“Agressief of boos gedrag komt uit een wat primitief gedeelte van de hersenen (de amygdala). Dit gedeelte stuurt emoties aan en verwerkt ze. Door stofjes zoals adrenaline, die vrijkomen als je boos bent, worden we aangespoord om in de 'vechtstand' te gaan.
Vaak ben je boos omdat je iemand iets wil duidelijk maken, je vindt dat je gelijk hebt en het lukt je niet om de ander te overtuigen. Je wilt gehoord worden en daarom ga je schreeuwen. Het is een laatste poging om de ander te overtuigen en je gelijk te halen.
Bij secundaire emoties kun je denken aan frustratie, cynisme, roddelen klagen en slachtoffergedrag. Zo kan iemand verdriet tonen, maar zit daaronder eigenlijk boosheid, of toont iemand blijdschap terwijl er angst is. Als iemand secundaire gevoelens ervaart dan worden vaak ook de ogen gesloten.
Wanneer je boos bent en moet huilen, kan dat komen door spanning, maar het kan dus goed zijn dat er ook andere emoties een rol spelen. Boosheid die onbewust gemengd is met schaamte, angst of verdriet kan leiden tot vervelende situaties, zonder dat dat altijd nodig is.
Schreeuwen kan het gevolg zijn van een gevoel van overweldigd zijn, pijn en angst en is vaak een poging om gehoord te worden. Het ondermijnt echter het luisteren door beide partijen, omdat je je richt op het verkrijgen van een gevoel van veiligheid en controle.
Voor sommige mensen kan schreeuwen een copingmechanisme zijn om te reageren op stress, woede of andere intense emoties . Voor mensen die moeite hebben met het beheersen van hun emoties, kan schreeuwen een manier zijn om hun punt duidelijk te maken. Voor mensen die onder extreme druk staan, kan schreeuwen het resultaat zijn van opgebouwde stress.
Schreeuwen in situaties waarin je je ook met gewoon praten hoorbaar en verstaanbaar kunt maken, geeft enkel aan dat je je machteloos, 'niet-gehoord', 'niet-begrepen' en 'emotioneel ontploffend' voelt. Die emotionele ontploffing kan van verbaal naar fysiek gaan, dat is wat het angstig kan maken.
Je huilt tijdens ruzies, omdat je het gevoel hebt dat de ander je niet begrijpt en je gekwetst bent . Woede is een sterke emotie. Sterke emoties beïnvloeden onze geest. Woede is het resultaat van de hulpeloosheid die we in onszelf voelen.
Dit voelt als een bedreiging en om deze reden maakt ons lichaam stresshormonen aan. Negatieve feedback en kritiek veroorzaken dus een stressreactie in ons lichaam. We worden angstig, misschien wel boos. Je kruipt weg of je kiest voor de aanval.
Welk orgaan staat voor boosheid? De lever wordt in de traditionele Chinese geneeskunde geassocieerd met boosheid. Wanneer de energie van de lever uit balans is, kunnen gevoelens van irritatie, frustratie en zelfs woede de kop opsteken.
Onze woede kan ons vertellen dat we een belangrijk emotioneel probleem in ons leven niet aanpakken, of dat te veel van onszelf — onze overtuigingen, waarden, verlangens of ambities — in een relatie in gevaar komt . Onze woede kan een signaal zijn dat we meer doen en meer geven dan we comfortabel kunnen doen of geven.
Je kunt woedeaanvallen ervaren als je psychische klachten hebt, maar ook zonder vastgestelde diagnose is een aanval goed mogelijk. De aanleiding is in veel gevallen stress of een trauma.Maar ook andere factoren spelen een rol.Karakter en aanleg spelen een rol bij woedeaanvallen.
Emotionele ontlading
Het opkroppen van emoties kan leiden tot verhoogde spanning en angst, wat een negatieve invloed kan hebben op het hart. Schreeuwen is een gezonde manier om je gevoelens te uiten, het bevordert het emotionele welzijn en is uiteindelijk goed voor je hart.
Probeer de woede fysiek te reguleren door op een fijne manier te bewegen (bijvoorbeeld hardlopen), en doe daarna ontspanningsoefeningen. Neem ook de tijd om de gedachtes te ontkrachten en je te verplaatsen in de positie van de ander. Probeer tot slot opener en beter te communiceren.
Soms ben je onbewust van je boosheid, omdat je hebt geleerd dat je niet boos mag zijn. In zo een geval kan opgepropte frustratie zich uiten in de vorm van extreme vermoeidheid. Door het krampachtig vasthouden, verkrampen de spieren en organen wat kan leiden tot vermoeidheidsklachten.
Belangrijkste punten. Veel mensen huilen als ze zich gefrustreerd, boos of beschaamd voelen. Als je boos wordt, produceert je lichaam een stortvloed aan hormonen die sterke reacties in je lichaam stimuleren — van een racende hartslag tot zweterige handpalmen tot verlies van kortetermijngeheugen. Als reactie op het verhoogde stressniveau kun je gaan huilen.
Als je emotionele overprikkeling ervaart, heb je moeite om je emoties te reguleren. Hierdoor word je bijvoorbeeld sneller emotioneel en/of komen emoties harder binnen. Dit kan ertoe leiden dat je overvallen wordt door intense huilbuien. Tot slot is er nog cognitieve overprikkeling.
De hartspier kan overweldigd worden door een enorme hoeveelheid adrenaline die plotseling wordt geproduceerd als reactie op stress. Overtollige adrenaline kan vernauwing van de kleine slagaders veroorzaken die het hart van bloed voorzien, wat een tijdelijke afname van de bloedstroom naar het hart veroorzaakt .
De fysieke effecten op lange termijn van ongecontroleerde woede omvatten verhoogde angst, hoge bloeddruk en hoofdpijn . Woede kan een positieve en nuttige emotie zijn, als het op de juiste manier wordt geuit.
Boosheid en woede zijn vaak reactie op onrecht. Het onrecht dat jou wordt aangedaan, of ooit is aangedaan. Het kan ook voorkomen dat je boos wordt over onrecht dat je om je heen ziet. Op je werk, of zelfs in je privéleven.
Schreeuwen dient als een uitlaatklep en vermindert de spanning. Het is een oerreactie. Dieren doen dit ook als ze zich bedreigd voelen. “Agressief of boos gedrag komt uit een wat primitief gedeelte van de hersenen (de amygdala).
Een andere manier om te stoppen met schreeuwen tijdens een ruzie is om te leren hoe je moet ademen . Als je al opgewonden bent, moet je leren om je sympathische zenuwstelsel te kalmeren. "Een paar keer diep en doelbewust ademhalen en je concentreren op het huidige moment zal een game-changer zijn, omdat het helpt om dingen te vertragen," zegt May.
Nadat je bent uitgescholden, is het belangrijk om je veiligheid de hoogste prioriteit te geven. Ga weg uit de situatie als je kunt. Praat met iemand die je vertrouwt over de situatie en hoe je je daarbij voelt, en vraag om hulp . Overweeg om mindfulness- of ontspanningsoefeningen te doen om te kalmeren.