De Bijbel beschrijft de Nephilim (of Nefilim) in Genesis 6:4 en Numeri 13:33 als "reuzen" of "geweldige mannen uit de oudheid", ontstaan uit de gemeenschap tussen "zonen van God" (engelen) en menselijke dochters. Ze worden geassocieerd met wreedheid en corruptie voor de zondvloed en worden later in Kanaän aangetroffen.
In Deuteronomium weerklinkt de afkeer van een vreemd volk, maar uit niets in Genesis 6:1-4 blijkt dat de nefilim als "slecht" werden beschouwd. Vervolgens is de term "godenzonen" in Genesis 6 een vertaling van בני האלוהים, bne elohim en wordt in sommige vertalingen weergegeven als "zonen van God", d.w.z. engelen.
De eerste Bijbelse verwijzing naar hen is te vinden in Genesis 6:4 , maar de verzen 1-4 zijn dubbelzinnig en de identiteit van de Nephilim is onderwerp van discussie. Volgens Numeri 13:33 melden tien van de twaalf spionnen het bestaan van Nephilim in Kanaän vóór de verovering ervan door de Israëlieten.
Telkens wanneer een Nephilim tot grote macht groeide, gingen hele werelden ten onder, en de Nephilim is voorbestemd om machtiger te worden dan de engel die hem schiep . Daarom is het verwekken van een Nephilim strikt verboden volgens de wetten van de Hemel, en de straf is de dood van de hemelse ouder samen met het kind.
Satan in het Nieuwe Testament
In het Nieuwe Testament wordt met Satan een bovennatuurlijke persoon bedoeld die de belangrijkste tegenstander is van God, en die verantwoordelijk is voor het kwaad in de wereld. Hij is de leider van de engelen die tegen God in opstand gekomen zijn. Een andere naam voor Satan is de duivel.
Elke dag van het jaar zegt de Bijbel: 'Wees niet bang' Ruim 365 keer staat er bijna letterlijk in de Bijbel: 'Wees niet bang. ' Laat ons dit mantra herhalen voor onszelf en onze dierbaren.
De naam Beëlzebub wordt geassocieerd met de Kanaänitische god Baäl .
De Nephilim staan bekend als grote krijgers en bijbelse reuzen (zie Ezechiël 32:27 en Numeri 13:33). Er werd ooit beweerd dat de paring van de zonen van God en de dochters van Adam, waaruit de Nephilim voortkwamen, de zondvloed veroorzaakte, en dit gaf de Nephilim een slechte reputatie .
Veel christenen geloven dat de Nephilim, genoemd in Genesis 6 (vóór de zondvloed) en opnieuw in Numeri 13:33, engelen waren die zich met mensen vermengden en zo de legendarische figuren uit de oudheid werden. Er bestaan echter ook nog steeds veel tegengestelde opvattingen.
God verbood engelen om kinderen te krijgen met stervelingen , en dat was een heel goed idee. Een kind dat de macht heeft om God te overwinnen, zou de wereld kunnen vernietigen door een driftbui, wat heel goed mogelijk is voor een kind.
De geschriften die deel uitmaken van het Woord van God zijn door God geschreven, met mensen als pen. Het boek van Henoch was dat niet. Paulus verklaarde dat velen andere geschriften zouden schrijven, die zich voordeden als van God.
De Nephilim worden slechts tweemaal in de Schrift genoemd, zowel in Genesis 6:1-4 als in Numeri 13:33.
"Goliath was hoogstwaarschijnlijk niet het nageslacht van mensen en engelen, en hij wordt nooit een Nephilim genoemd ; hij was echter een woeste, gigantische krijger en zou, in de taal van de Filistijnen of Israëlieten, beschreven kunnen zijn als een 'moderne Nephilim'."
Daarop zei Jezus tegen hem:'Ga weg, satan! Want er staat geschreven: “Aanbid de Heer, uw God, vereer alleen hem. '”
Wie de zonde doet, is uit de duivel; want de duivel zondigt vanaf het begin. Hiertoe is de Zoon van God geopenbaard, dat Hij de werken van de duivel verbreken zou. Ieder die uit God geboren is, doet de zonde niet, want Zijn zaad blijft in hem; en hij kan niet zondigen, omdat hij uit God geboren is.
Ik zag een engel uit de hemel neerdalen met de sleutel van de onderaardse diepte en zware ketenen in zijn hand. Hij greep de draak, de slang van weleer, die ook duivel of Satan wordt genoemd, en ketende hem voor duizend jaren.
Deze reuzen, of hun nakomelingen, worden geïdentificeerd als Nephilim (zie 1 Henoch 6-10, 15-16; Jub. 7:21 e.v.). Omdat deze dualistische mythe niet voorkomt in de apocalypsen van Baruch en Esdras, noch in de aggadah van de Talmoedische periode, werd deze kennelijk verworpen als onverenigbaar met het Joodse monotheïsme .
2 Petrus 2:4 en Judas 6 zijn de nieuwtestamentische verwijzingen naar de Nephilim. Hier worden engelen beschreven die ernstig in opstand zijn gekomen en door God gevangen zijn gezet. Ze staan aan het begin van een lijst met bijbelse voorbeelden van rebellen en hun straffen, die nog steeds voorkomen in hedendaagse joodse literatuur die waarschuwt tegen zonde.
De betekenis van het Hebreeuwse woord 'Nephilim' is onzeker: sommigen herleiden tot het werkwoord naphal, dat in de Bijbel 434 keer voorkomt en in de Statenvertaling meestal vertaald wordt door vallen (325 x) en verder doorliggen (14x), werpen (16x), nedervallen (14x), vervallen (9x), nedervellen (7x), afvallen (5x), ...
Er is niets in het hele heelal, dat niet door God en door Jezus Christus geschapen is. Jh 1:1-5 spreekt daar heel uitdrukkelijk over. Van de hel staat in Mt 25: 41 dat die voor de duivel en zijn engelen bereid is. Dat wil zeggen dat God die plaats voor hen bereid heeft en dus ook dat Hij de hel geschapen heeft.
Als we de Bijbel goed lezen, moeten we zeggen dat God de satan niet heeft geschapen. Nee, God heeft tijdens de scheppingsdagen heel veel goede engelen geschapen met de bedoeling dat zij Hem en Zijn volk zouden dienen (Job 38:7; Hebr. 1:14).
Hel of hemel
De hel wordt in ons taalgebruik vaak tegenover de hemel gezet. Het gaat er dan vaak over of iemand 'naar de hemel' of 'naar de hel' gaat. Toch is het begrippenpaar hel en hemel niet bijbels. In de Bijbel wordt gesproken over hemel en aarde.
In het Nieuwe Testament wordt Beëlzebub/Beëlzebul de "vorst van de demonen" genoemd, een andere benaming voor de duivel of satan. In de evangeliën werd Jezus zo genoemd door zijn vijanden (Matteüs 10:25).
(van Wikipedia) "Moloch[a] (ook Molech, Mollok, Milcom of Malcam) is de Bijbelse naam van een Kanaänitische god die geassocieerd wordt met kinderoffers, door middel van vuur of oorlog." Moloch komt van het woord mlk en klinkt erg vergelijkbaar met 'Malik', die we allemaal kennen als degenen die hun kinderen offeren aan ...
Baäl is de naam van een van de bekendste Kanaänitische goden. Hij werd vereerd in grote delen van het Oude Nabije Oosten. De Bijbel maakt duidelijk dat hij ook onder de Israëlieten een populaire god was.