Het bezoeken van een stervend familielid is een zeer persoonlijke beslissing waarbij geen sprake is van een "goed" of "fout" antwoord. Het is een emotioneel zware situatie waarin je afweegt wat het beste is voor jou en voor de stervende. Matthew Funeral Home And Cremation Services Inc +1
Onthoud dat er in deze situaties geen goed of fout antwoord is . Ieders pad is uniek, en het belangrijkste is dat je vrede vindt in je beslissing en de tijd die je met je geliefde hebt koestert.
In principe ben je altijd vrij om te kiezen of je wel of niet naar de uitvaart gaat. Bedenk goed waar je je prettig bij voelt. Als je een uitnodiging krijgt ben je welkom, maar je bent niet verplicht om te gaan. Heb je de overledene nauwelijks gekend en heb je ook geen band met de nabestaanden?
Je kunt wel rustig tegen hen blijven praten. Zachte muziek kan ook prettig zijn. Rust is belangrijk: niet te veel mensen tegelijk rond het bed en geen harde stemmen of geluiden. Zachte aanraking kan de stervende rust geven, maar dit verschilt per persoon en per moment.
Bespreek met uw naaste wat hij of zij op dit moment wil en nodig heeft. Sommige mensen in de palliatieve zorg vinden het fijn om veel bezoek te krijgen , terwijl anderen liever rustig tijd doorbrengen met alleen hun naaste familie. Vraag uw naaste rechtstreeks naar zijn of haar voorkeuren wanneer hij of zij nog helder van geest is en kan praten.
Een bezoek aan iemand die stervende is, biedt je de mogelijkheid om die persoon te laten weten dat je er voor hem of haar bent . Het kan hen laten weten dat ze geliefd en verzorgd worden, en het kan jou ook helpen om hun dood te verwerken. Voor sommige mensen is persoonlijk afscheid nemen bovendien een belangrijk onderdeel van het rouwproces.
Veranderingen als iemand gaat sterven
Aan de volgende dingen kun je merken dat het einde van iemands leven dichterbij komt: Iemand die aan het sterven is, eet en drinkt steeds minder. De persoon wordt slaperiger en reageert minder. De ademhaling wordt onregelmatig en stopt af en toe.
Je zou vragen kunnen stellen over wat ze meemaken. Of je kunt ze op een vriendelijke manier geruststellen, door aanraking en toon, dat ze veilig zijn en dat je er voor ze bent. Beloof niet terug te komen, tenzij je dat ook echt van plan bent. Zeg wat waar is: dat je van ze houdt, voor ze bidt of aan ze denkt, en dat je blij bent dat je op bezoek bent geweest .
Ik ben dankbaar aan het goede leven dat we samen hebben geleefd en de mooie tijden die we hebben meegemaakt. Je hebt zo lang, zo goed voor ons gezorgd. Dat gaan we missen. Je bent een (heel) belangrijk onderdeel van mijn leven geweest en ik zal je daarvoor voor altijd dankbaar zijn.
Sommige wetenschappers beweren dat de hersenen mogelijk nog korte tijd na iemands dood actief blijven , misschien wel 7 minuten of langer. Ze weten niet precies wat er in die tijd gebeurt, of het een soort droom is, het zien van herinneringen, of iets anders. Maar als het herinneringen zijn, dan maak je zeker deel uit van die 7 minuten, of hopelijk langer.
Het raam openen na overlijden is een oude traditie die voortkomt uit het volksgeloof om de ziel (of geest) van de overledene de weg naar buiten te laten vinden, zodat deze niet blijft 'hangen', en om te helpen bij de overgang naar het hiernamaals; praktisch gezien kan het ook helpen bij ventilatie of koeling van de ruimte, hoewel dit tegenwoordig minder relevant is door moderne technieken zoals koeling of thanatopraxie.
Maar als je jezelf afvraagt: "Moet ik naar de begrafenis gaan?", dan is het antwoord bijna altijd ja . De waarde van je aanwezigheid gaat veel verder dan alleen maar erbij zijn. Het biedt steun, afsluiting en een betekenisvol moment van respect voor zowel de overledene als de nabestaanden.
Emoties onder controle houden tijdens een begrafenis kan moeilijk zijn, maar ademhalingstechnieken kunnen helpen. Neem diepe ademhalingen voor en tijdens je toespraak om jezelf te kalmeren. Dit helpt om je zenuwen onder controle te houden en je emoties te stabiliseren.
