Het belangrijkste verschil is dat je bij peultjes de hele platte, malse peul inclusief de piepkleine onrijpe erwtjes eet, terwijl je bij erwtjes (doperwten) alleen de (rijpere) erwtjes eet en de taaie schil weggooit. Peultjes worden jong geoogst, zijn knapperig en zoet, en worden kort gewokt of gekookt. IVN +4
Peultjes en doperwten behoren tot dezelfde plant. De peul is het hoesje waar de erwt in zit. Het peultje is het eigenlijke vruchtje van de plant en het erwtje het zaadje. De peultjes zijn jong ook erg lekker (als er nog geen erwtjes in zitten).
Suikererwten hebben kleine erwtjes in een knapperige maar toch malse peul. Beide soorten kunnen rauw of gekookt gegeten worden. Ze kunnen in veel recepten door elkaar vervangen worden, maar in Aziatische recepten worden meestal peultjes gebruikt .
Peultjes zijn het lekkerst als ze vers, jong en knapperig zijn, kort gekookt (5-7 min) of gestoomd (5-8 min) tot ze beetgaar zijn, en op smaak gebracht worden met een klontje boter, zout en eventueel wat suiker, citroen of kruiden zoals lente-ui, en de vezelige draadjes zijn verwijderd.
Het Duitse Zuckererbse en het Engelse sugar pea zijn ook peultjes: Pisum sativum var. marcrocarpum. In het Engels heetten ze ook snap pea (let op: heetten is verleden tijd). Ze zijn wat dikker en bij het breken maken ze een knakkend geluid: de snap van snap pea.
Mangetout, ook wel bekend als sneeuw- of suikererwt, is een soort erwt met platte peulen die in hun geheel worden gegeten, zolang de erwten erin nog heel klein zijn – vandaar de Franse naam, die 'eet alles' betekent. Knapperig en zoet, kunnen ze rauw, licht gestoomd, gekookt of geroerbakt worden gegeten.
Peultjes en sugarsnaps bijvoorbeeld. Die worden in Nederland helaas maar weinig professioneel gekweekt, doordat de oogst arbeidsintensief en kostbaar is. Wel zijn ze erg populair bij onze klanten.
Was de groente voor gebruik en snijd een puntje van de uiteinden. Sommige peulen hebben draden langs de randen. Deze draden kun je eraf trekken bij het wegsnijden van de uiteinden. Peultjes kun je in zo'n 5 minuten gaar koken.
Ook kun je ze kort blancheren en verwerken in een salade. Rauwe peultjes eten wordt niet aanbevolen, vanwege de lectine die in de groente zit. Deze natuurlijke antistof kan leiden tot buikklachten, maar in kleine hoeveelheden (als je niet elke dag peultjes eet) vormt dit geen probleem.
Het is ideaal om ze net lang genoeg te koken om ze warm te maken, maar wel knapperig genoeg om in je mond te barsten als je erin bijt . Ongeveer 60 seconden is perfect! Giet af en meng de gekookte erwten met de boter en het zout. Super eenvoudig, maar absoluut heerlijk!
Zet een pan met ruim water op het vuur en breng aan de kook. Voeg de peultjes toe aan de pan, breng opnieuw aan de kook en kook de peultjes in 5-7 minuten gaar. Na een kooktijd van 5 minuten hebben ze vaak nog een bite. Na 7 minuten zijn ze een stuk zachter.
De peulen van peultjes zijn platter en bevatten kleine, onrijpe erwten, terwijl suikererwten ronder van vorm zijn . Beide soorten hebben een identiek voedingsprofiel en een zeer vergelijkbare smaak, hoewel suikererwten over het algemeen zoeter en smaakvoller zijn.
Mocht je je peultjes eens te dik hebben laten worden om nog te eten, dan kun je ze natuurlijk wel laten hangen om er de doperwten uit de oogsten.
Eind mei tot en met juli vind je verse peultjes.
Erwten met vele namen
Erwten met eetbare peulen worden ook wel sneeuwerwten, peulerwten, Chinese erwten, suikererwten, mangetout ("alles-op-één") en koolerwten genoemd (in oudere publicaties). Ze worden allemaal "erwten met eetbare peulen" genoemd, maar er bestaat nog een aparte soort erwten met eetbare peulen: de sugarsnaperwt.
Sugar snaps: zoete peulvruchten. Deze heerlijke fel groene peulvruchten lijken op peultjes, maar verschillen wel degelijk. Sugar snaps worden vroeg geoogst waardoor er nog grote zaden in de peul zitten. Daarom zijn ze boller en zoeter van smaak dan peultjes.
De kans dat je courgette uit eigen tuin giftig is, is heel klein. Toch neem je beter het zekere voor het onzekere. In deze courgette zit de giftige stof cucurbitacines en deze ontstaat door ongewenste kruisbestuiving bij het telen van eigen zaden.
Moeilijk te verteren: een bekend nadeel van peulvruchten, vooral bonen, is de neiging om winderigheid te veroorzaken. Dit komt omdat ze veel onverteerbare vezels bevatten. Deze vezels worden in de dikke darm afgebroken tot gist, wat lucht in de darmen veroorzaakt.
Het verschil met peultjes is dat de peul van de sugarsnap heel dik en vlezig is, en die van peultjes veel dunner. Die laatste eet je voordat de erwten groeien, bij sugarsnaps wacht je tot de erwten al groeien. Daardoor smaken ze ook zoeter, vandaar de naam.
Groentesoorten met natuurlijke gifstoffen die je beter niet rauw eet, zijn:
Lekker weetje: kruiden als basilicum, bieslook, dragon en munt geven peultjes een aromatische, frisse toets.
Peultjes zijn van die groenten waar je instant blij van wordt. Ze zijn heerlijk knapperig, lichtzoet en hebben een frisse, groene smaak die perfect combineert met allerlei keukens.
De lagere ramingen in Duitsland – het belangrijkste Elstar-produceren landen in Europa – zijn de belangrijkste reden voor deze daling. Onze oosterburen plukken dit jaar naar verwachting 13% minder Elstar-appels dan vorig jaar: 160.000 in plaats van 184.000 ton.
Peultjes kun je in 5 tot 7 minuten gaar koken. Een beetgaar resultaat is het smakelijkst. Als je ze te lang laat koken, worden de peulen zacht en papperig, dat wil je vermijden. Zowel de schil als de erwten van de peulen worden gegeten.
Hoewel het een gezonde keuze lijkt, kunnen de gevolgen van het eten van appels in de avond verrassend ongewenst zijn. Het consumeren van deze vrucht kan namelijk leiden tot slaapstoornissen, vooral als het gaat om het moment van de dag waarop zij worden gegeten.