Iemand steunen oftewel troosten is wat anders dan iets oplossen. Troost heeft niets te maken met pogingen om de pijn en het verdriet weg te nemen bij de ander. Verdriet en leed kun je niet wegnemen in veel gevallen. Het gaat er juist om dat we het leren om te delen.
Zo kun je verdriet voelen, maar ook boosheid, ongeloof of schuld. Daarnaast brengt rouwen ook vermoeidheid, lichamelijke pijn en bijvoorbeeld hoofdpijn met zich mee. Lichamelijke klachten door rouw zijn te verklaren door de schok die het plotselinge verlies bij je teweegbrengt.
Troost helpt om emoties zoals verdriet, angst of eenzaamheid draaglijker te maken en geeft je de kracht om verder te gaan. Troost is een universele ervaring die een diepe verbinding tussen mensen creëert. Het laat zien dat je niet alleen bent in je pijn en dat er hoop is, zelfs in zware tijden.
Gewoon er zijn om je geliefde of vriend een knuffel te geven of zijn/haar hand vast te houden , kan meer steun bieden dan je je realiseert. Zo'n simpel gebaar kan iemand laten weten dat je er voor hem/haar bent, zonder dat je er ook maar iets over hoeft te zeggen.
Waarom is troosten zo moeilijk? Troosten is zo moeilijk, omdat je eigenlijk niets kunt doen, je bent machteloos. Je kunt het niet oplossen voor de ander. Om dit gevoel van machteloosheid te onderdrukken, probeer je te relativeren, iemand op te beuren óf zoek je afleiding.
Lever: Boosheid en frustratie. Hart: Vreugde, maar bij disbalans ook overmatige opwinding of angst. Milt: Piekeren en zorgen. Longen: Verdriet en melancholie.
Vooral als de klap van het verlies hard is aangekomen, leiden veel mensen in rouw een soort dubbelleven. Zeg maar een soort “stille rouw”. Dit dubbelleven ontstaat omdat je jezelf groot en sterk voordoet. “In werkelijkheid kun je van binnen kapot gaan van verdriet en ellende.
Je hartspieren kunnen tijdelijk verzwakken of zelfs verlammen door acute stress of heftige emoties, zoals rouw na het verlies van een dierbare. De klachten lijken op de symptomen van een hartaanval, zoals hevig zweten, druk op of pijn in de borst, benauwdheid, duizeligheid en misselijkheid.
Als je het leven niet meer ziet zitten is het belangrijk om aan de bel te trekken en deze gedachten te delen met iemand in je omgeving die je vertrouwt. Praten lucht op en helpt je weer toekomst te zien. Praat je liever met een onbekende over je gedachten met betrekking tot suïcide? Bel of chat dan met de hulplijn.
In plaats van “veel sterkte”, kunt u ook zeggen “ik denk aan je” of “ik ben er voor je, ik hoop dat je me weet te vinden als ik iets voor je kan doen”. Dit is passender wanneer u dichter bij de nabestaanden staat.
Doet een crematie pijn? Nee, een crematie is een pijnloos proces. Het lichaam wordt gecremeerd nadat het leven is beëindigd, dus de overledene ondervindt geen pijn of ongemak.
Opgekropt verdriet, stress, en de pijn van een 'gebroken hart' zet zich vaak vast in de borstkas, vaak ter hoogte van het hart. In de reflexologie wordt spierspanning in de middenrug vaak gelinkt aan een gevoel van hopeloosheid, machteloosheid en onzekerheid.
Zo zijn er volgens de Zwitsers-Amerikaanse psychiater Elisabeth Kübler-Ross 5 fases van rouw. Het rouwproces begint volgens haar met ontkenning en wordt opgevolgd door woede, het gevecht aangaan / onderhandelen, depressie en uiteindelijk aanvaarding. Anderen hebben het over 7 fases van rouw.
Zeg tegen jezelf: 'dit voelt als …' (verdriet, angst, boosheid, rancune, schaamte, …) Blijf bij het gevoel en scherp het woord aan totdat het precies klopt. Op dat moment zul je iets van een gevoel van opluchting ervaren en lijkt de ruimte die de emotie in je lijf inneemt, kleiner te worden. Het wordt meer behapbaar.
Pijn in je lijf door intens verdriet
Net als verdriet en liefde, horen lichaam en geest bij elkaar. Dat is bij rouw duidelijk te merken. “Je kunt zo verdrietig zijn, dat het fysiek pijn doet. Soms ervaar je zelfs dezelfde klachten als waar je dierbare aan overleden is.”
Woede en frustratie zorgt ervoor dat energie in het lichaam naar boven stijgt. Opgekropte woede stagneert energie stroom in het lichaam. Maar ook verontwaardiging, vijandigheid en bitterheid behoren hierbij.
Vaak helpt het om er met andere mensen over te praten. Blijf je normale dingen doen. Ook bewegen helpt. Maak een afspraak bij je huisarts als je langer dan 2 weken somber bent met meer klachten, zoals slecht slapen en geen zin in eten.
Indien we onze emoties niet uiten, kunnen ze lichamelijke pijn veroorzaken.Emoties kunnen zich opstapelen, waardoor ze een 'emotionele bagage' gaan vormen. Deze verzameling aan vaak traumatische levenservaring, hebben een grotere lichamelijke impact dan de meeste mensen denken.
Alexithymie wordt aangeduid als een persoonlijkheidskenmerk en is vertaald uit het oud-Grieks: “geen woorden voor emoties”. Veel mensen met autisme ervaren moeilijkheden in hun gevoelswereld en het uiten van emoties. Voorkomende kenmerken: Niet goed kunnen aanvoelen en bepalen of je nu blij, boos of verdrietig bent.