Het is begrijpelijk dat mensen zich schuldig voelen als ze er niet bij konden zijn om afscheid te nemen . Het is misschien moeilijk, maar het is belangrijk om ze nog een laatste keer te bezoeken. Alleen al jouw aanwezigheid kan een troost zijn in hun laatste dagen.
Aanwezig zijn.
Praat met ze of lees voor, zelfs als ze niet terug kunnen praten . Als ze wel kunnen praten, luister dan aandachtig naar wat ze te zeggen hebben, zonder je zorgen te maken over wat je vervolgens zult zeggen. Jouw aanwezigheid kan het grootste geschenk zijn dat je een stervende kunt geven.
Het is gebruikelijk dat mensen zich terugtrekken van vrienden, familie en de wereld om hen heen als een normaal onderdeel van het stervensproces , dat al weken voor het overlijden kan beginnen. De stervende persoon kan meer tijd slapend dan wakker doorbrengen. Door deze terugtrekking neemt ook de behoefte aan communicatie met anderen af.
Kort gezegd: waarheid, aanraking en tijd . Ze willen dat anderen – familie, vrienden en artsen – in alle opzichten eerlijk tegen hen zijn, of het nu gaat om het ziekteproces, behandelingsopties of persoonlijke relaties. Ze willen de waarheid, maar niet ten koste van geruststelling en hoop.
Mooie laatste woorden zijn vaak kort, persoonlijk en troostrijk, gericht op liefde, herinnering, of rust, zoals "Eindelijk rust," "Wat op liefde gebouwd is, vergaat niet," "We zullen je nooit vergeten," of "Moge mooie herinneringen troost bieden". Synoniemen voor "mooie laatste woorden" kunnen "troostende woorden," "bemoedigende teksten," "condoleance," "afscheidsgroet," of "laatste boodschap" zijn, afhankelijk van de context (bij overlijden, waken, of rouw).
Zeg wat je moet zeggen.
Of het nu gaat om " Dank je wel", "Ik hou van je", "Ik vergeef je" of "Vergeef me alsjeblieft", deze woorden kunnen jullie beiden rust en afsluiting brengen. Zelfs als de ander niet reageert, aarzel dan niet om je hart te luchten – horen is vaak het laatste zintuig dat achteruitgaat.
Het belang van relaties bracht dr. Byock tot de conclusie dat patiënten die een positieve afsluiting van hun leven hadden gevonden, niet bang waren om deze vier belangrijke zinnen tegen hun geliefden te zeggen: 'Vergeef me alstublieft', 'Ik vergeef je', 'Dank je wel' en 'Ik hou van je ' . Zo simpel is het, maar het is niet makkelijk.
Laat altijd wat van je horen
Zeg dat dan gewoon. Dat is een stuk eerlijker dan bijvoorbeeld te zeggen dat je druk bent of erger: helemaal niets van je laten horen. Of stuur een kaartje of eventueel een WhatsApp-berichtje. Schrijf of vertel dat je aan iemand denkt, maar niet weet wat je moet zeggen.
Zelfs wanneer iemand al een tijdje met een terminale ziekte leeft, kan het een schok zijn voor die persoon en zijn of haar naasten wanneer de laatste dagen van het leven aanbreken. Het is belangrijk om iemand te vertellen dat hij of zij stervende is, zodat hij of zij en de naasten zich kunnen voorbereiden en de tijd die nog rest zo goed mogelijk kunnen benutten.
Het waken kan iemand die op sterven ligt rust, troost en een veilig gevoel geven. Familie en naasten kunnen samen invulling geven aan het waken.
Veel stervenden lijken aan te voelen wanneer de dood nabij is , vaak voordat artsen of naasten het beseffen. "Ik ben er klaar voor." "Ik ga naar huis." Deze veelvoorkomende uitspraken kunnen zowel spirituele als fysiologische waarheden weerspiegelen. Fysiologische veranderingen vlak voor het sterven, zoals zuurstofgebrek of een dalende bloeddruk, kunnen een diep intuïtief besef teweegbrengen.
Het meest voorkomende symptoom in de laatste twee weken van het leven is een sterke vermindering van de behoefte aan eten en drinken, vaak gepaard met extreme zwakte, vermoeidheid en slaperigheid; ook verwardheid (delier) en veranderingen in de ademhaling komen veel voor, waarbij het lichaam zich voorbereidt op het loslaten.