanaal. Houwers wijst bijvoorbeeld op de Salmonella.