In Japan wordt intens of langdurig oogcontact over het algemeen als onbeleefd, uitdagend of intimiderend ervaren. Het wordt gezien als een teken van agressie of te veel assertiviteit. In plaats daarvan is indirect oogcontact – bijvoorbeeld kijken naar de nek, kin of voorhoofd – de norm om respect te tonen.
In de Japanse cultuur wordt direct oogcontact al lange tijd ontmoedigd . Historisch gezien kon het rechtstreeks aankijken van iemand met een hogere status – met name een samoerai – als respectloos of zelfs gevaarlijk worden beschouwd. Zelfs nu nog wordt het aankijken van iemands keel, voorhoofd of kin als 'beleefd' beschouwd.
De meest bekende etiquette uit Japan is waarschijnlijk het buigen bij een ontmoeting, in plaats van het schudden van de handen. Bij het eten met stokjes is erg onbeleefd om de eetstokjes rechtop in een kom rijst of een schaal te zetten.
Oogcontact: Oogcontact is een belangrijk aspect van non-verbale communicatie in Japan. Indirect oogcontact is de norm, omdat direct oogcontact als intimiderend kan worden ervaren. Indirect oogcontact komt vooral veel voor bij het spreken met een oudere of iemand met een hogere functie, om respect te tonen.
In Japan moet je niet eten of drinken op straat (behalve bij kraampjes), luid praten in het openbaar vervoer, roken behalve in rookzones, neus snuiten in het openbaar, fooi geven (behalve in specifieke gevallen), met je schoenen aan naar binnen gaan, en eetstokjes rechtop in je rijst zetten of eten doorgeven met je stokjes; dit alles wordt als onbeleefd beschouwd. Respecteer ook de regels voor roltrappen (links staan, rechts lopen in Tokio) en tatoeages in onsens.
De Japanse "vijfminutenregel" is een praktische norm waarbij men een paar minuten eerder aanwezig is, zodat werk, vergaderingen en overdrachten precies op tijd beginnen . Het gaat minder om perfectie en meer om respect, voorspelbaarheid en het verminderen van wrijving voor collega's, klanten en de planning van zaken die met het publiek te maken hebben.
Date één, gewoon een lichte maaltijd. Date twee, we gaan wat dieper op de zaken in. Date drie, en dan is het zover. Of je begint een relatie, of je date met een vriend(in).
Duim omlaag . Het duim omlaag-gebaar is een extreem beledigend gebaar dat zoiets betekent als "Ga naar de hel". Het wordt in Japan en veel andere landen als taboe beschouwd.
Hara hachi bun me (腹八分目) (ook wel gespeld als hara hachi bu, en soms verkeerd gespeld als hari hachi bu) is een confucianistische leer die mensen opdraagt te eten tot ze voor 80 procent vol zitten. De Japanse uitdrukking vertaalt zich naar "Eet tot je voor acht (van de tien) delen vol zit", oftewel "je buik voor 80 procent vol is".
Vooral mensen die hoogsensitief zijn vermijden snel oogcontact, dit komt omdat ze veel met hun onderbewuste en intuïtie doen. Ze vermijden oogcontact om beter samen te werken met hun onderbewuste. Iemand aankijken zorgt er namelijk voor dat je bewust bij een gesprek bent en minder in contact bent met je onderbewuste.
Vermijd te veel praten of anderen onderbreken .
Hoewel dit wereldwijd een algemene beleefdheidsvorm is, onderbreken mensen je in Japan niet als je spreekt. Het is daarom belangrijk om hetzelfde respect te tonen. Laat altijd ruimte voor reacties wanneer je spreekt. Het wordt ook als beleefd beschouwd om in het openbaar zachtjes te praten.
Japanners zijn slank door een combinatie van een traditioneel dieet rijk aan vis, groenten en rijst (met kleine porties), een actieve levensstijl met veel wandelen, bewuste eetgewoonten zoals {Hara Hachi Bu} (eten tot 80% vol), en sterke culturele normen die slankheid waarderen, wat leidt tot sociale druk om gezond te blijven.
