In 2022 waren er in Nederland ruim 1.000 aanmeldingen (1.088 in 2024 ter referentie, vergelijkbare trend) voor de bachelor Diergeneeskunde aan de Universiteit Utrecht, die een numerus fixus hanteert. Het aantal beschikbare opleidingsplaatsen is beperkt, recentelijk rond de 225-250. Universiteit Utrecht +1
De bacheloropleiding Diergeneeskunde is een opleiding met numerus fixus. Dit betekent dat het aantal opleidingsplaatsen beperkt is. Voor het studiejaar 2026-2027 zijn er 225 opleidingsplaatsen.
8.000 - 10.000 Vwo (9705 voor 2024/2025,waarvan er 8411 echt meededen) eindexamenleerlingen/aanstaande studenten zich in voor de studie Geneeskunde in Nederland. Het gaat dit jaar om: 2785 opleidingsplaatsen. Gemiddeld komt ongeveer 30-35% door de decentrale selectie.
Selectieprocedure 2026-2027
Er zijn twee selectiecriteria: De uitslag van de Situational Judgement Test (SJT) (weging 50%) Het berekende gemiddelde van de vwo-cijfers voor de verplichte vakken scheikunde, biologie, natuurkunde en wiskunde A of B (weging 50%)
Zowel diergeneeskunde als geneeskunde zijn extreem zware en competitieve studies, maar ze zijn moeilijk op verschillende manieren; diergeneeskunde staat bekend om de enorme hoeveelheid te leren stof over meerdere diersoorten en het feit dat dieren niet kunnen praten, wat het diagnostisch complex maakt, terwijl geneeskunde zwaar is door de competitie, de lange stages, en de psychologische druk met menselijke patiënten en communicatie. Velen vinden diergeneeskunde moeilijker vanwege de breedte en complexiteit van de te bestuderen anatomie en fysiologie, maar de focus van geneeskunde is diepgaander op één soort.
Daardoor valt bij sommige faculteiten een deel van de kandidaten af tijdens de selectie. Dat aantal is in Maastricht en in Leiden het hoogst. Voor alle kandidaten die de gehéle selectie afronden is de kans op toelating tot de opleiding daardoor met 63 procent het hoogst in Leiden.
Het derde jaar van de geneeskundeopleiding is het moeilijkste, omdat je dan begint met je klinische stages. Alle kennis die je de afgelopen twee jaar zo snel hebt opgedaan, wordt nu concreet toegepast in de vorm van patiënten.
Samenvatting. De Vlaamse Regering legt het aantal studenten vast dat in 2025-2026 aan de opleidingen geneeskunde en tandheelkunde mag starten. De Vlaamse Regering behoudt het startquotum voor de bacheloropleiding in de geneeskunde op 1723 en voor de bacheloropleiding in de tandheelkunde op 252.
De geneeskundeopleidingen in Maastricht, Groningen en aan de Vrije Universiteit (VU) zijn het best beoordeeld tijdens de nieuwste visitatierondes. Dat blijkt uit een vergelijking van de visitatierapporten op de website van accreditatieorganisatie NVAO door Medisch Contact.
Om dierenarts te worden, moeten aspiranten een zware opleiding van zes jaar volgen, waaronder een bachelor en een masterspecialisatie op een specifiek gebied zoals landbouwdieren of gezelschapsdieren.
Om in aanmerking te komen voor toelating, moet een kandidaat een minimaal cumulatief GPA van 2,75 hebben, een minimaal GPA van 2,5 voor wiskunde en natuurwetenschappen (met een minimum van 2,0 voor alle vereiste wiskunde- en natuurwetenschappelijke vakken) en een minimaal GPA van 2,5 voor de meest recente 12 studiepunten.
Dit jaar zullen meer kandidaten dan ooit meedoen om aan de opleidingen te mogen beginnen. Voor het toelatingsexamen geneeskunde zijn er 6.211 inschrijvingen, 14 procent meer dan vorig jaar. Voor tandheelkunde zijn er 2.163 kandidaten (+22 procent), voor diergeneeskunde 893 (+26 procent).
Het bestrijden van burn-out en psychische problemen
Diergeneeskunde is een dankbaar, maar ook emotioneel veeleisend beroep. Compassiemoeheid, lange werkdagen en de confrontatie met euthanasie zijn belangrijke oorzaken van stress en burn-out onder dierenartsen en ondersteunend personeel.
De belangrijkste persoonlijkheidskenmerken van dierenartsen zijn vriendelijkheid en sociale verantwoordelijkheid . Dierenartsen scoren hoog op vriendelijkheid, wat betekent dat ze zeer gevoelig zijn voor de behoeften van anderen en waarde hechten aan harmonie binnen een groep.
Een Dierenarts in Nederland verdient gemiddeld € 5.010 bruto per maand. Salarissen variëren van € 4.260 (laag) tot € 5.765 (hoog). Op deze pagina vind je een gedetailleerd overzicht van de gemiddelde brutolonen per stad, opleidingsniveau, provincie, carrièreniveau, bedrijf en dienstverband.
De gemiddelde leeftijd van de studenten is 22 jaar, waarbij het merendeel tussen de 18 en 25 jaar oud is (89.2%).
De slaagcijfers van vrouwelijke studenten liggen merkbaar lager op het toelatingsexamen. in 2021 (opleiding geneeskunde) werd 40% van de mannelijke deelnemers gunstig gerangschikt terwijl slechts 27% van de vrouwlijke deelnemers.
Volgens de QS World University Rankings by Subject (2023) ziet de top drie voor geneeskunde in Nederland er als volgt uit: Universiteit van Amsterdam (UvA) – positie wereldwijd: 32. Erasmus Universiteit Rotterdam (EUR) – positie wereldwijd: 43. Universiteit Leiden (UL) – positie wereldwijd: 50.
Na zes jaar Geneeskunde ben je basisarts. Dan kun je solliciteren naar een vervolgopleiding.
Een negatief BSA ontvang je niet zomaar. Als je door overmacht (zoals persoonlijke of medische omstandigheden) niet in staat bent geweest om voldoende studiepunten te halen, kun je in een motivatiebrief of gesprek met de examencommissie uitleggen waarom je denkt de studie alsnog met succes te kunnen voortzetten.
Opnieuw ontvangen de bachelor Geneeskunde (Faculteit der Geneeskunde VU) en de bachelor Medische informatiekunde (Faculteit der Geneeskunde UvA) het predicaat 'Topopleiding'. Dat blijkt uit de Keuzegids Universiteiten 2023. Hiermee behoren de opleidingen tot de top van het Nederlandse wetenschappelijk onderwijs.
Verder studeren: master Geneeskunde
Met een UvA-bachelordiploma Geneeskunde kun je doorstromen naar onze master Geneeskunde. De master Geneeskunde duurt drie jaar en bestaat uit de klinische stages (coschappen), (keuze)onderwijs en een wetenschappelijke stage. Na het behalen van je masterdiploma ben je basisarts.
Urologie, wij zijn de enigen die gespecialiseerd zijn in het moeilijker maken van dingen.