Dan is doodgaan confronterend en heel eng. Sommige mensen komen angstig binnen bij een hospice. Ze zijn dan bang dat ze pijn lijden, bang voor het einde van hun leven, bang hoe het met nabestaanden gaat na hun overlijden, bang wat er gebeurt met hun bezittingen.
Omdat het bloed zich meer en meer terugtrekt naar de borst- en buikholte, kunnen handen, armen, voeten, benen en neus koud aanvoelen. Op de benen kunnen paarsblauwe vlekken ontstaan. De gelaatskleur wordt grauw en bij de laatste ademtocht trekt de kleur helemaal uit het gezicht weg ('doods - bleek').
In sommige gevallen kan het stervensproces gepaard gaan met fysieke pijn, vooral wanneer dit voortkomt uit een ernstige ziekte zoals kanker. Sommige ziekteprocessen zijn pijnlijker dan andere. De pijnlijke gevolgen van de ziekte zijn echter niet hetzelfde als het stervensproces zelf.
Als je komt te overlijden gebeurt er niks met je ziel, die verdwijnt gewoon. Op wetenschappelijk niveau zijn er ook opvattingen die zeggen dat de ziel helemaal niet bestaat. Gedachten, emoties en herinneringen van een persoon bestaan alleen maar in de hersenen en deze verdwijnen na je overlijden.
Dood gaan is minder erg dan we vrezen. Er komt minder angst en verdriet aan te pas dan vaak wordt gedacht. Amerikaanse onderzoekers analyseerden ruim 2.500 blogposts van terminaal zieke patiënten en de laatste woorden van bijna 400 gevangenen op 'death row' voorafgaand aan hun executie.
Laureys levert nu in het vakblad Frontiers in Human Neuroscience een wiskundig bewijs dat doodgaan bijna altijd prettig aanvoelt. Sterker nog: al gaan mensen met doodsangst door het leven, het ogenblik waarop Magere Hein zich laat zien, is misschien wel het prettigste moment van heel het leven.
De dood is slecht omdat het de zintuigen beledigt . De dood veroorzaakt woede en emotionele pijn en is onaangenaam. De dood is een fysiek fenomeen en is op zichzelf niet slecht omdat het geen morele vector heeft.
Wanneer het hart de handdoek in de ring gooit en men technisch wordt doodverklaard, kan de overleden persoon een volledig begrip van de situatie hebben en zelfs mogelijk aanwezige toeschouwers horen.
Hemel en hel
Sommigen geloven in de mogelijkheid van een hemel op aarde in een toekomstige wereld. In het hindoeïsme wordt de hemel Svarga loka genoemd. Er zijn zeven positieve regio's en zeven negatieve regio's waar de ziel na de dood naartoe kan gaan.
Uiteindelijk houden alle lichaamsfuncties ermee op: de ademhaling komt tot stilstand, het hart stopt met kloppen, het bloed stroomt niet langer en geleidelijk aan dooft de hersenactiviteit. Na de laatste ademhaling trekt de kleur helemaal weg uit het gezicht, de gestorvene wordt 'doodsbleek'.
De levensverwachting in goede ervaren gezondheid bij 65 jaar is dan ongeveer 14 jaar bij zowel mannen als vrouwen en de levensverwachting zonder beperkingen bij 65 jaar 17 jaar voor mannen en 15 jaar voor vrouwen. Het gaat hier om beperkingen in het uitvoeren van activiteiten op het gebied van zien, horen en bewegen.
U kunt bij het Nationaal Register Overledenen (NRO) persoonsgegevens opvragen van inwoners van Nederland die vanaf 1939 zijn overleden. Bijvoorbeeld voor stamboomonderzoek. In het register vindt u bijvoorbeeld geboortedata en adressen.
Tijdens leven is er een constante aan en afvoer van vocht naar en van het oog. Bij een overledene is geen sprake meer van aanvoer.Via de natuurlijke weg heeft dus alleen maar afvoer plaats.Deze afvoer zorgt ervoor dat een oog “inzakt”.
