Er zijn kinderen die (een stukje van) hun duim of vinger in hun mond hebben als ze zich concentreren of als iets spannend is. Als dat af en toe gebeurt en maar eventjes, is dat niet zo erg. Maar als je kind duimt of op de vingers zuigt, is het heel belangrijk om dat af te leren.
Je baby wil van alles ontdekken, maar kan nog niet zo goed voelen met zijn handen. 'Met zijn mond kan hij dat wél. In zijn mond zitten namelijk veel meer zenuwen dan in zijn vingers. Daarom stopt hij nu alles in zijn mond,' vertelt Jeannette.
Als je baby honger heeft dan huilt hij.Voordat hij gaat huilen geeft hij echter al signalen dat hij gevoed wil worden. Hij wordt bijvoorbeeld onrustig, sabbelt op zijn handjes of maakt smakkende geluiden. De kunst is om deze signalen vroeg te herkennen en dan meteen de voeding te geven.
Je kleine steekt dus voorwerpen tussen zijn lippen, omdat dit de ideale manier is om ze te onderzoeken. Met zijn tong, lippen en tandvlees ontdekt hij welke vorm het heeft, hoe het aanvoelt en hoe het smaakt. Vaak begint deze vorm van ontdekken met het sabbelen op de eigen handjes en vingers.
Baby's hebben natuurlijke zoek- en zuigreflexen , waardoor ze hun duimen of vingers in hun mond kunnen steken — soms zelfs al voor de geboorte. Omdat duimzuigen baby's een veilig gevoel geeft, kunnen sommige baby's uiteindelijk de gewoonte ontwikkelen om op hun duim te zuigen als ze behoefte hebben aan troost of om te gaan slapen.
Lichaamstaal handjes: open of dicht
Als je baby de vuistjes stevig dichthoudt met het duimpje in het vuistje, dan betekent dat meestal dat hij of zij zich gespannen voelt of zich inspant.
Er zijn meer redenen om je kindje al vanaf jonge leeftijd aan te leren om met hun mond dicht te slapen. Wanneer je in rust bent, hoort je tong tegen je gehemelte aan te liggen.Kinderen die door hun neus hebben leren ademen, krijgen sterkere lipspieren wat helpt weer bij een betere uitspraak.
sterk verlangen, watertanden naar iets lekkers, vooral gezegd van iets begeerlijks, dat niet te krijgen is (uit ongeduld steekt men onwillekeurig een vinger in den mond).
Kinderen kunnen het bij zeer heftige emoties langer doen. Je ziet het soms ook terug in gedrag van volwassenen, die toch allang gewend zijn hun armen onafhankelijk van elkaar te gebruiken, wanneer ze reageren op plotselinge emoties zoals vreugde, kwaadheid of pijn: een symmetrische reactie met beide armen.
Kinderen stoppen van alles in hun mond, daar begint het eigenlijk mee en dit is volkomen normaal. Dit start al op zeer jonge leeftijd en heeft alles te maken met het proces wat “Sensomotorische ontwikkeling” heet.
Kijkt hij je aan en maakt hij geluid, dan wil hij contact met jou. Aan het gezicht kun je aflezen hoe hij zich voelt, en aan lichaamstaal kun je het merken. Als hij zich niet lekker voelt, kromt hij zijn lijfje en trekt hij zijn beentjes op. Als hij blij is, kruipt hij ook in elkaar, maar dan van plezier.
Als de baby met zijn gezichtje tegen de borst aan ligt, zal hij met zijn handjes de borst in een vorm duwen die hem helpt de tepel te vinden. Raakt het gezichtje de borst niet, dan zal de baby zijn handjes gebruiken om zich wat af te zetten om een beter zicht op de tepel te krijgen.
Het is prettig wanneer hij de ruimte heeft om zich voort te bewegen. Ziet hij spannende dingen waar hij nog niet bij kan, dan wordt hij gestimuleerd om erheen te kruipen. Gaat je kind op handen en voeten staan, dan is dat ook een mooie oefening.Je kunt naast je baby gaan zitten en hem aansporen naar je toe te komen.
