Stress en vermoeidheid bij (een vermoeden van) autismeMaar liefst 81% van de mensen met autisme zegt dat stress en vermoeidheid een groot of zelfs heel groot negatief effect heeft op onder andere hun zelfvertrouwen en hun zelfbeeld. En 74% geeft aan dat stress effect heeft op hun slaap.
Chronische uitputting en vermoeidheid is een veel voorkomende kenmerk bij mensen met autisme. Dit ontstaat met name als mensen niet voldoende kunnen bijkomen van activiteiten. Dit verergert nog meer bij het negeren van lichaamssignalen.
Hoewel vermoeidheid en burn-out iedereen kunnen overkomen, hebben autistische mensen hier meer kans op . Het is vaak het resultaat van te lang meer doen dan je aankan en kan een directe reactie zijn op iets, of worden veroorzaakt door een opeenhoping van dingen in de loop van de tijd.
Sommige kinderen met autisme lijken minder behoefte aan slapen te hebben. Zij kunnen zich op wakkere momenten uitstekend bezig houden, zonder hun ouders uit hun slaap te houden. Vergeleken met leeftijdgenoten zonder autisme is de algemene slaapkwaliteit duidelijk slechter.
Oorzaken oververmoeidheid
Bijvoorbeeld door een slaaptekort, slechte voeding, te weinig lichaamsbeweging en stress. Maar ook bepaalde karaktereigenschappen kunnen een rol spelen, zoals perfectionisme, subassertiviteit of veel piekeren. Sommige gezondheidsklachten zorgen ook voor oververmoeidheid.
Extreme vermoeidheid
Plotselinge vermoeidheid kan door stress, slaapgebrek, een ongezonde levensstijl, een infectie of ziekte, of een medische aandoening komen. Het is belangrijke om de oorzaak te vinden, anders blijft de vermoeidheid terugkomen.
De ziekte wordt ook wel chronisch vermoeidheidssyndroom of myalgische encefalomyelitis genoemd. De Gezondheidsraad gebruikt de naam ME/CVS. Het is nog onduidelijk of het om één ziekte of om meerdere verschillende ziektes gaat. Artsen, wetenschappers en patiënten erkennen dat de ziekte ernstig en langdurig is.
Hoewel vermoeidheid bij sommige mensen verband kan houden met slaap, met name het in slaap vallen, is het mogelijk dat andere factoren, zoals de diagnose ASS, depressie, werk en de zorg voor jonge kinderen, oorzaken van vermoeidheid zijn bij zowel volwassenen met HFASD als volwassenen met NT.
Bij een autistische meltdown of shutdown gaat het eerder om overprikkeling. Je brein heeft simpelweg teveel input te verwerken gehad – te veel sociale situaties, te veel herrie, te veel alles – en dan knapt er iets. Bij een meltdown uit zich dat vaak in een explosie naar buiten toe: boosheid, huilen, paniek.
Mensen met autisme gaan dan ook vaak heel primair reageren als ze stress hebben. Ze kunnen dan niets meer met hun frustratie. Ze hebben er geen controle meer over. En dan worden ze agressief, willen ze vluchten, bevriezen ze of worden ze suïcidaal.
Het wordt gekenmerkt door alomvattende, langdurige (meestal 3+ maanden) uitputting, verlies van functie en verminderde tolerantie voor prikkels.”
De meeste kinderen met autisme hebben moeite met veranderingen. Plotselinge veranderingen kunnen bij hen vaak leiden tot heftige reacties, zoals driftbuien, blokkades en angstgevoelens.
Regelmatige socialisatie en het zoeken naar sociale steun gedurende de dag was ook een belangrijke copingstrategie voor deelnemers. Het is aangetoond dat sociale steun een beschermende factor is tegen depressieve symptomen en mentale gezondheidsproblemen bij volwassenen met ASS (Hedley et al., 2017).
Er kunnen verschillende oorzaken zijn voor chronische vermoeidheid. De vermoeidheid kan het gevolg zijn van een chronische ziekte, ontstaan na de behandeling van kanker of het gevolg zijn van psychische klachten. Soms is de oorzaak onduidelijk.. Echter is het niet altijd duidelijk waardoor het altijd moe zijn ontstaat.
Een meltdown is het nieuwe woord, overgewaaid uit Amerika. Je kunt het ook een punthoofd noemen, een vol hoofd, overprikkeling of roze stuiterballen in je hoofd. Hoe je het ook noemt, je kunt het niet altijd voorkomen en het is enorm lastig om mee om te gaan, voor zowel Cass als voor jou.
Volwassenen met autisme komen door hun kwaliteiten en beperkingen goed tot hun recht in bepaalde banen, maar hebben juist meer moeite met andere banen. Dit kan afhangen van de inhoud van het werk, maar ook van de context (zoals omgevingsprikkels en collega's).
Sommige volwassenen met autisme huilen veel, maar vooral als reactie op overprikkeling of emotionele stimulering, niet zo zeer uit persoonlijk verdriet. Daarnaast kunnen ze ook last hebben van andere atypische huilreacties, zoals huilen als je boos bent of juist niet kunnen huilen.
Hoe lang duurt een autistische shutdown? De duur van een shutdown kan sterk variëren. Sommige kunnen uren duren, terwijl andere dagen duren . Hoe lang het duurt om te herstellen, hangt af van de intensiteit van de overbelasting, de ernst van de shutdown en hoeveel veilige, rustige ruimte je hebt om te rusten en op te laden.
De volgende kernsymptomen van de autistische burn-out worden beschreven: Mentale, fysieke en emotionele uitputting.Een toename van prikkelgevoeligheid.Het verlies van vaardigheden, zoals in de executieve functies.
Hoeveel slaap hebben autistische volwassenen nodig? De meeste volwassenen, of ze nu neurodivergent zijn of niet, hebben over het algemeen elke nacht dezelfde hoeveelheid slaap nodig. Volgens de National Institutes of Health ligt de aanbevolen hoeveelheid slaap voor volwassenen tussen de 7 en 9 uur per nacht .
Een lastig punt voor mensen met autisme is dat ze sneller van streek raken, door een te veel aan prikkels op het werk. Dit kan een te veel aan licht, geluid, mensen of indringende geuren zijn. Voor mensen met autisme kan dit tot een overdaad aan prikkels leiden.
Iemand met PDD-NOS heeft last van sociale en communicatieve problemen zoals bij autisme, maar dan in mildere vorm. Er wordt dan ook wel gesproken van aan 'autisme verwante problematiek' of de term PDD-NOS (Pervasive Developmental Disorder Not Otherwise Specified).
Psychologische factoren, zoals langdurige stress of stoornissen zoals een depressie, of cognitieve problemen, zoals geheugenklachten, kunnen leiden tot vermoeidheid. Een diagnose. Veel ziekten en aandoeningen veroorzaken vermoeidheidsklachten. Denk aan spierziekten, kanker, infectieziekten zoals Covid-19 of Q-koorts.
De bijnier kan daardoor moe worden, en een uitgeputte bijnier maakt minder of geen cortisol aan. Dat kan gevolgen hebben voor je gezondheid en kan in extreme gevallen zelfs levensbedreigend zijn. Doordat je lichaam minder cortisol aanmaakt, kun je je onder meer moe en niet fit voelen of prikkelbaar zijn.