Meestal sterven mensen rustig. In gemiddeld twee tot drie dagen nemen hun krachten af, worden ze suffer en slapen ze meer, tot de slaap overgaat in de dood. Maar helaas gaat het niet altijd zo. Patiënten met kanker bijvoorbeeld hebben vaak pijn.
De geur van dood, oftewel lijklucht, is niet gevaarlijk. De bron die de geur veroorzaakt, zoals rottend vlees of een lichaam in ontbinding en het residu dat dit achterlaat (i.e. bloed, lichaamssappen etc.) vormt uiteraard wel een gevaar, maar de geur die wordt geproduceerd niet.
Maar een onderzoek in Psychological Science laat zien dat mensen die de dood naderen, positievere taal gebruiken om hun ervaring te beschrijven dan mensen die zich de dood alleen maar inbeelden. Dit suggereert dat de ervaring van sterven aangenamer is – of in ieder geval minder onaangenaam – dan we ons misschien voorstellen.
Een veelvoorkomende opvatting is dat de ziel na de dood opstijgt naar de hemel . Sommigen zijn er zeker van dat er na de dood geen bestaan is en geloven dat dit het leven alleen maar mooier maakt. Een nederige positie is om te accepteren dat wat er na de dood gebeurt, onkenbaar is.
Vrijwel direct verandert de dode van kleur. Het bloed trekt weg, de huid wordt vaalbleek en slap. Omdat het hart het bloed niet meer rond pompt, zakt het bloed naar de laagst gelegen lichaamsdelen, de billen en de rug. Op sommige plekken waar het bloed zich verzamelt, ontstaan paarse lijkvlekken (livor mortis).
In veel tradities bestaat het geloof dat de ziel 40 dagen op aarde blijft, op reis naar zuivering, oordeel of voorbereiding op de uiteindelijke bestemming. Dat kan reïncarnatie, de hemel of een andere vorm van het hiernamaals zijn.
Hoe ziet dat er uit, een teken van een overledene? Tekens kunnen op verschillende manieren gegeven worden, aldus Annet. “Zo zijn er tekens die via telepathisch contact gegeven worden. Dit zijn zintuiglijke ervaringen, waarbij de overledene gezien, gevoeld of gehoord wordt of waarbij een kenmerkende geur wordt geroken.
Iedereen kan de aanwezigheid van overleden mensen waarnemen maar niet iedereen heeft een gave. Ik zie het als mijn taak om mensen bewust te maken dat de dood slechts een doorgang is naar een andere dimensie. Wanneer iemand sterft, verlaat de ziel het lichaam en wordt die pure energie.
Meestal zijn de ogen halfopen en hebben ze een doffe en waterige uitstraling. Dit wordt veroorzaakt doordat de stervende niet in staat is om de ogen volledig te sluiten. Het resultaat is een starende blik die vaak wordt geassocieerd met het naderende einde van het leven.
Het tweede hoofdantwoord op de vraag of de dood slecht kan zijn, wordt Epicurisme genoemd, genoemd naar Epicurus, een Oudgriekse filosoof, en deze visie ontkent, zoals Epicurus zelf deed, dat de dood slecht kan zijn voor degene die sterft. Volgens deze visie is er geen geval van dood dat de overledene schaadt .
Een overlijden kan als een tragedie worden gezien als het prematuur van aard is . Een oudere persoon die sterft van ouderdom is een verwachting, maar de dood van een kind of van een jonge, gezonde volwassene die niet door anderen wordt verwacht, kan als een tragedie worden gezien.
Na het overlijden zakt het bloed door de zwaartekracht (hypostase) en doordat de bloedcirculatie is gestopt naar de laagst gelegen delen van het lichaam: deze kleuren daardoor paarsblauw (lijkvlekken), waar de hoger gelegen gedeelten bleek worden. In de terminale fase kunnen ook lijkvlekken ontstaan.