Ja, een besluit is een rechtshandeling. In het Nederlandse bestuursrecht wordt een besluit gedefinieerd als een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan die een publiekrechtelijke rechtshandeling inhoudt. Hierbij is de handeling specifiek gericht op het tot stand brengen van een publiekrechtelijk rechtsgevolg, zoals het veranderen van de rechten of plichten van een burger. Wikipedia +7
Schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan, waarmee een wijziging van rechten of plichten tot stand wordt gebracht.
Voorbeelden van rechtshandelingen zijn het sluiten van een koopovereenkomst of een arbeidsovereenkomst. Een onrechtmatige daad is bijvoorbeeld geen rechtshandeling, want hierbij is geen rechtsgevolg beoogd.
Een rechtshandeling is een feitelijke handeling met rechtsgevolg gedaan door een natuurlijk persoon of rechtspersoon. Voor een rechtshandeling is 'wil en verklaring' vereist. Uitgangspunt is dat een rechtshandeling een op dat rechtsgevolg gerichte wil vereist, die zich door een verklaring heeft geopenbaard.
Onder besluit wordt verstaan: een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan, inhoudende een publiekrechtelijke rechtshandeling.
Besluiten. Een “besluit” is bindend voor degene tot wie het gericht is (een EU-land of bedrijf) en is rechtstreeks toepasselijk. Zo heeft de Raad op 1 januari 2023 een besluit genomen om Kroatië toe te staan de euro in te voeren.
Beslissen en besluiten zijn synoniemen, maar kunnen niet altijd door elkaar gebruikt worden. Bij beslissen ligt de nadruk op het doorhakken van een knoop, zodat aan bestaande onzekerheid een einde gemaakt wordt. Bij besluiten ligt het accent op na rijp beraad komen tot een keuze tussen alternatieven.
Rechtshandelingen kunnen verschillende vormen aannemen. We onderscheiden eenzijdige rechtshandelingen, waarbij één persoon een wilsverklaring aflegt (zoals een testament of een opzegging), en meerzijdige rechtshandelingen waarbij meerdere partijen betrokken zijn.
als synoniem van een ander trefwoord: actie (zn) : vervolging, prosecutie, strafvordering, strafvervolging, rechtsvervolging, rechtshandeling, persecutie.
Is sprake van een benadelende rechtshandeling om niet (dat wil zeggen: zonder tegenprestatie), die de schuldenaar heeft verricht binnen één jaar vóór de faillietverklaring, dan veronderstelt de wet dat de schuldenaar wist of behoorde te weten dat benadeling van de schuldeisers het gevolg van de rechtshandeling zou zijn ...
Definitie en betekenis
Een rechtshandeling is een actie die iemand onderneemt met de bedoeling een wettelijk recht te creëren, te wijzigen of te beëindigen. Dit kan bijvoorbeeld het ondertekenen van een contract, het opstellen van een testament of het aangaan van een overeenkomst omvatten.
Een overeenkomst is in de zin van titel 6.5 een meerzijdige rechtshandeling, waarbij een of meer partijen jegens een of meer andere een verbintenis aangaan (art. 6:213 lid 1). Dus iedere overeenkomst is een rechtshandeling, maar omgekeerd is niet iedere rechtshandeling een overeenkomst.
Op grond van artikel 3:39 BW en artikel 3:40 BW kan een rechtshandeling nietig zijn. Als een rechtshandeling niet in de voorgeschreven vorm is verricht, is deze nietig. Ook als een rechtshandeling door zijn inhoud of strekking in strijd is met de goede zeden of de openbare orde, is deze nietig.
Het bestuurlijk rechtsoordeel is geen besluit in de zin van artikel 1:3 lid 1 Awb omdat het niet gericht is op een rechtsgevolg, met als consequentie dat tegen het bestuurlijk rechtsoordeel geen bezwaar en beroep openstaan.
Als de rechter de zaak behandelt, wordt de beslissing van de rechter een vonnis genoemd. Als een jury de zaak behandelt, wordt de beslissing van de jury een juryuitspraak genoemd . Bij het vaststellen van de schuld of onschuld van de verdachte kunnen de rechter of jury alleen rekening houden met de getuigenverklaringen en al het bewijsmateriaal dat tijdens het proces is toegelaten.
Aan de hand van de definitie van het besluit kan worden vastgesteld dat een wezenskenmerk hiervan is dat het een publiekrechtelijke rechtshandeling is. Dat is een op rechtsgevolg gerichte beslissing van een bestuursorgaan, dat de bevoegdheid tot het nemen van die beslissing ontleent aan het bestuursrecht.
Een rechtshandeling is een handeling die iemand uitvoert met de bedoeling een bepaald rechtsgevolg tot stand te brengen. Art. 3:33 B.W. bepaalt daarom: “Een rechtshandeling vereist een op een rechtsgevolg gerichte wil die zich door een verklaring heeft geopenbaard”.
Bijvoorbeeld het opstellen van een testament, een eenzijdige wilsuiting of een betaling. Bij een meerzijdige rechtshandeling zullen meerdere personen een overeenkomst sluiten die voor hen rechtsgevolgen teweeg brengt. Bijvoorbeeld een koop-verkoopovereenkomst, een huurovereenkomst, een verzekeringsovereenkomst.
In een rechtsgeding moet iedere partij het bewijs leveren van de feiten die zij aanvoert (artikel 870 Ger. W.: "actori incumbit probatio"). Het is dan aan de tegenpartij om de bewijswaarde van die feiten - indien mogelijk en toegestaan - te weerleggen.
Rechtsfeiten kunnen worden bewezen met alle middelen van recht. Rechtshandelingen zijn daden gesteld met het oog op rechtsgevolgen. Zo is een onrechtmatige daad (vb. een verkeersongeval) niet gesteld met de bedoeling rechtsgevolgen te hebben, maar heeft zij als rechtsfeit wel rechtsgevolgen.
Rechtsgebieden
Betaling wordt dan niet gezien als een rechtshandeling, maar als een gedraging waar de wet het rechtsgevolg van voldoening van de verbintenis aan verbindt, los van de wil van de handelende partij. De bepalingen inzake rechtshandelingen zijn echter van overeenkomstige toepassing.
Ieder besluit van een daartoe bevoegd overheidsorgaan dat algemeen verbindende voorschriften bevat, kan worden beschouwd als een wet. Ook niet algemeen verbindende (formele) wetten van regering en Staten-Generaal gezamenlijk zijn wetten.
beslissing (zelfstandig naamwoord)
Een besluit is een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan, inhoudende een publiekrechtelijke rechtshandeling (art. 1:3 Awb).