Ook sprinkhanen en krekels hebben, net als alle insecten, 6 poten, 2 antennes, een kop, een borststuk en een achterlijf. Bovendien hebben ze twee sets vleugels. Met hun achterpoten kunnen ze springen.
Een sprinkhaan heeft zes poten. Met zijn twee achterpoten springt hij. De voorpoten dienen als bestek voor het eten.
Sprinkhanen zijn ongevaarlijk en bijten of steken niet. Je kunt ze, als ze klein zijn, gewoon vangen in een glas of potje en buiten in de struiken weer loslaten. Een groter exemplaar – als je durft – ook, maar dan in een wat groter bakje.
De veelal groen gekleurde sprinkhanen hebben dunne en lange sprieten, vaak langer dan hun lijf. De krekels zijn donker gekleurd, bruin en zwart. Ook zij hebben lange sprieten en een legboor. Hét verschil met de sprinkhanen is dat de krekels, van voren bezien, afgeplat ogen.
Het mannetje wordt exclusief vleugels 28 tot 34 millimeter lang, het vrouwtje 27 tot 38 millimeter.
Elf mensen kwamen om het leven en duizenden mensen werden met ademhalingsproblemen naar het ziekenhuis gebracht nadat een zwerm sprinkhanen het centrale deel van Soedan was binnengevallen, meldde de staatskrant Al Anbaa.
Beeldspraak en symboliek. a.De overdrachtelijke betekenis van de sprinkhaan verschijnt veelal in de context van oorlog en strijd, en de oorlog en strijd staan weer in dienst van Gods oordeel over inhumaan en goddeloos gedrag van mensen en volkeren. De sprinkhaan symboliseert bedreiging, angst, naderende ondergang.
Eenmaal volwassen kunnen bidsprinkhanen nog enkele maanden leven; afhankelijk van de temperatuur en de beschikbaarheid van voedsel leven mannetjes vaak nog maximaal twee maanden en vrouwtjes nog drie tot zes maanden.
Het bloed van insecten dient niet voor het transport van zuurstof en is meestal kleurloos. Insecten hebben nauwelijks of geen slagaders, maar wel een hart.
Dit zingen of tjirpen wordt striduleren genoemd. Hoewel zowel krekels als sprinkhanen striduleren, heeft elk insect zijn eigen methode om de tjirps te produceren. Sprinkhanen wrijven hun achterpoten tegen hun vleugels om te striduleren, terwijl krekels hun vleugels tegen elkaar wrijven om tjirps te produceren.
Ze kunnen uw gazon of tuin beschadigen, maar ze doen zelden mensen pijn, tenzij ze zich bedreigd voelen. Als ze zich bedreigd voelen, kunnen ze bijten, schoppen of overgeven . Maar insecticiden en zelfs het maaien van een rand rond uw gazon kunnen helpen om sprinkhanen buiten te houden.
Natuurlijke vijanden zijn vogels, parasitaire wespen en roofwespen, zoals Scelio fulgidus), parasitoïde vliegen (Blaesoxipha spp., Trichopsidea oestracea en Cercia sp.), bepaalde soorten kevers, mijten (Tarsonemid sp. en Leptus sp.) en nematoden (Amphimermis).
Ze kunnen flink bijten, indien vastnemen niet noodzakelijk is moet het vermeden worden. Neem ze eventueel bij het halsschild terwijl de beide achterpoten tegelijkertijd tegen lichaam worden gedrukt.
Sprinkhanen hebben vijf ogen . Drie kleine ogen detecteren alleen licht en donker. Twee grote ogen hebben veel lenzen en worden samengestelde ogen genoemd.
Bovendien hebben sprinkhanen niet twee, maar wel vijf ogen. De drie extra ogen worden ook wel ocelli genoemd.
Hersenonderzoekers blijken insecten te gebruiken voor onderzoek naar emoties. Maar of insecten überhaupt emoties hebben, daar is de discussie nog niet over afgesloten. De reden om toch voor insecten te kiezen is de eenvoud v an hun neurologisch systeem.
Het is denkbaar dat de luchtpijp die naar het hart van een insect leidt, geblokkeerd raakt door iets van buitenaf. Dat zou bij een insect het dichtst in de buurt komen van een 'hartaanval'. Er zijn echter geen gegevens dat zoiets is gebeurd en het is ook niet waarschijnlijk.
De gemiddelde levensduur van een sprinkhaan bedraagt ongeveer 12 maanden .
De wrattenbijter is de grootste inheemse sprinkhaan van Nederland en België.
De meeste soorten sprinkhanen overwinteren als ei. De vrouwtjes sterven nadat ze in de zomer eitjes gelegd hebben. De eieren gaan in rust en kunnen, afhankelijk van de soort en de omstandigheden, tot enkele jaren in de bodem verblijven. In het voorjaar komen de jonkies uit het ei.
De meeste sprinkhanen zijn niet gevaarlijk, maar sommige soorten zijn giftig of hebben grote kaken waarmee ze kunnen bijten. Een bekende sprinkhaan is de wrattenbijter, deze werd vroeger gebruikt om wratten door te bijten bij mensen.
Sprinkhanen houden van warme en droge omstandigheden
Sprinkhanen blijven meestal buiten, maar ze houden niet van heel koud of heel nat weer. Daarom kunnen ze in de winter of als het regent naar binnen komen. Als uw huis warm en droog is, is dit een ideale omgeving voor een sprinkhanenplaag.
Sprinkhanen helpen dat voorkomen door bladluizen te eten!