Als je niet wilt dat anderen weten hoe je je voelt, dan zal je oogcontact proberen te vermijden. Omdat onze emoties en gevoelens zichtbaar zijn in onze ogen, kan oogcontact heel kwetsbaar aanvoelen. Door het hebben van oogcontact geef je iemand namelijk toegang tot je innerlijke wereld.
Door middel van oogcontact zijn emoties, intenties, zelfverzekerdheid, zwaktes en meer informatie te herkennen. Mensen zijn geneigd oogcontact te vermijden als ze het hebben over iets beschamends of als ze verdrietig of depressief zijn en geen toegang willen geven tot interne gedachten of emoties.
Het is normaal dat hij oogcontact vermijdt.
Als de persoon in kwestie verlegen is, een laag zelfbeeld heeft of autistisch is, kan oogcontact voor hem een brug te ver zijn . Hij kan ook andere psychische problemen hebben. Het is ook mogelijk dat de cultuur waarin hij is opgegroeid hem heeft geleerd om mensen niet in de ogen te kijken.
Te weinig oogcontact kan ons onbewust wat vertellen over de gesprekspartner: namelijk dat hij weinig zelfvertrouwen of weinig interesse heeft, of dat hij wantrouwend is. Heb je moeite met oogcontact maken? Probeer dan deze oefening: Kijk iemand aan als je met hem in gesprek bent.
Ze vermijden oogcontact om beter samen te werken met hun onderbewuste. Iemand aankijken zorgt er namelijk voor dat je bewust bij een gesprek bent en minder in contact bent met je onderbewuste. Dit kan voor sommige hoogsensitieve mensen als onwennig worden beschouwd.
Zelfgerapporteerde angst en vermijding van oogcontact worden geassocieerd met sociale angst in zowel niet-patiënten als sociale angststoornis steekproeven. Voorlopige psychometrische analyses suggereren dat de GARS nuttig is bij de beoordeling van blikangst.
Volgens Bekkering is de verklaring eigenlijk heel simpel. “Als je in de ogen van je gesprekspartner kijkt, ga je automatisch bedenken wat hij of zij denkt, voelt of zal gaan doen,” zegt hij in het artikel. “Daardoor kun je je moeilijker concentreren op die andere taak: in dit geval het bedenken van de juiste woorden.”
Het niet kunnen maken van normaal oogcontact tijdens het praten komt vaak voor bij mensen met een diagnose van sociale angst. Maar vaker zijn er andere redenen. Het kan zijn dat de persoon verlegen is, zich nerveus voelt of een gebrek aan zelfvertrouwen heeft .
Als iemand je niet durft aan te kijken
Ze vinden het bedreigend omdat ze niet weten wat anderen (over hen) denken als zij ze aankijken. Daar hebben ze vaak ideeën over die niet altijd waar zijn. Ze voelen zich angstig of verlegen. Daarom kijken ze liever de andere kant op.
Het wegkijken of uit oogcontact gaan kan opgevat worden als enerzijds verlegen of anderzijds arrogant. Een tip is om niet te gaan zitten staren, maar kijk de ander recht aan. Lastig? Kijk dan naar het gebied rond de ogen de kijken, alsof je naar een duikbril kijkt om de ogen heen.
Dit kan een teken zijn dat ze zich verlegen of beschaamd voelen over hun gevoelens . Als je crush het oogcontact verbreekt door omhoog of opzij te kijken, kan hun blik gewoon neutraal en niet-romantisch zijn.
Vooral mannen interpreteren oogcontact als iets seksueels. Naast oogcontact, maakt een glimlach iemand een stuk aantrekkelijker. Voornamelijk bij vrouwen is dit het geval. Een beetje emotie tonen vinden veel mensen interessant, maar te veel lachen wordt als onaantrekkelijk gezien.
