Soms bijten ze een hele poot af! Maar ook in Nederland zie je zeesterren met minder dan vijf poten. Bij zeesterren kunnen verloren armen na verloop van tijd weer aangroeien. Dit maakt de zeester tot een heel bijzonder dier.
Zeesterren zijn zelden gevaarlijk als je er op gaat staan of als je ze aanraakt. Uitzonderingen zijn met name de exemplaren met grote stekels, zoals de doornenkroon. Een deel van de zeester soorten is wel giftig als je ze wilt eten.
Harde consistentie die doet denken aan die van kurk, ook al voelt de buitenkant vrij zacht aan. De voortplanting vindt plaats in de lente, bij volle maan. Op het ogenblik dat de zeester haar gameten loost in het water, richt ze zich op en is enkel het uiteinde van haar 5 armen nog in contact met de bodem.
De zeesterren houden het niet lang vol op het droge, na een paar minuten worden ze slap en gaan ze dood. Wie de diertjes wil redden, kan ze een handje helpen. "Zie je ze aanspoelen?Dan kun je ze gewoon oppakken en terug in de zee leggen", aldus de bioloog.
Zeesterren vallen mensen niet aan , maar kunnen pijnlijke steken toebrengen door het vrijkomen van gif, wanneer ze per ongeluk worden aangeraakt of aangeraakt (opgepakt). Het zijn vooral diepzeeduikers die risico lopen. Bij ernstige steken moet onmiddellijk medische hulp worden gezocht.
Gebruik een pincet om stekels uit de wond te verwijderen, omdat de symptomen mogelijk pas verdwijnen als alle stekels zijn verwijderd. Schrob de wond met water en zeep, gevolgd door uitgebreid spoelen met zout water. Bedek de wond niet met tape. Breng indien nodig 2-3 keer per dag hydrocortisoncrème aan tegen jeuk.
Waarom mag je zeesterren niet aanraken? Iedereen moet begrijpen hoe belangrijk het is om zeesterren niet aan te raken en niet uit de zee te halen. De reden dat zeesterren buiten het water sterven, is dat ze niet kunnen ademen . Dit leidt tot koolstofdioxidevergiftiging en uiteindelijk verstikking.
Deze dieren hebben écht geen hart
O.a. zeesterren, kwallen en zeekomkommers hebben helemaal geen gespierde pomp nodig om hun lichaam van zuurstof te voorzien.
Het smaakt een beetje naar vis, maar eigenlijk is het best lekker.
De Gewone Zeester wordt na ongeveer een jaar volwassen. De meeste zeesterren worden zo'n vijf jaar oud, een enkele soort twintig en er is ooit een leeftijd gemeten van vijfendertig jaar, maar dat zijn echt uitzonderingen.
Zeesterren zijn gelaagd met een bovenhuid van calciumcarbonaat. Dit sterke materiaal maakt de huid taai en moeilijk af te breken voor jagers . Sommige soorten zeesterren gaan zelfs nog een stap verder met de toevoeging van talloze stekels op hun huid, die dienen als een laag pantser om roofdieren af te schrikken.
Hoe bestuurt een hersenloze zeester zijn armen en voetjes? Zeesterren hebben dan wel geen hersenen, maar wel zenuwen. Midden in het lichaam zit een ringzenuw. Vanuit deze centrale zenuw lopen zenuwen de armen in.
Vijanden van de zeester is de wulk, grote krabben, zeemeeuwen, maar ook kannibalisme is onder jonge zeesterren een veel voorkomend verschijnsel.
Volgens de Wet op dierproeven valt onderzoek met ongewervelde dieren, zoals insecten, kreeften en zeesterren, niet onder proefdieronderzoek. De wet beschouwt ongewervelde dieren -die geen ruggengraat hebben- als dieren zonder een (grote) hersencapaciteit, die ook geen stress of pijn ervaren.
Het antwoord is nee, zeesterren zijn helemaal niet giftig en hun stekels kunnen je geen pijn doen, tenzij ze je huid doorboren – of als de stekel een giftige substantie bevat, wat alleen gebeurt bij sommige soorten zeesterren zoals zee-egels. Deskundigen vertellen mensen vaak om geen zeesterren op te pakken, vooral niet als ze aan de kust zijn.
Dat gebeurt meestal in de winter en bij storm. Dan worden de zeesterren losgerukt van de zeebodem. Door de lage temperatuur raken ze versuft en kunnen ze zich niet terug vasthechten aan de bodem waardoor ze hulpeloos blijven ronddrijven.
“Het is belangrijk om te onthouden dat zeesterren dieren zijn en dat het beter is om ze gewoon in het water te laten. In het beste geval kan je er dus vanop een afstand naar kijken en van genieten zonder fysiek contact.”
Zijn zeesterren giftig? De meeste zeesterren zijn niet giftig en omdat ze ons niet kunnen bijten of steken, vormen ze geen bedreiging voor mensen. Er is echter een soort die de doornenkroonzeester wordt genoemd en die giftig is. Als hun stekels de huid doorboren, kunnen ze giftig zijn .
Omdat zeesterren koudbloedig zijn, hebben ze snel last van de warmte. Vooral zeesterren die in de branding leven hebben het zwaar; soms moeten ze wel zes uur zonder verkoelend water zien te overleven. Als de sterren tijdens deze droogte te lang in temperaturen van meer dan 35 graden moeten leven, sterven ze vaak.
Een octopus heeft drie harten
Met je hart moet je zuinig zijn, wij mensen hebben er namelijk maar één van. Octopussen hebben niet een, twee maar drie harten. Daarvan is eentje het hoofdhart, dat bloed door het hele lichaam pompt. De andere twee bijharten pompen de zuurstof van de kieuwen naar het hoofdhart.
De slijmprik is niet alleen beroemd omdat het het slijmerigste dier op aarde is - hij produceert meer dan 1 liter slijm in minder dan 0,1 seconde - maar ook omdat hij vijf harten heeft. Ja, u leest het goed, vijf harten!
Gewervelde dieren zoals honden, katten, vissen en vogels hebben bijvoorbeeld hersenen, maar ook krabben, insecten, ringwormen en inktvissen. Maar een paar dieren, zoals sponzen en anemonen, hebben geen hersenen.
Hoewel ze geen traditionele ogen hebben, hebben zeesterren lichtgevoelige structuren aan het uiteinde van elke arm. Hierdoor kunnen ze licht en donker waarnemen, wat hen helpt bij het navigeren en het detecteren van roofdieren.
Zeesterren verplaatsen zich vaak zeer langzaam. De meeste soorten bewegen zich voort met een snelheid van drie tot vijf meter per uur. De snellere soorten bereiken een snelheid van 120 meter per uur, dus twee meter per minuut.
Als je een levende zeester op je natte hand legt, zuigt hij zich snel vast met zijn zuignapjes. Als je hem dan los wilt maken, kost dat je flink wat moeite. Ze kunnen met die sterke zuignapjes zelfs mosselen openen. De gewone zeester gebruikt zeewater om de zuigvoetjes aan te sturen.