De zaden en wortels van de plant zijn zeer giftig en bevatten cardiogene stoffen, die ernstige gastro-enteritis en hartkloppingen veroorzaken als ze gegeten worden.
De blauwe bloemen kun je gebruiken als eetbare decoratie.De rest van de plant bevat alkaloïden en is (dus) niet eetbaar.
Historisch gezien werden bloemen van verschillende soorten akelei met mate geconsumeerd met andere verse groenten, en naar verluidt waren ze behoorlijk zoet. Als ze in kleine hoeveelheden werden geconsumeerd, werd het als veilig beschouwd om de bloemen in te nemen. Echter, als ze eenmaal volgroeid zijn, kunnen de zaden en wortels zeer giftig zijn als ze worden geconsumeerd .
De volksgeneeskunst kende aan de wilde akelei een geneeskrachtige werking toe tegen velerlei kwalen zoals reumatiek en mond- en keelontstekingen. Alle plantdelen werden gebruikt en ook ingezet in de strijd tegen geelzucht, schurft, kinderpokken en mazelen.
Na de bloei kun je best de uitgebloeide bloemstengels afsnijden zodat de planten geen energie moeten steken in de zaadvorming. Indien je alle bloemstengels laat staan heb je ook veel meer zaad en zaailingen dan je zou willen. Dus enkel de stengels met zaaddozen laten staan waarvan je later zaad wil oogsten.
Alle delen van wilde akelei (stengel, bladeren, bloemen, zaden) zijn toxisch wanneer ze rauw worden ingenomen, en kunnen symptomen zoals braken en diarree veroorzaken bij honden en katten. Contact kan leiden tot dermatitis. Onmiddellijke veterinaire zorg is cruciaal als vergiftiging wordt vermoed.
Akelei is een kruidachtige vaste plant die in rust helemaal afsterft tot op de grond. Planten kunnen na de bloei flink worden teruggesnoeid om het blad schoon te maken . Deze vroege snoei zal ook helpen om de overvloedige zelfzaaiing die sommige Akeleien doen, te beteugelen.
Veelgestelde vragen over de akelei:
Je kunt er, als het blad er lelijk of rommelig uitziet na de bloei, voor kiezen om ook het blad bijna tot aan de grond af te knippen. De plant zal al snel nieuwe blaadjes aanmaken, maar hierdoor zal de plant niet voor een tweede keer bloeien.
Overzicht. Akelei is een kruid. De bladeren en stengels worden gebruikt om medicijnen te maken . Mensen gebruiken akelei voor galblaasaandoeningen, algemene maag- en darmproblemen, voor een ziekte die wordt veroorzaakt door een tekort aan vitamine C (scheurbuik) en huiduitslag, maar er is geen goed wetenschappelijk bewijs om deze toepassingen te ondersteunen.
Eenmaal de akelei zich thuisvoelt in je tuin, zal de plant zich zelf vermenigvuldigen. De plant is daarnaast winterhard en meerjarig, dus je zal er jaren van kunnen genieten!
Er zijn gevallen bekend dat mensen na het werken in de tuin steeds met heftige blaren bij de dokter kwamen totdat duidelijk werd dat zij een gifsumak in de tuin hadden. Toch groeit deze Amerikaanse exoot op een plek in het wild (voor zover bekend), en daarmee mag gifsumak zich de giftigste plant van Nederland noemen.
Ja, Columbine is giftig voor honden als er een deel van wordt ingenomen . Honden kunnen het prima hebben als ze rond snuffelen of tegen Columbine aan strijken. Symptomen van vergiftiging zijn onder andere braken en diarree. Neem contact op met uw dierenarts als u vermoedt dat uw hond een deel van een Columbine-plant heeft gegeten.
De ricinusboom is een veel voorkomende huis- en tuinplant, en is de meest giftige plant ter wereld volgens het Guinness Book of Records. Wanneer hij ingeslikt wordt, kunnen de bladeren en zaadjes mensen, katten, honden, konijnen en vele andere dieren doden.
Deze wilde akelei of Aquilegia vulgaris is een plant die als een nomade je tuin door reist. De plant duikt telkens op een nieuw plekje op. Het is een meerjarige plant die zich makkelijk uitzaait. Met deze bloemen sta je elk jaar op een verrassing te wachten.
Het is de wilde akelei. Het is duidelijk dat de luchtige gratie en het sierlijke evenwicht hebben geleid tot een aantal van zijn ongebruikelijke bijnamen. Zijn opvallend lange nectarsporen trekken ongetwijfeld even langtongige motten en kolibries aan, maar de bloem behoort niet tot de kamperfoeliefamilie . Hij behoort tot de boterbloemenfamilie.
Met grote blauwe bloemen groeit wilde akelei in zon en halfschaduw. Van oorsprong een soort van Zuid-Limburg en het oosten van Gelderland. Door haar populariteit en als klassieke soort voor de boerentuin staat ze inmiddels door heel Nederland.
Als u buiten zaait: Zaai uw akeleizaden in het vroege voorjaar (3 tot 4 weken voor de laatste vorst) op licht geharkte grond. Ze hoeven niet bedekt te worden. Uw akeleizaden zullen in ongeveer 21 dagen ontkiemen. Als u binnen begint, plant u de akeleizaden 6 weken voor de gemiddelde laatste vorst in het voorjaar.
Is de akelei giftig? Ja, de akelei is licht giftig voor mensen en dieren.
Knip geregeld dode bloemen uit de planten, dan bloeien ze veel langer en komen er steeds meer bloemen aan. Laat wel een of meer uitgebloeide bloemen zitten als je wilt dat de akelei zich uitzaait. Verwijder in het voorjaar het afgestorven blad. Vrij kort daarna zullen de eerste nieuwe scheuten alweer de grond uitkomen.
Aquilegia vulgaris 'Heidi' ofwel Akelei is een sierlijke vaste plant die goed winterhard is. Aquilegia vulgaris 'Heidi' heeft een volwassen hoogte van 70 cm en bloeit in de maanden mei tot en met juli. De plant is niet wintergroen.
In gebieden met hete of droge zomers kunnen de bladeren van de akelei geel worden. Als u de grond gelijkmatig vochtig houdt, kan de plant zichzelf in stand houden. Maar als de bladeren door hitte geel worden of de plant afsterft, knip de plant dan af tot aan de basale bladeren.
Grote planten kunnen in het voorjaar worden gedeeld . Gevestigde planten kunnen worden verplaatst, maar zaailingen kunnen niet goed worden getransplanteerd. Oostelijke rode akelei is vaak een kortlevende plant, maar zal zichzelf vaak zaaien om een populatie te vergroten of te behouden.
Akelei (Aquilegia) kan op verschillende manieren worden vermeerderd, waaronder door zaden, deling en stekken .
De zaden en wortels van de plant zijn zeer giftig en bevatten cardiogene stoffen, die ernstige gastro-enteritis en hartkloppingen veroorzaken als ze gegeten worden.