Vaak herken je of je baby overprikkeld is: hij valt moeilijk in slaap of wordt juist van elk geluid wakker. Is schrikachtig, extreem alert of huilerig. Je baby wil gedragen worden, of juist niet: elke aanraking is een prikkel teveel en veroorzaakt een ontroostbare huilbui.
De slaapcyclus van jonge baby's duurt tussen de 20 en 45 minuten, terwijl deze cyclus bij volwassenen ongeveer 90 tot 100 minuten duurt. Een baby wordt na iedere slaapcyclus wakker, want hij moet nog leren om deze slaapcycli aan elkaar te koppelen. Deze hazenslaapjes zijn normaal en niets om je zorgen over te maken.
Wanneer je baby tussen de 4 en 6 maanden oud is, maakt zijn rechterhersenhelft het mogelijk om de gezichten te herkennen van zijn directe verzorgers: papa en mama. Je kindje slaat in zijn geheugen op hoe jij eruitziet. Als je baby jou eenmaal herkent, zal hij je een big smile als teken van herkenning geven!
Baby's met autisme spelen bijvoorbeeld vooral met één speeltje of doen steeds hetzelfde. Voorbeelden van repetitieve bewegingen zijn het fladderen met de handen bij emoties, of het kenmerkende heen en weer schommelen, wat je waarschijnlijk kent uit films. Doorgaans leidt dit alles tot problemen in het dagelijks leven.
Er zijn kinderen die (een stukje van) hun duim of vinger in hun mond hebben als ze zich concentreren of als iets spannend is. Als dat af en toe gebeurt en maar eventjes, is dat niet zo erg. Maar als je kind duimt of op de vingers zuigt, is het heel belangrijk om dat af te leren.
Het Angelman syndroom is genoemd naar een kinderarts Angelman die dit syndroom beschreven heeft. Het Angelman syndroom wordt wel afgekort met de letters AS. Kinderen met het Angelman syndroom zijn vaak vrolijk, lachen veel en wapperen met hun handen. Dit deed mensen denken aan het gedrag van een blije puppy.
Duimen/vingerzuigen is voor veel kinderen een dagelijkse (en nachtelijke) bezigheid. De behoefte om te duimen of op de vingers te zuigen komt voort uit de zuigbehoefte in het eerste levensjaar. Sommige kinderen vinden dit zo prettig dat ze er te lang mee doorgaan.
Baby's hebben het eerste levensjaar van nature een sterkte zuigbehoefte, zeker de eerste weken na de bevalling. In de orale fase (0 tot 1,5 jaar) is het zuigen de belangrijkste bron van lust. Zuigen is voor een baby vanuit biologische noodzaak nodig om voedsel binnen te krijgen.
Wie zijn vingers voor zijn mond houdt, laat daarmee vaak zien dat hij eigenlijk iets wil zeggen, maar het toch maar voor zich houdt. Ligt de hand niet op de mond maar iets eronder, dan kan het zijn dat diegene nog nadenkt en zijn woorden zorgvuldig afweegt.
Handjes als troostmiddel
De handjes van je kleine zijn niet alleen handige grijptools en leuk speelgoed, maar ze kunnen hem ook troost bieden. Het kan hem namelijk gerust stellen als hij ze bij elkaar brengt in de middellijn van zijn lijfje en zichzelf zo lekker vasthoudt of er bijvoorbeeld op gaat sabbelen.
Is slapen met mondtape gevaarlijk? Voor gezonde volwassenen is mondtape veilig, mits je het op de juiste manier gebruikt. Mensen met medische aandoeningen, zoals slaapapneu of astma, moeten wel voorzichtig zijn. Overleg in dat geval eerst met een arts.
Oefenen en taalontwikkeling
Steekt je baby zijn tong wel eens uit of zit hij bellen te blazen met zijn mond? Dit heeft alles te maken met de spraakontwikkeling. Ook kan het je regelmatig opvallen dat je baby aan het luisteren is, dit helpt ook mee voor de taalontwikkeling.