Armoede is vaak onzichtbaar, maar uit zich in constante stress, vermijding van sociale activiteiten, gebrekkige persoonlijke verzorging en ongezonde voeding. Signalen zijn kinderen zonder ontbijt/lunch, geen geld voor schoolreisjes of sport, en het dichten van gaten in de kleding. Het is een vicieuze cirkel met vaak langdurige, generatieoverschrijdende gevolgen. Nederlands Jeugdinstituut +4
Armoede signaleren
Absolute armoede werd gedefinieerd als "een toestand die wordt gekenmerkt door een ernstig tekort aan fundamentele menselijke behoeften, waaronder voedsel, veilig drinkwater, sanitaire voorzieningen, gezondheidszorg, onderdak, onderwijs en informatie" .
De zichtbare signalen
Nooit meegaat op uitstap. Extra materiële zaken (zoals een zwembroek of slaapzak) nooit meebrengen. Geen aangepaste kledij aan weersomstandigheden. Geen zakgeld meenemen.
Er zijn verschillende soorten armoede: absolute armoede, relatieve armoede en sociale armoede.
In Nederland leven veel mensen in (stille) armoede die daardoor vaak onzichtbaar blijven en zich alleen voelen. Quiet verzacht armoede en doorbreekt sociaal isolement lokaal, vanuit onze communities. Daar ontmoeten en steunen mensen elkaar, en delen zij hun eigen verhalen.
Er worden doorgaans vier soorten armoede onderscheiden: absolute, relatieve, situationele en generationele armoede.
Werkende armen hebben het hoogste risico om verborgen arm te zijn (verborgen armoede is hier gedefinieerd als mensen die geen uitkeringsrelatie hebben met de gemeente en geen gebruikmaken van gemeentelijke armoederegelingen, maar die wel een armoede risico lopen).
De grens lag toen op gemiddeld 1510 euro per maand voor een alleenstaande. Voor een gezin met twee kinderen tot 13 jaar was dit gemiddeld 2535 euro. Gezinnen met twee puberkinderen hadden een grens van 2910 euro bij tweeoudergezinnen en 2500 euro bij een eenoudergezin.
Er zijn zes soorten armoede, waaronder absolute armoede, relatieve armoede, situationele armoede, generatiearmoede, stedelijke armoede en plattelandsarmoede .
Armoede heeft invloed op hoe mensen zich voelen. Daardoor zijn mensen in armoede mentaal vaker minder gezond. Ze zijn gemiddeld minder gelukkig en hebben vaker problemen met hun psychische gezondheid. Slaapproblemen, depressie en angstklachten komen bijvoorbeeld vaker voor bij mensen met een laag inkomen.
Armoede wordt vaak gemeten in relatieve termen, door inkomens te vergelijken met de gemiddelde levensstandaard in een land, of in absolute termen, op basis van de vraag of de inkomens van armere huishoudens sneller groeien dan de inflatie .
Mensen kunnen in armoede komen door veranderingen in hun leven, zoals het verlies van werk of een echtscheiding. Armoede kan ook het gevolg zijn van onvoldoende bescherming van de rechten van mensen.
In de Verenigde Staten wordt armoede gemeten door het inkomen van een persoon of gezin te vergelijken met een vastgestelde armoedegrens, oftewel het minimuminkomen dat nodig is om in de basisbehoeften te voorzien . Mensen van wie het inkomen onder deze grens ligt, worden beschouwd als mensen met een laag inkomen.
Armoede grootst in Amsterdam
In Amsterdam waren in 2023 de meeste arme mensen (6,6 procent). De andere gemeenten met veel mensen onder de armoedegrens waren Vaals (6,4 procent), Rotterdam (6,2 procent), Den Haag (6,1 procent) en Vlieland (6,0 procent), waar bewoners vaak seizoenswerk doen.
Het gemiddelde spaargeld van een Nederlands huishouden was in 2024 € 54.700. Met € 500.000 aan spaargeld, stijg je dus ruim boven het Nederlands gemiddelde uit.
3 maanden: kan voldoende zijn voor iemand die huurt, een vast inkomen heeft en geen kinderen . 6 maanden: is meestal voldoende voor werkende stellen met kinderen en een hypotheek. 9 maanden: is het meest geschikt voor gezinnen met één kostwinner of een onregelmatig inkomen, en een hypotheek.
Als je op jezelf woont en alleenstaand bent, dan is het wenselijk dat je minimaal €40,- per week aan leefgeld krijgt. Voor elke extra persoon in het huishouden, komt er €10,- bij. Woon je samen, dan is het wenselijk dat je minimaal €50,- per week hebt.
Armoede in de kindertijd en onder volwassenen kan leiden tot een slechte geestelijke gezondheid door sociale stress, stigma en trauma. Leven in armoede kan een traumatische ervaring zijn .
Armoede zorgt bijvoorbeeld voor minder kans op een opleiding, heeft betrekking op je woonsituatie en je gezondheid. Schaamte, sociaal isolement, eenzaamheid, stress en depressies kunnen een gevolg zijn van armoede.
Er werden negen dimensies van armoede onderscheiden, waarvan er slechts drie algemeen worden opgenomen in bestaande meetinstrumenten: machteloosheid; lijden in lichaam, geest en hart; strijd en verzet; sociale mishandeling; institutionele mishandeling; onerkende bijdrage; gebrek aan fatsoenlijk werk; onvoldoende inkomen; en materiële en ...
Mensen die in armoede leven, hebben vaak een minder gezonde levensstijl en zijn daardoor ongezonder. Mensen met een laag inkomen roken meer, hebben vaker overgewicht, voldoen minder vaak aan de beweegrichtlijn en zijn zwaardere drinkers ten opzichte van mensen met een inkomen boven de lage-inkomensgrens.
Armoede verwijst naar een gebrek aan de basisbehoeften : voedsel, onderdak en kleding.
Armoede omvat ook een laag niveau van gezondheid en onderwijs, slechte toegang tot schoon water en sanitaire voorzieningen, ontoereikende fysieke veiligheid, gebrek aan inspraak en onvoldoende mogelijkheden en kansen om iemands leven te verbeteren.