Niet alleen het welbevinden vermindert, maar op termijn heeft eenzaamheid ook een negatieve invloed op de gezondheid. Eenzaamheid blijkt bij te dragen aan uiteenlopende psychische en fysieke klachten, zoals depressie, dementie, verslaving, beroertes, slaapproblemen en hart- en- vaatziekten.
Een chronisch gevoel van eenzaamheid is even ongezond als het roken van een pakje sigaretten per dag. Eenzaamheid kan ook leiden tot depressie en een verhoogd risico op hartziekten en de ziekte van Alzheimer.
Eenzaamheid “kan ernstige mentale en fysieke complicaties hebben die verergeren als ze genegeerd worden.” Ze voegde toe dat “sociale isolatie en eenzaamheid leiden tot een hoger risico op hoge bloeddruk, hartziekten, obesitas, angst, depressie, geheugenproblemen en zelfs de dood .”
Eenzaamheid is aantoonbaar in de hersenen. Je kunt het meten aan de hersenactiviteit. Op het moment dat iemand voelt er niet bij te horen, buitengesloten te zijn, geen verbinding te hebben met de anderen, is dat te zien. Daarom is het een lichamelijk fenomeen: je kunt het meten in de hersenen.
Als het eenzame gevoel te lang duurt, of zelfs chronisch wordt, kan dat serieuze mentale en fysieke klachten veroorzaken. Het werkt depressies in de hand, verzwakt het immuunsysteem en vergroot de kans op ziektes. Te lang alleen zijn, kan er ook voor zorgen dat iemand ongepast gedrag gaat vertonen, zoals agressie.
Studies tonen aan dat eenzaamheid en sociale isolatie geassocieerd worden met hogere risico's op gezondheidsproblemen zoals hartziekten, depressie en cognitieve achteruitgang . Als u een slechte gezondheid heeft, is de kans groter dat u sociaal geïsoleerd of eenzaam raakt.
We weten uit eerder onderzoek dat mensen die zich eenzaam voelen meer kans hebben om hersenziekten als dementie te ontwikkelen. Er zijn daarnaast steeds meer aanwijzingen dat eenzaamheid samenhangt met het volume en de structuur van de hersenen.
Net als de persoon lang geleden in het wild, kan iemand die zich op de lange termijn eenzaam voelt, deze cortisolreacties ervaren. Eenzame mensen zijn vaak gestrest. Een ander hormoon , oxytocine, lijkt een rol te spelen bij sociale isolatie.
Zij vertelde dat er drie soorten eenzaamheid zijn: existentiële, emotionele en sociale eenzaamheid.
Alleenstaande ouders vaakst sterk eenzaam
In 2021 zijn, net als in 2019, alleenstaanden (16 procent) en alleenstaande ouders (19 procent) het vaakst sterk eenzaam. Kinderen die bij hun ouders wonen (ongeacht hun leeftijd) voelden zich vaker sterk eenzaam (12 procent, tegen 8 procent in 2019).
Onderzoek toont aan dat chronische eenzaamheid een significante impact kan hebben op uw algehele gezondheid, inclusief uw hersengezondheid . Sommige studies suggereren zelfs dat er een verband kan zijn tussen eenzaamheid en een verhoogd risico op het ontwikkelen van dementie en Alzheimer.
De eenzame hersenen
Bij eenzame jongvolwassenen hebben de hersengebieden die verband houden met sociale cognitie en empathie een kleinere dichtheid aan witte stof (een groot netwerk van zenuwvezels dat de uitwisseling van informatie en communicatie tussen verschillende hersengebieden mogelijk maakt).
Eenzaamheid kan ervoor zorgen dat mensen zich geïsoleerd en losgekoppeld van anderen voelen. Het is een complexe gemoedstoestand die kan worden veroorzaakt door veranderingen in het leven, mentale gezondheidsproblemen, een laag zelfbeeld en persoonlijkheidstrekken. Eenzaamheid kan ook ernstige gevolgen hebben voor de gezondheid, waaronder verminderd mentaal welzijn en fysieke problemen .
Chronische eenzaamheid is gevaarlijk. Het maakt dat mensen niet meer goed in staat zijn met anderen om te gaan. Mensen trekken zich terug uit de sociale omgeving. Daarmee is de oplossing (meer verbindingen hebben) steeds minder bereikbaar.
Eenzaamheid zorgt voor overtollige stresshormonen, wat leidt tot een verhoogde hartslag, verhoogde bloeddruk en bloedsuikerspiegel . Eenzaamheid vermindert ook het aantal antilichamen dat we produceren om infecties te bestrijden en kan ons vatbaarder maken voor kanker.
Eenzaamheid is het onaangenaam gevoel dat je krijgt wanneer je ontevreden bent over je relaties. Eenzaamheid is niet alleen onaangenaam, het is ook stresserend. Je lichaam ervaart het als een bedreiging en dus gaat het meer stresshormonen aanmaken.
De schommelingen in oestrogeen en progesteron kunnen gevoelens van prikkelbaarheid, angst, verdriet of stemmingsveranderingen oproepen.
Als je je eenzaam voelt, ben je geneigd om je terug te trekken. Je ontwikkelt steeds meer negatieve gedachten zoals “Ik ben tot last voor anderen” of “Zie je wel, niemand wilt met me omgaan”. Deze negatieve gedachten versterken gevoelens van somberheid. Omgekeerd kan een depressie het gevoel van eenzaamheid versterken.
Onderzoek toont aan dat eenzaamheid niet alleen onze stemmingen en gedachten beïnvloedt, maar zich ook uit in fysieke symptomen . Deze kunnen hoofdpijn, buikpijn en spierspanning omvatten. Chronische eenzaamheid is ook in verband gebracht met verhoogde ontstekingen en een verzwakt immuunsysteem.
Het probleem van eenzaamheid ontstaat als je niet in staat bent het op te lossen. Dan wordt eenzaamheid een chronisch gezondheidsprobleem dat leidt tot een ongelukkig en ongezond en kort leven. Daar moet je wat aan doen en daar heb je hulp bij nodig.
Onderzoek 3 bevestigt dat eenzame jongvolwassenen, in vergelijking met niet-eenzame, vaker last hebben van angst, boosheid, negatieve stemming en angst voor negatieve evaluatie, en minder vaak van optimisme, sociale vaardigheden, sociale steun, positieve stemming, opwinding, emotionele stabiliteit, nauwgezetheid, inschikkelijkheid, verlegenheid en gezelligheid.
Je voelt je niet verbonden met andere mensen. En dat is een rotgevoel. Je hebt minder contact met andere mensen dan je eigenlijk zou willen. Maar je kan je ook eenzaam voelen als er wel mensen om je heen zijn.
Eenzaamheid wordt in verband gebracht met een slechte fysieke gezondheid, waaronder een hogere kans op hart- en vaatziekten en dementie, een snellere cognitieve achteruitgang en een verhoogd risico op sterfte. Ook kan het leiden tot verstoringen in de geestelijke gezondheid, waaronder een hogere mate van depressie, angst en negatieve emoties.