Oogcontact. Een belangrijk non-verbaal signaal tijdens het flirten is het tot stand brengen van oogcontact. Niet alleen kun je hiermee duidelijk maken dat je iemand leuk vindt, het is ook een relatief veilige manier om erachter te komen of iemand hetzelfde van jou vindt.
Als iemand je blik ontwijkt, kan dat zijn omdat ze verlegen zijn of sociale angst hebben . Oogcontact maakt ze nerveus, dus ze proberen ergens anders te kijken. Een andere mogelijke reden is dat ze een neurologische ontwikkelingsstoornis hebben zoals autisme of ADHD.
3. Veel oogcontact: Oogcontact is een krachtige indicator van verliefdheid bij mannen. Ze willen een diepe verbinding tot stand brengen en zullen proberen vaak in je ogen te kijken. Dit creëert een gevoel van verbondenheid en vertrouwen, waardoor ze hun emotionele betrokkenheid tonen.
Een verliefde man (of een man die enorm geïnteresseerd in je is) zal jou in de ogen kijken.Vervolgens dwaalt zijn blik kort naar onderen.Hij staart dan kort naar jouw mond.Hierna kijkt hij je weer in de ogen, en dit proces herhaalt zich.
Een van de manieren waarop je een relatie verder brengt, is door elkaar vaker te zien. In diegene zijn hoofd is er hoop dat je tijd en zin hebt om af te spreken. Hiernaast is er ook de hoop dat als jullie elkaar meer zien, dat er meer gevoelens komen.
Een emotioneel onbereikbaar persoon heeft moeite om zijn of haar emoties te uiten en vindt het ook moeilijk om met de emoties van anderen om te gaan. Wanneer iemand zich in een relatie terugtrekt en gevoelens en emoties worden verzwegen, zal er steeds meer afstand ontstaan.
Vaak heeft aantrekken en afstoten iets te maken met angst of onzekerheid. Het kan bijvoorbeeld zijn dat hij last heeft van bindingsangst of dat hij zich echt onzeker voelt. Maar wispelturig gedrag bij mannen kan ook veroorzaakt worden door iets anders.
In westerse culturen worden ogen gezien als het middelpunt van iemands focus. Dus als iemand geen oogcontact maakt tijdens een gesprek, kan dat als beledigend worden beschouwd . Veel mensen zouden dit opvatten als een teken dat ze niet geïnteresseerd zijn en hun dwalende ogen zien als een teken van hun afleiding.
Het kan zijn dat ze nerveus is of dat je haar intimideert . Er kan ook een kans zijn dat ze je aantrekkelijk vindt en dat het voor haar makkelijker is om weg te kijken dan om haar gevoelens kenbaar te maken. Een andere reden kan zijn dat ze sociale angst heeft en oogcontact iets is dat ze moeilijk vindt.
Als een man je in de ogen staart en niet wegkijkt, probeert hij je misschien in te schatten . Aandachtig staren kan een goede zaak zijn en kan betekenen dat hij het leuk vindt wat hij ziet. Onderzoek wijst uit dat in veel gevallen van langdurig oogcontact beide partijen geïnteresseerd zijn in elkaar of misschien opgewonden raken.
Het lijkt erop dat onze hersenen overbelast raken als we proberen na te denken en tegelijkertijd iemands blik proberen vast te houden. Daarom voelt het onderhouden van oogcontact ongemakkelijk en is het mentaal zo stimulerend. Als helder denken de prioriteit is, kijken we weg.
Afgezien van sociale angst kunnen autisten oogcontact verwaarlozen omdat ze er minder informatie uit kunnen halen of ze kunnen overstimulering vermijden door korter naar de ogen kijken dan andere mensen, maar wat ze in elk geval niet doen is oogcontact vermijden.
Soms denken mensen ook dat iemand liegt of een hekel aan je heeft als hij je niet aankijkt, maar het kan net zo goed zijn dat iemand gewoon verlegen is. Het is niet zo makkelijk om eenduidig betekenis te geven aan iemands lichaamshouding. Daar moet je de context in meenemen.