Het Joodse volk heeft slechts één land gehad waar het inheems is en dat is zijn nationale vaderland. Als Israël een imperiale of koloniserende mogendheid zou zijn, dan zou dat het eerste geval in de geschiedenis zijn van een inheems volk dat zijn eigen land koloniseert.
Palestijnen zijn de oorspronkelijke bewoners van het gebied
Israël is lang gedreven geweest door zionistische en deels ook socialistische idealen, gestoeld op een stevige parlementaire democratie.
Zowel Joden als Arabieren hebben het als hun eigen eigendom opgeëist. Vanuit een puur historisch perspectief is "Israël" meer dan een millennium ouder dan "Palestina" . Maar toen het Joodse volk zich vervolgens uit hun thuisland verspreidde, werd "Palestina" de thuisbasis van een aanzienlijke Arabische bevolking, opnieuw voor meer dan een millennium.
280.000 Israëlische kolonisten leven in nederzettingen op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever, 190.000 in Oost-Jeruzalem en 20.000 op de Golanhoogten. Van de Joden is 70,3% geboren in Israël (sabras), meestal uit de tweede of derde generatie van hun familie in het land, en de rest zijn Joodse immigranten.
In de oudheid werd Palestina bewoond door Semitische volkeren, waarvan de eerste van Kanaänitische oorsprong waren. Volgens de overlevering kwam Abraham, de gemeenschappelijke stamvader van joden en Arabieren, uit Ur naar Kanaän.
In 1947 stemden de Verenigde Naties in met een verdelingsplan voor Palestina: het gebied moest worden opgedeeld in een Joodse en Arabische staat. Op 14 mei 1948, toen het Britse mandaat over Palestina afliep, riep Israël zijn onafhankelijkheid uit.
Het is een centraal onderdeel van de Joodse religie, de geschiedenis en het ethos. De nieuwe Palestijnen (zoals de PLO, Fatah en Hamas) hebben de historische Yishmael - de andere zoon van Abraham (die hij wegstuurde!) - als hun historische vaderfiguur genomen. Sara B. God beloofde de nakomelingen van Abraham het 'Beloofde Land'.
De oude Israëlieten worden beschouwd als nakomelingen van de oorspronkelijke Kanaänitische bevolking die lange tijd woonden in de zuidelijke Levant, Syrië, het oude Israël en de Transjordaanse regio.
De Kanaänieten zijn archeologisch gedocumenteerd in de Midden Bronstijd (2100-1550 v.Chr.). Er waren waarschijnlijk onafhankelijke of semi-onafhankelijke stadstaten. Steden werden vaak omringd door enorme aarden wallen, wat resulteerde in de archeologische heuvels, of 'tells' die tegenwoordig veel voorkomen in de regio.
Meer specifiek verwijst de term "bezet Palestijns gebied" als geheel naar het geografische gebied van het Palestijnse gebied dat sinds 1967 door Israël wordt bezet. Palestina kan, afhankelijk van de context, worden aangeduid als een land of een staat , en zijn autoriteiten kunnen over het algemeen worden geïdentificeerd als de regering van Palestina.
Enkele uren voordat het Britse mandaat officieel afliep riep de Joodse gemeenschap onder leiding van David Ben-Gurion op 14 mei 1948 de onafhankelijke staat Israël uit. De burgeroorlog mondde uit in de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948.
Israël is de enige Joodse staat ter wereld, gelegen net ten oosten van de Middellandse Zee. Palestijnen, de Arabische bevolking die afkomstig is uit het land dat Israël nu controleert, noemen het gebied Palestina en willen een staat met die naam vestigen op het gehele of een deel van hetzelfde land.
Ze betoogden dat het plan de Joden meer land gaf, ook al was hun bevolking kleiner. Groot-Brittannië onthield zich van stemming. Het besloot zich terug te trekken en het probleem aan de VN over te dragen aan het einde van 14 mei 1948. Joodse leiders in Palestina riepen een onafhankelijke staat uit, bekend als Israël, enkele uren voordat de Britse overheersing eindigde.
