Ja, een mossel kan in feite "verdrinken" als hij te lang in stilstaand, zuurstofarm (zoet) water blijft staan. Hoewel ze in het water leven, hebben mosselen stroming en zuurstof nodig om te ademen.
Ja, net als alle levende wezens kunnen ze de omgeving om hen heen voelen, en koken zal hen veel pijn doen.
Mosselen laat je trouwens best nooit te lang weken in stilstaand water, zelfs niet in water zonder iets erbij: mosselen overleven alleen in zout stromend water en sterven in stilstaand zoet water. Spoelen onder de kraan kan wel.
Verwatering mosselen
Zodra de mosselen groot genoeg zijn, worden ze naar Zeeland vervoerd om de rest van hun tijd door te brengen in de Zeeuwse wateren. Door de zwakkere stroming en het diepere water in de Oosterschelde kan de mossel zichzelf schoonspoelen en ontdoen van zand. Dit proces heet verwatering.
Dobberende mosselen
De mosselen die komen te drijven, zijn waarschijnlijk tijdens de spoelbeurt geschrokken en hebben wat zuurstof gehapt. Daardoor komt er een luchtbelletje in de schelp te zitten en komt die boven drijven. Geen reden tot paniek dus! Je kan drijvende mosselen gewoon lekker meekoken en opeten.
Gooi alle mosselen weg die naar boven drijven . Tik met een mes scherp op openstaande mosselen en gooi alle mosselen weg die niet sluiten (die zijn dood). Verwijder de 'baard' – een vezelige bos haartjes die uit de schelp groeit – door er met een scherpe ruk aan te trekken, richting het scharnierpunt van de mossel.
Mosselen die blijven drijven
Drijvende mosselen zijn niet altijd slecht: het kan bijvoorbeeld zijn dat ze bij het spoelen geschrokken zijn en zuurstof gehapt hebben. Door deze luchtbel in de schelp blijven ze dan drijven. Je kunt ze gewoon meekoken.
Mijn begrip is dat sommige gesloten mosselen zo zijn, simpelweg omdat ze niet opengaan tijdens het kookproces, maar meestal nog wel oké zijn om te eten. Echter, een minderheid van anderen zal dood zijn vóór het koken (of de schelpen kunnen gewoon gevuld zijn met zand of modder) en zijn dus niet veilig om te eten.
Misschien kent u de regel dat u geen mosselen mag eten in maanden die niet eindigen op een "r" . Deze regel was een paar decennia geleden nog logisch, maar tegenwoordig kunt u mosselen het hele jaar door eten.
Ze kunnen tot 5 uur zonder water overleven door hun schelp goed af te sluiten en zich zo tegen uitdroging te beschermen.
Concluderend kunnen we stellen dat er geen overtuigend gedragsmatig, functioneel of neuroanatomisch bewijs is dat erop wijst dat koppotigen pijn voelen .
Een glas melk drinken achteraf kan eventueel helpen. Mosselen en andere schelpdieren uit de Middellandse zee kunnen besmet zijn met het Hepatitis A-virus. Hepatitis A wordt overgedragen via menselijke ontlasting, besmet water of voedsel.
Mosselen koop je levend, soms kunnen ze dus hun schelp open doen. Om te testen of een mossel nog leeft, geef je een tikje op de schelp. Sluit ze zich, dan is ze nog perfect. Blijft ze open staan, dan is ze dood en moet je ze weggooien.
Sommige algen produceren van nature algengifstoffen. Schelpdieren zoals mosselen, oesters en kokkels krijgen deze gifstoffen dan via hun voedsel binnen. Schelpdieren met te hoge gehaltes algengifstoffen kunnen bij mensen vergiftiging veroorzaken.
Diarree door schelpdierenvergiftiging
De meeste gevallen worden veroorzaakt door het eten van tweekleppige weekdieren die giftige stoffen bevatten (bijvoorbeeld mosselen en sint-jakobsschelpen). Symptomen treden meestal binnen 2 uur na consumptie op en omvatten buikpijn, rillingen, diarree, misselijkheid en braken. De symptomen verdwijnen doorgaans binnen 2-3 dagen.
De schaaldieren zouden een te simpel zenuwstelsel hebben om pijn te ervaren. Dat een kreeft gaat gillen als ze in kokend water wordt gegooid, is geen gevolg van bewust gedrag, maar een reflex, concludeerde een Noors regeringsonderzoek in 2005.
Los bewaard zijn ongekookte mosselen niet langer dan twee dagen houdbaar. Om ze vers te houden en elk risico op vergiftiging te vermijden, moeten ze in het koudste deel van de koelkast worden bewaard, dat is de groentelade. Leg ze in een vergiet zodat ze niet in hun eigen vocht liggen.
Het beste eet je de mossel in het seizoen. Dat begint in juli met de nieuwe oogst, afhankelijk van het aanbod en de kwaliteit van de mosselen. Het mosselseizoen loopt van ongeveer half juli tot begin april. Over het algemeen is de regel: als de 'r' in de maand zit, zijn mosselen verkrijgbaar.
Rauwe mosselen hebben geen bereiding nodig, de frisse, zilte smaak is al voldoende. Je maakt ze, net als een oester, met een mesje open. Duw het schelpje een beetje open en ga met je mes op zoek naar het spiertje van de mossel. Snijd vervolgens het spiertje los zodat je mossel los in de schelp komt te liggen.
' roept, die poep is superhandig. Via een gaatje in de mosselschelp komt zeewater naar binnen en daar halen de weekdieren voedingsstoffen uit. De stoffen die ze niet kunnen gebruiken, scheiden ze weer uit via hun ontlasting.
Een mossel die slecht is, herken je meteen aan de geur: een goede mossel ruikt naar de zee, een slechte mossel … stinkt. Dat mosselen die na het koken gesloten blijven, slecht zouden zijn is een fabeltje. Ze hebben gewoon een sterkere sluitspier en zijn meestal perfect eetbaar.
Vlak voor ze verpakt worden, worden de mosselen nog eens gespoeld. Echt nodig is mosselen wassen dus niet meer, al blijft het een goed idee om mosselen nog even te spoelen voordat ze de pan in gaan.
De drijvende mossel
Hierdoor komt er een luchtbel in de schelp en zo blijven ze dan drijven. Je kan ze dus gewoon meekoken en opeten.
Kokkels, mosselen en oesters hebben waarschijnlijk een rudimentaire vorm van bewustzijn.
Een mossel is in staat om 50 liter water per dag te zuiveren. Ze voeden zich met zwevende particulen zoals zweefalgen en andere vuildeeltjes, waardoor het water helder wordt.