Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ja, hardlopen kan verslavend zijn. En hoe grappig dat ook lijkt, het kan een serieus probleem worden. Hardlopen heeft namelijk hetzelfde effect in je hersenen als heroïne en kan dus ook afkickverschijnselen met zich meebrengen als je ineens stopt.
Hardlopen is verslavend. Het veroorzaakt een rush van endorfines die de "runner's high" veroorzaken – en net als drugs heb je de fix steeds meer nodig. Een gemiste sessie kan schuldgevoelens, zelfs angst en een dwang om harder te trainen veroorzaken.
Hardlopen kent een hoger blessurerisico dan andere duursporten. Hartlopen is belastend omdat het gehele lichaam gedragen wordt en het tegelijkertijd een herhalende eenzijdige belasting is. De belangrijkste oorzaken van blessures zijn, onvoldoende herstel en rust en een gebrek aan loop specifieke belastbaarheid.
Vermindering van lichaamsvet: Hardlopen is een effectieve manier om vet te verbranden en je lichaamssamenstelling te verbeteren. Door regelmatig te hardlopen en een gezond voedingspatroon te volgen, kun je geleidelijk lichaamsvet verminderen, wat kan resulteren in een strakker en slanker figuur.
De sterkere bloedstroom binnen het lichaam en de hersenen die wordt veroorzaakt door het hardlopen, maakt dat er meer zuurstof en voedingsstoffen bij de hersenen aankomt. Dit kan neurogenese stimuleren, oftewel de aanmaak van nieuwe hersencellen.
Hardlopen wordt consequent geassocieerd met verbeterde synaptische plasticiteit en geheugenfunctie (99, 131, 138). Hardlopen verbetert ook een ander aspect van de cognitieve functie, het vermogen om onderscheid te maken tussen zeer vergelijkbare stimuli en contexten bij knaagdieren (12, 27, 147) en mensen (118).
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ja, hardlopen kan verslavend zijn. En hoe grappig dat ook lijkt, het kan een serieus probleem worden. Hardlopen heeft namelijk hetzelfde effect in je hersenen als heroïne en kan dus ook afkickverschijnselen met zich meebrengen als je ineens stopt.
Hardlopen is een effectieve manier om calorieën te verbranden en gewicht te verliezen. Door drie keer per week te rennen, kun je je stofwisseling verhogen, wat resulteert in een hogere vetverbranding, zelfs in rust. Een goed hardloopschema kan variëren in de intensiteit en de afstand die je aflegt.
Eén keer per week joggen is even gezond als hard trainen
Dan heb je de gezondheidsvoordelen al te pakken! Meer sporten levert je dan ook geen extra gezondheidsvoordelen op. Ballak vindt 1x per week 50 minuten wel weinig. Hij adviseert om twee keer per week 30 minuten te gaan hardlopen.
Door drie keer per week 5 km te lopen en iedere dag zo'n 350 calorieën te besparen op voeding, verlies je een halve kilo.
Zo blijkt dat naast aanleg en het uithoudingsvermogen, het lichaamsgewicht de belangrijkste bepalende factor is voor je hardloopprestaties op de lange afstand. Op de 10 km loop je grofweg een halve minuut sneller voor elke kilogram vet die je verliest. Het lichaamsgewicht is het resultaat van de lichaamssamenstelling.
Voor de meeste mensen zou vier tot vijf dagen per week hardlopen het maximum moeten zijn, zodat je voldoende tijd hebt voor crosstraining, krachttraining en rust. Je ervaringsniveau zou moeten bepalen hoe vaak je besluit te gaan hardlopen.
Hardlopen, goed voor je conditie
Maar, er zitten ook nadelen aan hardlopen. Het is zwaar voor je gewrichten en spieren. En als je het niet goed opbouwt, kun je last krijgen van blessures. Ook past het niet bij iedereen om lange afstanden te lopen.
Door je mentale focus op een externe gebeurtenis of object te richten, haal je de aandacht van je bewuste geest weg van de komende moeilijkheid of de fysieke vermoeidheid van je run. Dit zal je in staat stellen om te voorkomen dat je bewuste geest in de weg zit van je hardloopdoel.
Uit de resultaten van een onderzoek aan het Baylor College of Medicine is gebleken dat hardlopen, in welke levensfase dan ook, het risico op knieartrose niet vergroot .
1. Snelheid. Veel mensen vinden dat joggen een langzamere versie van hardlopen is. Experts zeggen dat joggers een gemiddeld tempo van tussen de 6 tot 10 km/uur aanhouden, en dat hardlopers sneller dan 10 km per uur lopen, in een tempo van ongeveer 6 minuten en 12 seconden per km.
Veel hardlopers houden het bij drie runs per week . Bovendien doen degenen die veel trainen, maar op andere gebieden – bijvoorbeeld triatleten – misschien 'maar' drie runs per week, zelfs op een heel hoog niveau, en presteren ze daar nog steeds briljant op. Waarom? Hardlopers met een lagere kilometerstand moeten zich aan deze frequentie houden.
Door te rennen verbrand je calorieën en verhoog je je metabolisme, wat kan helpen om overtollig lichaamsvet te verminderen. Bovendien kan hardlopen helpen om de spiermassa te vergroten, wat bijdraagt aan een gezond gewicht en verbeterde stofwisseling.
Ongetraind 5 km hardlopen is dus een no go. Het zou wel mogelijk moeten zijn als je wel al een redelijke conditie hebt, maar omdat het toch een andere vorm van beweging is, heb je meer kans op blessures. Ga dus aan de slag met rustig opbouwen en leer naar je lichaam luisteren.
Verhoogd uithoudingsvermogen :
Door drie keer per week te hardlopen bouw je je uithoudingsvermogen op. Na verloop van tijd zul je merken dat je meer energie hebt voor dagelijkse taken. Activiteiten waar je eerst buiten adem van raakte, worden gemakkelijker vol te houden.
Tijdens het hardlopen gebruik je verschillende spiergroepen, waardoor je metabolisme versnelt en meer energie verbruikt. Dit leidt tot gewichtsverlies, vooral in combinatie met een gezond dieet. Daarnaast kan regelmatig hardlopen helpen om overtollig vet rond de buik te verminderen.
Tijdens het sporten komen er verschillende hormonen vrij. Testosteron, oestrogeen, cortisol, insuline en adrenaline bijvoorbeeld. Er komen ook drie 'gelukshormonen' vrij: endorfine, serotonine en dopamine.
Het grootste nadeel van elke dag hardlopen is dat het lichaam niet voldoende kan herstellen, zegt Mack. Dat kan problemen veroorzaken die te maken hebben met herhaaldelijke belasting van spieren, botten en pezen, ook wel bekend als overbelastingsblessures.
Mogelijke signalen van een sportverslaving zijn: Overmatig trainen en signalen van overbelasting, spierspanning en vermoeidheid negeren. Zelfopgelegde isolatie om geen enkele training te hoeven missen. Obsessie van eigen lichaam en prestaties (je bent nooit tevreden en wilt altijd beter)