Conflict 2021
In mei 2021 escaleerde het conflict tussen de Palestijnen en Israël. Dat had 2 oorzaken, als eerste Israël wilde namelijk Palestijnse mensen uit hun huis zetten waar vroeger Joden woonden.
De huidige Gazastrook is een product van de wapenstilstandsakkoorden van 1949 tussen Egypte en Israël; de grens is onderdeel van wat bekend staat als de Groene Lijn. Egypte bezette de strook van 1949 tot 1967, met een onderbreking van vier maanden Israëlische bezetting tijdens de Suezcrisis van 1956.
Het noordelijke deel, dat tien van de twaalf stammen omvatte, nam de naam "Israël" mee, maar werd ook wel het "Tienstammenrijk" of "Efraïm" genoemd, naar de meest dominante stam. Het rijk hield stand tot 722 v. Chr.. Het zuidelijke deel na de splitsing werd het koninkrijk Juda genoemd.
Het streven van Joden naar een eigen staat heet Zionisme. De Joden die verlangen naar een eigen land noemen zich Zionisten, naar de berg Zion vlak bij Jeruzalem. In de laat negentiende eeuw beginnen steeds meer Joden, op de vlucht voor de Jodenhaat in Europa, zich te vestigen in het gebied rond Zion.
Arabisch-Israëlische oorlogen, militaire conflicten tussen verschillende Arabische strijdkrachten en Israël, met name in 1948-49, 1956, 1967, 1973, 1982, 2006 en 2023-heden .
De Joden vertegenwoordigen ongeveer 75,4% van de bevolking, de niet-Joden 24,6%.De grootste minderheid, die 20,5% van de bevolking uitmaakt, is de Arabische minderheid. Bijna 92% van Israëls inwoners leven in de ongeveer 200 stadscentra waarvan enkele zich in historische gebieden bevinden.
In het Oude Testament wordt het gebied veelal Kanaän, het beloofde land of het land Israël (Èrètz Yisrael) genoemd. Het gebied wordt beschouwd als een goddelijk geschenk aan de aartsvadersAbraham, Isaak en Jakob. Jeruzalem, de stad van de Tempel, is de voornaamste locatie in het Heilig Land.
Hoe is het jodendom ontstaan? Volgens joodse verhalen werd omstreeks 1813 voor Christus Abram geboren in Kanaän, een stuk land waar nu Israël, de Palestijnse gebieden en Libanon liggen. Op het moment dat Abram één god ging aanbidden in plaats van de vele goden die zijn vader vereerde, begon het jodendom.
Op 15 mei 1948 liep het Britse mandaat voor Palestina af. In anticipatie hierop riep het Jewish Agency een dag eerder de staat Israël uit.
Dit land kreeg de naam Palestina , naar de Filistijnen, die aan de kust woonden. Het werd Judea genoemd, naar Juda. Het wordt het Heilige Land genoemd, omdat het het land is waar Jezus Christus werd geboren, zijn heilige leer predikte, deze bevestigde door wonderen en zijn leven gaf voor de mensheid.
Zij stammen af van Arabieren die de afgelopen eeuwen in de landstreek Palestina zijn gaan wonen, vooral vanaf de negentiende eeuw. Tot de twintigste eeuw hadden de Arabieren in Palestina geen vastomlijnde nationale identiteit: natiestaten bestonden destijds immers nog niet in het Midden-Oosten.
De Edomieten stichtten eerst een koninkrijk ("Edom") in het zuidelijke deel van het huidige Jordanië en migreerden later naar de zuidelijke delen van het koninkrijk Juda ("Idumea", het huidige gebergte Hebron), toen Juda eerst werd verzwakt en vervolgens werd verwoest door de Babyloniërs in de 6e eeuw voor Christus.