Het wezen aan het einde van de film The Substance (2024) is een groteske, misvormde fusie van Elisabeth Sparkle (Demi Moore) en haar jongere 'perfecte' zelf, Sue (Margaret Qualley). People.com
Monstro Elisasue vlucht uit de studio, stort in elkaar en explodeert in een bloederige massa . Elisabeths oorspronkelijke gezicht komt los van het bloed en kruipt over haar verwaarloosde ster op de Hollywood Walk of Fame.
Substantie (Gr: hypokeimenon of hupokeimenon, Lat: quod substat) is in de metafysica synoniem voor het ding. In de filosofie, en met name in de ontologie, verwijst het naar wat permanent is in de dingen die veranderen.
Substantiële monisme. Het meest kenmerkende aspect van Spinoza's systeem is zijn substantiemonisme; dat wil zeggen, zijn bewering dat één oneindige substantie – God of de Natuur – de enige substantie is die bestaat . Zijn argument voor dit monisme is zijn eerste argument in Deel I van de Ethica.
De bekendste uitspraak van Socrates is waarschijnlijk "Ik weet dat ik niets weet," wat zijn nederige zoektocht naar wijsheid benadrukt, vaak vertaald als "Het enige wat ik zeker weet, is dat ik niets weet". Andere beroemde uitspraken zijn "Ken jezelf," "Een leven dat niet onderzocht wordt, is het leven niet waard," en "Onwetendheid is de bron van alle kwaad".
Aan het einde van The Substance heeft Sue zoveel minachting voor Elisabeth dat ze weigert terug te veranderen in haar, wat uiteindelijk leidt tot de verschijning van Monstro Elisasue . Monstro Elisasue is de monsterlijke combinatie van Elisabeth en Sue die aan het einde van The Substance verschijnt.
De 'boodschap' van de film The Substance is een satirische en gruwelijke kritiek op de extreme druk op vrouwen om aan onrealistische schoonheidsidealen te voldoen, met focus op leeftijdsdiscriminatie en de objectivering van vrouwen in de maatschappij, via een body horror-verhaal over een middel dat 'perfectie' belooft maar leidt tot zelfvernietiging en de creatie van een afschuwelijk alter ego. De film gebruikt extreme beeldvoering om het geweld – zowel maatschappelijk als zelfopgelegd – dat vrouwen ervaren, te illustreren.
Zelfs in deze korte samenvatting wordt de satire duidelijk: "The Substance" richt zich rechtstreeks op Hollywood en de onredelijke schoonheidsidealen en objectivering van vrouwen in de maatschappij . Zoals de verschillende reclames voor de titelgevende substantie in de film al zeggen: het middel maakt je niet alleen jonger, maar ook beter.
De moraal van het verhaal is simpel: onze fixatie op uiterlijke schoonheid kan ons in monsters veranderen . Deze film was niet zomaar een horrorfilm, maar gebruikt het genre om een krachtige boodschap over te brengen over de obsessie met jeugd en de extreme maatregelen die mensen nemen om veroudering tegen te gaan.
Haar beslissing om De Substance te gebruiken is een direct gevolg van zowel haar ontslag als haar zelfhaat . In een wanhopige, paniekerige poging om haar jeugd terug te winnen en relevant te blijven, wendt ze zich tot De Substance, waarmee ze een "perfecte" versie van zichzelf kan creëren, genaamd Sue.
Sue is woedend en vermoordt uiteindelijk Elisabeth. Zonder haar levenslijn begint Sue's lichaam te verzwakken – ze verliest haar tanden en haar oor – vlak voordat ze een oudejaarsshow in Los Angeles zou presenteren.
The Substance is een horrorfilm die niet traditioneel "eng" is met veel jump scares, maar wel extreem goor, verontrustend en grafisch (body horror), waardoor sommige kijkers flauwvallen of huilend de zaal verlaten, terwijl anderen het meer walgelijk/surrealistisch vinden dan echt beangstigend. Het is meer een psychologische, maatschappijkritische body horror over veroudering en schoonheidsidealen.
