De 4 P's van anesthesie, vaak gebruikt in de context van preoperatieve planning en veiligheid, staan voor:
Evenwichtige anesthesie
De anesthesie bij een operatie kan worden onderverdeeld in vier verschillende fasen: inductie, onderhoud, ontwaken en herstel . De eerste drie fasen vinden meestal plaats in de operatiekamer, terwijl de herstelfase zich hoofdzakelijk afspeelt in een verkoeverkamer, op de postoperatieve afdeling of op de intensive care.
(A) hypnose met geheugenverlies; (B) spierontspanning; (C) analgesie; (D) reflexonderdrukking.
De vier P's: Plaats, Procedure, Personeel en Patiënt - Anesthesiologieklinieken.
Er worden vier hoofdsoorten anesthesie gebruikt tijdens operaties en andere ingrepen: algehele anesthesie, regionale anesthesie, bewaking onder anesthesie en lokale anesthesie .
Er zijn vier hoofdcategorieën van anesthesie die tijdens operaties en andere ingrepen worden gebruikt: algehele anesthesie, regionale anesthesie, sedatie (soms ook wel "bewaakte anesthesie" genoemd) en lokale anesthesie .
De American Society of Anesthesiologists (ASA) heeft in 1998 formeel evidence-based NPO-richtlijnen vastgesteld, en vrijwel alle anesthesieverenigingen hebben tegenwoordig een variant van de "2-4-6-8-regel" van de ASA overgenomen. Gezonde patiënten mogen tot 2 uur voor een operatie heldere (niet-partikelhoudende) vloeistoffen nuttigen, borstoperaties...
Hedendaagse algemene anesthesie richt zich op wat we de 6 A's kunnen noemen. Dit zijn, in willekeurige volgorde: anxiolyse, areflexie, autonome areflexie, analgesie, amnesie en anesthesie .
Een PA is geen arts, maar een medisch opgeleide zorgverlener die zelfstandig taken van een arts overneemt binnen een specifiek aandachtsgebied. De PA heeft een masteropleiding afgerond na een HBO-opleiding in de gezondheidszorg. Op de afdeling Anesthesiologie behandelt en begeleidt de PA zelfstandig patiënten.
Hypnose/Bewusteloosheid (verlies van bewustzijn) Analgesie (verlies van reactie op pijn) Amnesie (verlies van geheugen) Immobiliteit (verlies van motorische reflexen)
Drie belangrijke componenten van een verdoving: pijnstilling, geheugenverlies/bewusteloosheid en verlamming .
Palliatieve zorg
Narcose is voor grotere operaties waarbij mensen heel diep moeten slapen en een beademingsbuisje nodig hebben. Sedatie is voor minder pijnlijke behandelingen, waardoor de slaap lichter kan zijn. Soms kunnen mensen bij sedatie zich achteraf wel iets herinneren, omdat de slaap lichter is.
De 4:2:1-regel berekent de benodigde hoeveelheid kristalloïde vloeistof op basis van het lichaamsgewicht . De eerste 10 kg lichaamsgewicht wordt toegediend met een snelheid van 4 ml/kg/u, de volgende 10 kg met 2 ml/kg/u en de rest van het lichaamsgewicht met 1 ml/kg/u.
Algehele anesthesie – Dit is de krachtigste vorm van anesthesie en zorgt ervoor dat patiënten tijdens de operatie in slaap vallen. Het wordt meestal toegediend via een ademmasker of infuus en wordt gebruikt bij complexe, tijdrovende operaties zoals een heupvervanging.
Narcosemiddelen zijn meestal binnen enkele uren uit het lichaam verdwenen, dankzij lever en nieren, maar de effecten (zoals vermoeidheid, concentratieproblemen) kunnen door medicatie en herstel langer duren en zijn afhankelijk van de persoon en operatie. Pijnstillers die ná de narcose worden gegeven, kunnen langer bijwerkingen geven.
Anesthesioloog salaris
Een net afgestudeerde anesthesist verdient ongeveer €5.833,- bruto per maand en dit kan oplopen tot €10.833,- bruto per maand. Dit is conform de cao AMS (Arbeidsvoorwaarden Medisch Specialisten). Het salaris van een anesthesioloog bij TMI ligt iets hoger.
Naast het beheren van de agenda en het organiseren van meetings en evenementen, neemt een PA vaak ook persoonlijke taken op zich. Daarbij kun je denken aan het regelen van verjaardagsattenties en het organiseren van familiefeesten tot het maken van doktersafspraken en het beheren van persoonlijke verzekeringen.
Meer informatie over de verschillende types verdoving staat hieronder beschreven.
Bij deze methode wordt een lokaal anestheticum, meestal lidocaïne, vanaf dorsaal in een vinger of teen geïnjecteerd, net distaal van de metacarpofalangeale overgang aan weerszijden van de basisfalanx (tpv plicae interdigitalis). Er wordt zowel volair als dorsaal een depot aangelegd (ongeveer 2 ml).
Deze stapsgewijze verlagingen worden geïllustreerd door de '10-8-6'-regel voor propofolinfusie ( een oplaaddosis van 1 mg/kg, onmiddellijk gevolgd door een infusie van 10 mg/kg/u gedurende 10 min, 8 mg/kg/u gedurende de volgende 10 min en daarna 6 mg/kg/u ) bij volwassenen [45].
Het primaire doel van algehele anesthesie is om een patiënt bewusteloos te maken, zodat hij geen pijnprikkels meer voelt, terwijl de autonome reflexen worden gecontroleerd. Er zijn vijf hoofdklassen anesthetica: intraveneuze (IV) anesthetica, inhalatieanesthetica, IV-sedativa, synthetische opioïden en neuromusculaire blokkers .
De gouden regel van anesthesie: probeer nooit een nieuw medicijn uit bij een kritieke patiënt . ð Ben je nerveus om je protocollen aan te passen? Dat is begrijpelijk! Het uitproberen van een nieuw medicijn bij een kwetsbare patiënt zorgt voor onnodige stress tijdens de ingreep.
De meer conservatieve regel van 25, die stelt dat er niet meer dan 1 ampul lokale verdoving mag worden toegediend per 11,3 kg lichaamsgewicht van de patiënt , biedt een extra veiligheidslaag bij kinderen tot en met 8 jaar.
De 2-4-6-8-regel voor het opnieuw aanvragen van faillissement
Twee jaar – Twee jaar tussen een eerdere faillissementsaanvraag volgens Hoofdstuk 13 en een nieuwe aanvraag volgens Hoofdstuk 13. Vier jaar – Vier jaar tussen een eerdere faillissementsaanvraag volgens Hoofdstuk 7 en een nieuwe aanvraag volgens Hoofdstuk 13. Zes jaar – Zes jaar tussen een eerdere faillissementsaanvraag volgens Hoofdstuk 13 en een nieuwe aanvraag volgens Hoofdstuk 13.