Ziektes die het immuunsysteem aantasten, vallen uiteen in aandoeningen die het systeem verzwakken (immunodeficiëntie, zoals HIV/AIDS) of juist overactief maken en eigen weefsel aanvallen (auto-immuunziekten, zoals reuma en MS). Kanker (leukemie) en infecties kunnen het systeem ook direct beschadigen. Johns Hopkins Medicine +1
Voorbeelden van ziektes die waarschijnlijk auto-immuunziekten zijn en waarover we op onze website informatie hebben: Alopecia areata. Auto-immuun hepatitis. Coeliakie.
Ook infecties zoals het griepvirus, mononucleosis (mononucleose) en mazelen kunnen het immuunsysteem tijdelijk verzwakken. Roken, alcoholgebruik en slechte voeding kunnen het immuunsysteem eveneens verzwakken. AIDS.
Voorbeelden van auto-immuunziektes zijn:
Primaire immuundeficiëntie — elke aangeboren aandoening die het immuunsysteem verzwakt, of een natuurlijke verzwakking van het immuunsysteem op latere leeftijd. HIV (humaan immunodeficiëntievirus). Kanker — leukemie, lymfoom en multipel myeloom tasten het immuunsysteem het meest aan, maar ook andere vormen van kanker kunnen dit doen. Diabetes.
Symptomen van een slecht immuunsysteem zijn onder meer vaak ziek worden (verkoudheden, griep, infecties), langzaam herstel, chronische vermoeidheid, en problemen zoals koortslippen, blaasontstekingen, aften, eczeem of huiduitslag, en darmklachten. Ook spierpijn, gewrichtspijn, oog- of oorontstekingen, en een gevoel van algehele zwakte kunnen wijzen op een verzwakte weerstand.
De symptomen van een auto-immuunziekte hangen af van welk deel van het lichaam is aangetast. Veel auto-immuunziekten veroorzaken roodheid, zwelling, warmte en pijn , wat tekenen en symptomen zijn van ontsteking. Maar ook andere ziekten kunnen dezelfde symptomen veroorzaken. De symptomen van auto-immuunziekten kunnen komen en gaan.
Sommige aandoeningen zijn ernstiger dan andere en kunnen fatale complicaties veroorzaken. Aandoeningen zoals multiple sclerose en myositis hebben een grotere kans op een fatale afloop dan veel auto-immuunziekten, maar dat betekent niet dat dit altijd het geval is. Ook diabetes type 1 kan fataal zijn als het niet goed behandeld wordt.
Patiënten met een afweerstoornis zijn vaker ziek dan anderen en deze infecties zijn soms moeilijker te genezen. Ook is er een risico dat het immuunsysteem het eigen lichaam aanvalt. Dit noemen we auto-immuunziekten.
De ziekte van Hashimoto is een chronische auto-immuunziekte die de schildklier aantast. Het kan leiden tot een te laag schildklierhormoongehalte in het lichaam. Dit heeft gevolgen voor verschillende delen van het lichaam en veroorzaakt symptomen zoals vermoeidheid, gewichtstoename en constipatie.
Er zijn verschillende redenen waarom je weerstand tijdelijk minder goed werkt of waardoor je immuunsysteem verzwakt is, bijvoorbeeld: Stress: Langdurige stress heeft een negatief effect op je weerstand. Slaaptekort: Een slaaptekort heeft een negatieve invloed op je immuunsysteem.
Bij mij werd colitis ulcerosa en auto-immuunhepatitis vastgesteld, en ik had het geluk dat ik er fysiek geen last van had – afgezien van de ziekenhuisbezoeken leidde ik mijn leven net als ieder ander.
Symptomen van auto-immuunencefalitis
In de beginfase van de ziekte kunnen griepachtige symptomen voorkomen, zoals hoofdpijn, koorts, misselijkheid en spierpijn .
