Het uitspreken van de 's' als 'sh' (sj-klank) in het Nederlands, vaak aangeduid als een «»ingetrokken s«!/n» of «»slis«!/n», is geen standaardregels maar meestal een dialectisch (zoals in Amsterdam) of individueel spraakpatroon. Het ontstaat doordat de tong bij de uitspraak verder naar achteren ligt dan de standaard alveolaire richel. DBNL - Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren +1
Dit komt vaak voor in een paar Engelse accenten, misschien wel het meest bekend in sommige Schots-Engelse dialecten zoals die van Sean Connery. Het is ook de manier waarop de /s/ wordt uitgesproken in veel Spaanse dialecten en in het Grieks. De andere, meer voorkomende Engelse /s/-klank staat overigens bekend als de apicale /s/. Er is geen specifieke reden voor .
De Nederlandse s is vergelijkbaar met de Engelse s . De palatale klank [ʃ], die zo gebruikelijk is in het Engels en Duits, komt in het Nederlands helemaal niet voor. Engelse en Duitse woorden die met [ʃ] beginnen, beginnen in het Nederlands met [sX], en woorden die in het Engels en Duits op die klank eindigen, eindigen in het Nederlands op een s. 15.
Het heeft meer te maken met het vermogen van de persoon om deze medeklinker op de alveolaire richel uit te spreken dan met een lui spraakpatroon of leeftijd , hoewel leeftijd wel van invloed is op hoe nauwkeurig je je spieren in het algemeen kunt bewegen.
Om de /s/-klank te maken:
Om de /s/-klank te maken, plaats je het puntje van je tong lichtjes tegen de richel achter je boventanden (maar raak je tanden niet aan). Terwijl je lucht uit je mond perst, knijp je de lucht tussen het puntje van je tong en je gehemelte samen. Je zou wat wrijving (weerstand) moeten voelen.
De [s] klinkt als het ware onzuiver.In ernstige gevallen wordt het spreken slecht verstaanbaar, wat soms als zeer storend wordt ervaren.
S Articulatiefouten
Een veelvoorkomende fout is lispelen . Er bestaan eigenlijk twee verschillende soorten lispelen: interdentaal en lateraal. Een interdentaal lispelen treedt op wanneer de tong van een kind naar voren steekt, tussen de tanden (vergelijkbaar met een 'TH'-klank) wanneer het kind een 'S'-klank probeert uit te spreken.
De S wordt uitgesproken als /ʃ/ (het equivalent van sh in het Engels) in woorden die beginnen met st of sp . De uitspraak van de S is sterk afhankelijk van de regio. In Zuid-Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland bestaat de /z/-klank helemaal niet.
Het naar voren plaatsen van de /sh/-klank treedt op wanneer het kind de klank voor in de mond uitspreekt (als een /s/) in plaats van achter in de mond.
[ʃ, ʒ] zijn geen oorspronkelijke fonemen van het Nederlands en komen meestal alleen voor in leenwoorden zoals 'show' en 'bagage'. Afhankelijk van de spreker en de positie in het woord, kunnen ze al dan niet te onderscheiden zijn van de geassimileerde realisaties van de clusters /sj, zj/.
Sorry, je viel zelfs weg , (optionele add-on: kan je dat laatste zelfs herhalen?) "Excuus?" "Pardon?" "Wat zei je?" En in het zuiden van het land kun je ook "wablief?" toevoegen. Ik zou persoonlijk "Pardon?" het meest. Ook de meest beleefde.
De meest gebruikte letter van het Nederlandse alfabet en het Nederlandse schrift is de e, terwijl q, x en y de minst gebruikte letters zijn.
Het is niet zozeer dat er te veel hoge frequenties zijn die deze harde S-klanken veroorzaken, maar eerder dat er te weinig lage frequenties zijn en dat je die in balans wilt brengen. Soms kan de plaatsing daarbij helpen.
Ik weet niet helemaal zeker of ik je vraag begrijp, maar lettercombinaties met een "s" die een "sh"-klank vormen zijn: "sl" (uitgesproken als "shl"), "rs" (ook wanneer de "r" de laatste letter (of klank) van een woord is en de "s" de eerste letter van het volgende woord), "sj" en "skj", wat de standaard Noorse equivalenten van "sh" zijn.
Je zult merken dat de lucht die uit je mond komt op de rug van je hand dunner aanvoelt bij de 's' en breder bij de 'sh' . Natuurlijk hoef je, naarmate je aan het verschil gewend raakt, je lippen minder te bewegen, maar in het begin is het handig om het verschil te voelen.
De gevallen van 'sch' dateren van vóór de /s/ > [ʃ] / __C-regel die we in het moderne standaardduits zien; met andere woorden, het is een historische spelling . Een mooi voorbeeld is "schreiben", een leenwoord uit het Latijn "scribere". Je kunt zien hoe de spelling de Latijnse spelling nabootst.
informeel. heiße Braut {f} [coll.] hottie (ook: vlammend meisje) heißer Feger {m} [coll.]
Omdat Nederlanders Duits op school leren, zijn ze geneigd om Duits te spreken als zij een Duitser tegenkomen. De resultaten van het onderzoek laten echter zien dat Duitsers het Nederlands ook bovengemiddeld goed kunnen verstaan, zeker in globale situaties.
Beschadiging van het slakkenhuis is een veelvoorkomende oorzaak van hyperacusis , vaak veroorzaakt door blootstelling aan harde geluiden zoals concerten of bouwwerkzaamheden. De binnenste en buitenste haarcellen van het slakkenhuis helpen bij het verwerken van geluid en het versturen van signalen naar de hersenen. Wanneer deze cellen beschadigd zijn, kunnen geluiden pijnlijk hard worden.
Overzicht. Dysartrie treedt op wanneer de spieren die gebruikt worden om te spreken zwak zijn of moeilijk te controleren . Dysartrie veroorzaakt vaak onduidelijke of trage spraak die moeilijk te verstaan is. Veelvoorkomende oorzaken van dysartrie zijn aandoeningen van het zenuwstelsel of aandoeningen die gezichtsverlamming veroorzaken.
Het wordt "palatalisatie" genoemd (omdat de tong verder naar achteren op het gehemelte beweegt tijdens de productie van de S) en komt voor als overdracht vanuit andere talen en ook in verschillende dialecten. Niets nieuws.
Slissen is een spraakstoornis waarbij spraakklanken, met name de s- en z-klanken, vervormd worden uitgesproken. Dit kan gebeuren doordat de tong tegen de tanden duwt of tussen de tanden komt tijdens het spreken. Slissen kan variëren van mild tot ernstig en kan de verstaanbaarheid van spraak aanzienlijk beïnvloeden.
Een lijst van Nederlandse woorden die wij (totaal) verkeerd uitspreken, of fonetisch opschrijven. Suggesties welkom.