Wat zijn dwangmiddelen? Middelen die bij een strafrechtelijk onderzoek kunnen worden gebruikt tegen de wil van de verdachte. Bijvoorbeeld: fouilleren, afluisteren, huiszoeking. Pressiemiddelen ter uitoefening van bestuursdwang om naleving van wettelijke voorschriften te bewerkstelligen.
Het aftappen van telefoonlijnen. Het binnentreden van een woning. Het doorzoeken van voertuigen voor inbeslagneming. Het doorzoeken van plaatsen voor aanhouding.
Onderzoek aan lichaam en kleding is een dwangmiddel dat beveiligers niet mogen uitvoeren, maar je moet het begrip en de uitvoering wel kunnen beschrijven. Uitzondering is de privaatrechtelijke fouillering, die onder bepaalde voorwaarden door iedereen mag worden uitgevoerd.
Aanhouden betekent dat u naar het politiebureau wordt meegenomen om te worden verhoord. Het verhoor gaat dan over het strafbare feit. Een aanhouding of arrestatie is een dwangmiddel.
Het wegrennen van de politie wanneer zij je staande willen houden kan worden gezien als belemmering van de uitvoering van hun taak. Dit kan resulteren in extra juridische consequenties, zoals een boete voor het niet voldoen aan een bevel of zelfs arrestatie voor het hinderen van de politie in hun werk.
Als je als burger ontdekt dat een ander een strafbaar feit pleegt, dan mag je die verdachte aanhouden. Dit op grond van artikel 53 van het Wetboek van Strafvordering. Aan dit zogeheten burgerarrest zijn wel een aantal eisen en voorwaarden verbonden: Je moet de verdachte direct aan de politie overdragen.
Een beveiliger heeft dezelfde bevoegdheden als elke andere burger. Het geweldsmonopolie ligt bij de overheid. Het gebruik van geweld door andere organisaties en/of personen is verboden. Dit brengt ook met zich mee dat het dragen van wapens door particuliere beveiligers niet is toegestaan.
Er is geen wet die mannelijke agenten verbiedt om vrouwen te fouilleren tijdens een stop and search waarbij alleen de bovenkleding, zoals jas, jack, handschoenen en schoenen, wordt uitgetrokken. Het is echter een goede gewoonte om een agent van hetzelfde geslacht te bellen om de fouillering uit te voeren en veel politiekorpsen hebben een beleid dat dit voorschrijft.
Beslag is een dwangmiddel dat alleen bij een verdenking toegepast kan worden binnen het kader van de opsporing ter zake van een strafbaar feit.
Staande houden is een dwangmiddel, bestaande uit het aanspreken, eventueel aanklampen van de verdachte om zijn identiteit vast te stellen. Art. 52 Sv bepaalt dat iedere opsporingsambtenaar bevoegd is de identiteit van de verdachte vast te stellen en hem daartoe staande te houden.
Andere mogelijke dwangmiddelen zijn (camera)toezicht en het doorzoeken van de woning naar alcohol en drugs of gevaarlijke voorwerpen. Ook kan een mobiel of laptop worden afgepakt. Binnen de dwangzorg zouden ook medische handelingen zoals onder dwang het toedienen van vocht, voeding of medicatie worden toegestaan.
Maatregelen worden als dwingend beschouwd als ze tegen de wil van de patiënt of ondanks zijn/haar verzet worden uitgevoerd . In de medische praktijk kan dwang verschillende vormen aannemen, hun ethische en juridische status varieert van «noodzakelijk» tot «volstrekt onaanvaardbaar».
Als toepassing van dwang wordt overwogen, is het altijd van belang om na te gaan of er andere, minder ingrijpende, manieren zijn om het schadelijk gedrag te hanteren of te voorkomen. Indien behandelteams een cultuur van onderhandelen en samenwerking hebben, dan voorkomt dit (overmatige) dwangtoepassing.
Een beveiliger mag alleen fouilleren onder specifieke omstandigheden, wanneer deze bevoegdheid is vastgelegd binnen het privaatrecht en duidelijk staat vermeld in de bedrijfsregels of -voorschriften. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn bij supporters voor een sportevenement of bezoekers van grote publieke evenementen.
Volgens de Nederlandse wet moeten beveiligers die particulier beveiligingswerk uitvoeren, zoals werken bij een beveiligingsbedrijf of objectbewaking, een diploma hebben.
Wanneer een burger (beveiliger) met eigen ogen een strafbaar feit waarneemt (heterdaad) mag hij iemand aanhouden én vasthouden totdat de verdachte overgedragen kan worden aan de politie, of een andere opsporingsambtenaar. De politie moet hierbij onverwijld worden ingelicht.
Strafbaarheid van de Handelingen
Ongewenste Intimiteiten: Het aanraken van iemands achterwerk zonder toestemming kan worden beschouwd als een vorm van ongewenste intimiteit of seksuele intimidatie.
Statijd: Elke beveiliger voert diverse taken uit (staand, lopend of zittend), waarvan de maximaal aaneengesloten duur (statijd) nu in de cao Particuliere Beveiliging gelimi- teerd is tot 150 minuten. Dit is de statijd. De uitvoering van een taak kan zowel fysieke als mentale belasting met zich meebrengen.
Wanneer een misdrijf bezig is te gebeuren of net is gepleegd, spreken we van een op heterdaad ontdekt misdrijf. Het strafbaar feit of de misdaad wordt dus ontdekt op het moment zelf of direct erna. Met "direct erna" bedoelen we kort na de feiten, met een maximum van enkele uren.
De minderjarige onder de 12 jaar kan niet strafrechtelijk worden vervolgd. Politieonderzoek en het beperkt toepassen van dwangmiddelen in verband met waarheidsvinding is echter wel mogelijk. Hierbij dient uiteraard een verantwoorde bejegening van deze zeer jonge verdachten voorop te staan.
Als ergens een strafbaar feit is gepleegd, is het opsporingswerk een taak van de politie. Politiemensen zoeken naar sporen, horen getuigen en slachtoffers, houden verdachten aan, verhoren verdachten en leggen alles schriftelijk vast in een proces-verbaal.