Er zijn ook andere ziekten die uw immuunsysteem kunnen aantasten. HIV is bijvoorbeeld een virus dat uw immuunsysteem beschadigt door uw witte bloedcellen te vernietigen . Als HIV niet wordt behandeld, kan het leiden tot aids (verworven immuundeficiëntiesyndroom). Mensen met aids hebben een ernstig beschadigd immuunsysteem.
Auto-immuunziekten – als het afweersysteem uit balans raakt
Vermoeidheid, pijn, concentratieproblemen, een onbehaaglijk gevoel, of klachten van schildklier, maag-darmkanaal, lever of alvleesklier kunnen voortkomen uit een ontregeling van het eigen afweersysteem.
Samenvatting. Een auto-immuunziekte ontstaat wanneer het immuunsysteem van een persoon per ongeluk het eigen lichaam aanvalt. Er bestaan ongeveer 80 verschillende auto-immuunziekten, variërend in ernst van mild tot invaliderend, afhankelijk van welk systeem van het lichaam wordt aangevallen en in welke mate.
Hier volgt een overzicht van de meest voorkomende vormen van auto-immuunziekten, met tussen haakjes het doelorgaan: Ziekte van Addison / auto-immune vorm (bijnierschors). Autoimmuun gastritis (maagslijmvlies) Auto-immuun hemolytische anemie (rode bloedcellen)
Het effect van stress op het immuunsysteem
Dit maakt ons vatbaarder voor virale infecties, zoals verkoudheid en griep, en kan de progressie en ernst van ziekten verergeren. Chronische stress kan leiden tot auto-immuunziekten doordat immuuncellen gezond weefsel aanvallen.
In het begin zijn de symptomen van auto-immuunziekten vaak vrij licht en vaag, waardoor de patiënt er weinig aandacht aan besteedt. Denk aan vermoeidheid, hoofdpijn, futloosheid, darmklachten, spierpijn, gewrichtspijn … Bij een doktersbezoek wordt er zelden alarm geslagen, omdat de symptomen niet ernstig zijn.
Een auto-immuunziekte ontstaat als er bij het opruimen van lichaamseigen celresten iets verkeerd gaat. Dit gebeurt bijvoorbeeld als goed werkende cellen worden opgeruimd door het lichaam. Hierdoor beschadigt het orgaan waarin deze cellen voorkomen.
De meest voorkomende auto-immuunziekten zijn: Reumatoïde artritis (RA), systemische lupus erythematosus (SLE) en Multiple Sclerose (MS). Reuma komt vaker voor bij vrouwen, met een verhouding tussen vrouwen en mannen van ongeveer 3:1.
Nee, de meeste auto-immuunziekten zijn (nog) niet te genezen, maar er zijn effectieve behandelingen om de symptomen te beheersen, het immuunsysteem te 'resetten' met nieuwe therapieën zoals CAR-T-celtherapie, en er zijn levensstijl-aanpassingen mogelijk om de klachten te verminderen. De focus ligt op het onderdrukken van de ontstekingen en het voorkomen van schade, met medicijnen zoals immunosuppressiva, ontstekingsremmers, corticosteroïden en biologische medicijnen.
RA is een auto-immuunziekte: het afweersysteem keert zich tegen uw eigen lichaam en kan sluipend beginnen of plotseling ontstaan. Op alle leeftijden komt RA voor. Vrouwen hebben vaker RA dan mannen.
Bij de meeste auto-immuunziekten kan men in het laboratorium aantonen (vooral in de vorm van afweerstoffen = antistoffen) dat het lichaam afweerreacties vertoont tegen bestanddelen van het eigen lichaam (men spreekt van autoantistoffen). Bloedonderzoek is de meest gebruikte manier om autoantistoffen aan te tonen.
Bloedonderzoek is essentieel voor het diagnosticeren van auto-immuunziekten. Bloedwaardentest.nl biedt uitgebreide testen en consulten om je te helpen een nauwkeurige diagnose te stellen en een behandelplan op te stellen.