Leer sorry te zeggen in het Japans
Ons advies: begin eenvoudig. Als je je excuses aanbiedt aan vrienden, gebruik dan 'gomen'. Als je je verontschuldigt in een formele of professionele situatie, gebruik dan 'gomen nasai'.
In de Japanse cultuur wordt mensen juist geleerd om geen oogcontact met anderen te onderhouden, omdat te veel oogcontact vaak als respectloos wordt beschouwd . Japanse kinderen leren bijvoorbeeld naar de nek van anderen te kijken, omdat de ogen van de ander op die manier nog steeds in hun perifere gezichtsveld vallen [28].
Is Japan veilig voor vrouwen die alleen reizen? Ja, heel veilig. Japan staat bekend als een van de veiligste landen ter wereld.
Wees er vroeg bij
In Japan wordt tijd echter strikt nageleefd, zozeer zelfs dat het normaal en respectvol is om minstens 10 minuten voor een afspraak aanwezig te zijn . Naast beleefdheid is dit ook een blijk van respect voor mogelijke vertragingen, tegenslagen of onverwachte problemen.
Reizigers kunnen bij warm weer shorts dragen , maar geen afgesneden spijkerbroeken, boardshorts, enz. De meeste Japanse vrouwen laten hun schouders, buik of decolleté niet zien.
Hygiëne staat in Japan op een zeer hoog niveau. Vergelijkbaar met Nederland, en vaker zelfs een hoger niveau van hygiëne.
Japan verhoogt de visum- en vertrekheffingen voor toeristen in 2026.
De autoriteiten verhogen ook de internationale vertrekbelasting om deze in lijn te brengen met "internationale normen". Dit is een heffing op iedereen die het land verlaat, meestal per vliegtuig, en werd in 2019 ingevoerd met een vast tarief van ¥1.000 (ongeveer $6,50).
In Japan staat het gebaar echter voor geld, je vraagt hiermee om de rekening. In Arabische landen staat het weer voor het boze oog, wat ellende betekent. En in Zuid-Amerika is het een obsceen gebaar.
Te dicht bij elkaar buigen kan gevaarlijk zijn! Aanraken is ook taboe in Japan. De Amerikaanse manier van op de rug kloppen of een arm om de schouder slaan moet vermeden worden. Zoenen wordt zelden als begroeting geaccepteerd.
Sommige van de engere leden van de Yakuza gebruiken hun kentekenplaten om hun minachting voor hun eigen sterfelijkheid te uiten door te kiezen voor 4444. Dat is nogal wat dood en een auto met zo'n kenteken wil je niet afsnijden op de snelweg. Je moet creatief zijn als je een getal hebt dat klinkt als de dood.
Openbare uitingen van genegenheid (PDA)
Hand in hand lopen is prima, maar alles wat verder gaat – knuffelen, zoenen, tegen je partner aan leunen – kan in Japan snel de aandacht trekken . Het is niet per se aanstootgevend, maar wel ongemakkelijk, vooral in gezinsvriendelijke buurten, in het openbaar vervoer of in de buurt van oudere mensen.
Vakantiedagen in Japan
Het recht op betaald jaarlijks verlof neemt toe met de duur van het dienstverband van de werknemer, als volgt: Na 6 maanden — 10 dagen betaald jaarlijks verlof. Na 1.5 jaren — 11 dagen betaald jaarlijks verlof. Na 2.5 jaren — 12 dagen betaald jaarlijks verlof.
De standaard, meest gebruikelijke en beschaafde manier om een relatie te beëindigen in het Japans is door te zeggen: 別れてください (wakarete kudasai; “Maak het alsjeblieft uit.”) 私達、話し合った方がいいね (watashitachi, hanashiatta hou ga ii ne; “Wij zou ons moeten bespreken.”) Of het meer eenvoudige en directe 話がある (hanashi ga aru; “Ik heb je iets te vertellen.