Harvey wil haar vervangen door een strak jong ding. Elizabeth is verdrietig en vernederd en als ze de Substance door toeval op het spoor komt, besluit ze de stap te wagen. Na de afgrijselijke rugbevalling wordt ze naakt wakker naast de eveneens naakte jongere versie gespeeld door Margaret Qualley.
The Substance is geen conventioneel enge film met jump scares, maar wel een intensere, grafische body horror met veel fysieke gruwelen, walging en maatschappijkritiek (body image, veroudering), wat het verontrustend maakt, zeker voor mensen die niet van bloederige of "vieze" scènes houden; het is meer een satire dan een traditionele griezelfilm, maar wel intenst.
John Carpenter zegt dat hij 'THE SUBSTANCE' haat.
Sue is de belangrijkste antagonist in de body-horrorfilm The Substance uit 2024. In haar vertolking is ze een jongere en mooiere versie van de degelijke, middelbare actrice Elisabeth Sparkle. Ze fungeert als haar aartsvijand, en de meer "perfecte" versie is vastbesloten om Elisabeth koste wat kost uit de weg te ruimen.
Als Monster slechts een onderdeel is van Laura, dan is de moord slechts een externe weergave van Laura's 'doding' van haar onopgeloste gevoelens voor Jacob. Ondanks alles wat Jacob haar had aangedaan, had Laura moeite om hem los te laten. Het einde is een triomfantelijke climax van Laura's liefdesverhaal met zichzelf .
De 'boodschap' van de film The Substance is een satirische en gruwelijke kritiek op de extreme druk op vrouwen om aan onrealistische schoonheidsidealen te voldoen, met focus op leeftijdsdiscriminatie en de objectivering van vrouwen in de maatschappij, via een body horror-verhaal over een middel dat 'perfectie' belooft maar leidt tot zelfvernietiging en de creatie van een afschuwelijk alter ego. De film gebruikt extreme beeldvoering om het geweld – zowel maatschappelijk als zelfopgelegd – dat vrouwen ervaren, te illustreren.
Fargeat legt de scène uit als volgt: " Eindelijk is dit het moment waarop ze bevrijd is van haar menselijk lichaam en uiterlijk ", voor het eerst sinds het begin van de film. Dit betekent dat ze eindelijk bevrijd is van de beperkingen ervan, zowel fysiek als emotioneel.
Ja, Catherine is de hele tijd de moordenaar. En hoewel je haar gezicht niet ziet, is Sharon Stone degene die de openingsscène van de moord speelt. Beth Garner was slechts een zondebok.
Omdat Elisabeth en Sue allebei 'mucky pups' zijn – technisch gezien dus dezelfde persoon – heeft Elisabeth het wegwerpmedicijn dat ze aan het begin van het proces in haar lichaam injecteerde nog niet weggegooid. Daardoor zit er nog een paar milliliter van het fluorescerend gele, illegale medicijn in het injectieflaconnetje.
De "goorste" horrorfilm is subjectief, maar films als Cannibal Holocaust, A Serbian Film, Hereditary, en The Exorcist worden vaak genoemd vanwege hun intense grafische geweld, psychologische terreur, body horror en schokkende scènes die kijkers fysiek ongemak bezorgen. Onderzoek wijst Sinister aan als 'engst' op basis van hartslag, terwijl films als Hereditary en The Exorcist bekend staan om hun diep verontrustende inhoud.
ð De Substance wint de Oscar voor Beste Make-up en Hairstyling!
Volgens dr. is melk beter dan water om de tand vochtig te houden, omdat dit voorkomt dat de cellen van het tandoppervlak opzwellen en barsten (zoals in water wel het geval zou zijn).
In een flash-forward in de laatste aflevering van de serie vertelt Frankie hoe Sue en Sean een paar keer uit elkaar gingen en weer bij elkaar kwamen voordat ze uiteindelijk trouwden , met dominee Tim-Tom als ambtenaar van de burgerlijke stand.