Voor het boek op het horizontaal oppervlak is de normaalkracht in grootte gelijk aan de zwaartekracht op het voorwerp (ð¹ð = ð ⋅ ð). dat ð¹ð = || | ð¹ð§,ð¦ | | | = ðð ⋅ cos ð opdat de krachten in de ð¦-richting elkaar compenseren.
Het berekenen van de normaalkracht gaat volgens de formule Fn = m * g. Hierbij is m de massa van het object in kilogram en g de zwaartekrachtversnelling in m/s². In de meeste gevallen is g een constante, namelijk 9.81 m/s². De uiteindelijke waarde wordt uitgedrukt in Newton.
Een normaalkracht is de kracht loodrecht op een oppervlak die het binnendringen van een voorwerp tegenwerkt. Bij een voorwerp zonder versnelling (stilliggend of met constante snelheid) op een vlakke horizontale ondergrond is de totale kracht op zowel het voorwerp als het oppervlak nul.
Het aangrijpingspunt van de normaalkracht en de zwaartekracht zijn niet hetzelfde. Het aangrijpingspunt van de zwaartekracht is het zwaartepunt in het midden van het blokje. Het aangrijpingspunt van de normaalkracht is het punt waar de massa contact maakt met het oppervlak.
Een normaalkracht ondersteunt
Een normaalkracht ⃗ F n is een kracht die een ondersteuning uitoefent op een voorwerp.
5) De veerkracht Fv is een kracht waarmee de veer aan een voorwerp duwt (of juist trekt). Deze kracht werkt op het voorwerp en grijpt aan op de plaats waar de veer aan het voorwerp bevestigd is. Als de veer ingedrukt is, dan wijst de veer naar het voorwerp toe.
Fz is dan de kracht in Newton waarmee de zwaartekracht het object naar de aarde trekt.
Normale contactkrachten
Een object dat stilstaat op een oppervlak oefent een kracht uit op het oppervlak. De reactiekracht werkt loodrecht op het oppervlak en staat bekend als de normale contactkracht. Bijvoorbeeld een boek op een tafel.
Volgens de wet van Hooke is Fveer = –k u.
Normaalkracht is de kracht die door een oppervlak wordt uitgeoefend op een voorwerp dat met dit oppervlak in contact is. De richting is altijd loodrecht op het oppervlak. De grootte hangt af van de kracht die het voorwerp op het oppervlak uitoefent en is meestal gelijk hieraan zodat de resulterende kracht 0N is.
normaalkracht is de kracht waarmee het oppervlak waarop je drukt (gewicht uitoefent) tegenwerkt. (Als je blijft staan: in grootte zwaartekracht = gewicht = normaalkracht, als je doorzakt (bijv drijfzand of een te slappe balk) dan is de normaalkracht kleiner dan je gewicht en zak je erdoor)
De normaalkracht is een veelvoorkomende kracht. Je moet hem altijd tekenen wanneer je een diagram maakt met alle krachten die op een voorwerp worden uitgeoefend.
Normaal is een denkbeeldige lijn die loodrecht op het oppervlak staat en het licht weerkaatst . De hoek tussen het pad van de invallende lichtstraal en de normaal wordt de invalshoek genoemd. De hoek die de weerkaatste lichtstraal maakt met de normaal wordt de terugkaatsingshoek genoemd.
Gewicht is de kracht waarmee een massa duwt op zijn steunvlak. Jouw massa wordt door de aarde aangetrokken (Aarde is een veel grotere massa) en die kracht heet zwaartekracht. Als je stilstaat dan zal dat gewicht gelijk zijn aan de zwaartekracht. Daarmee weeg je op aarde dus iets anders dan op de Maan of Mars.
Wat is de 3e wet van Newton? De 3e wet van Newton zegt dat als voorwerp A een kracht uitoefent op voorwerp B, dat voorwerp B een even grote maar tegengestelde kracht uitoefent op voorwerp A. Dit betekent dat krachten altijd in paren voorkomen. De 3e wet van Newton staat ook wel bekend als actie=reactie.
Hoe bereken je de normaalkracht? De normaalkracht (Fn) kan worden berekend door de tweede wet van Newton toe te passen ( F=m*a ). Op een plat oppervlak kan Fn bijvoorbeeld worden berekend met Fn=m*g. Op een oppervlak met een hellingshoek X kan Fn worden berekend met Fn=m*g*cosX.
De normaalkracht ontstaat door de elektromagnetische kracht ; specifiek duwen de elektronen in het boek tegen de elektronen in de tafel. Omdat de elektronen niet dichter bij elkaar willen komen, blijft het boek bovenop de tafel liggen. De normaalkracht is nauw verwant aan de wrijvingskracht.
De trekkracht (ingaande beweging) is altijd lager dan de drukkracht (uitgaande beweging) omdat de oppervlakte van de zuiger dan kleiner is. De oppervlakte van de zuigerstang gaat namelijk van de oppervlakte van de zuiger af.
De gravitatieconstante G is een natuurconstante die in het hele heelal geldt. Gravitatie werkt in het hele heelal op dezelfde manier en de grootte ervan is alleen afhankelijk van de massa's. De zwaartekrachtsversnelling g is de versnelling die vrij vallende voorwerpen op aarde ondervinden en is gelijk aan 9,81 ms-2.
Licht je antwoord toe. Als FA = FB, dan is de motorkracht even groot als de weerstandskracht. De resulterende kracht is dan 0 N. De snelheid van het busje zal dus niet veranderen.
Vriendzone , een platonische relatie (sms-slang)
In dergelijke gevallen wordt het vermogen berekend met behulp van het dot-product van kracht- en snelheidsvectoren, P = F * v * cos(θ) , waarbij θ de hoek is tussen de kracht- en snelheidsvectoren. Deze aanpassing is cruciaal in scenario's zoals cirkelvormige beweging, waarbij ondanks een constante snelheid de richting van de snelheid continu verandert.
Middelpuntzoekende kracht. Voor het doorlopen van een cirkelvormige baan is altijd een kracht nodig: De middelpuntzoekende kracht (ook wel aangegeven met de afkorting Fmpz) . Dit komt omdat de baansnelheid continu van richting verandert.
Wat is lorentzkracht? Lorentzkracht is de kracht die op een bewegend geladen deeltje in een magneetveld werkt. Hoe bereken je de grootte van de lorentzkracht? F = B·q·v.