Blikjes kunnen gemaakt worden van zowel staal als aluminium. De can-ends en can-tabs voor drankblikjes worden eigenlijk altijd van aluminium gemaakt ook als de can-body van staal is.
De grootste vooruitgang van de 19de eeuw is dat staal ijzer verdrong als basismateriaal voor vertind blik. Blik werd voorheen altijd als bladen verzonden maar sinds 1958 werd er steeds meer als rollen uitgeleverd. Het ruwe materiaal voor een blikverpakking is een stalen rol die varieert in dikte van 2 tot 3 mm.
Veel voorkomende tinlegeringen zijn brons en tin . Tin wordt ook gebruikt om soldeer en glas te maken. Tin is vrij schaars in de aardkorst vergeleken met andere metalen. Er is maar heel weinig van te vinden in de Verenigde Staten.
Waar zijn drankblikjes van gemaakt? Ruwweg driekwart van alle drankblikjes ter wereld zijn gemaakt van aluminium. Het is niet alleen goedkoop en efficiënt, het is ook oneindig recycleerbaar. Het resterende kwart is gemaakt van vertind staal, dat ook de meest populaire keuze is voor conservenblikken.
Niet alleen drankblikjes kunnen naar de ijzerboer, ook lege conservenblikjes van bijvoorbeeld bruine bonen kun je inleveren.Dit hoort bij het oud ijzer.
Metalen verpakkingen zoals conservenblikken, blikjes van vis en aluminium schaaltjes (bijvoorbeeld van kattenvoer), kun je in de meeste gemeenten samen met plastic en drinkpakken inleveren (PMD). Het plastic, blik en drinkpakken wordt in sorteercentra gescheiden, het blik kan zo heel goed gerecycled worden.
Op drankblikjes zoals bier en frisdrank komt een statiegeldlogo, de blikjes hebben een waarde van 15 cent aan statiegeld. Hierdoor moet het zwerfafval van drankblikjes fors verminderen en hergebruik via recycling toenemen.
Als je blikjes en plastic flessen inlevert bij een inleverautomaat moet de barcode goed scanbaar zijn. De machine scant namelijk op vorm, gewicht én barcode. Daarom is het belangrijk dat het blikje zoveel mogelijk in de originele vorm is. Een beetje ingedeukt is geen probleem.
Blik is dun gewalst plaatstaal. Afhankelijk van het doel wordt er een beschermlaag tegen corrosie op aangebracht. Traditioneel was dat tin, door onderdompelen in een bad van gesmolten tin of door galvanisatie aangebracht, tegenwoordig is het vaak een op epoxy gebaseerde kunststof.
De basis voor het conservenblik werd in 1809 gelegd door de Fransman Nicolas Appert. Bij Apperts methode werden echter glazen flessen gebruikt. In 1810 vond de Brit Peter Durand het metalen conservenblik uit en kreeg ook het patent erop.
De naam is afgeleid van het Angelsaksische tin van onbekende oorsprong . Het symbool Sn is afgeleid van het Latijnse stannum voor legeringen die lood bevatten. Het element was al bekend in de prehistorie.
Blik is de onbetwiste verliezer in het productieproces. Blikken verpakkingen bestaan voor 70% uit staal, de rest is van aluminium.Met name aluminium, waar je het erts bauxiet voor nodig hebt, is erg belastend voor het milieu. Voor 1 kilo aluminium heb je 3,7 kilo bauxiet nodig.
Tin is goedkoper dan ijzer . Tin is gemakkelijk verkrijgbaar vergeleken met ijzer. Tin is een betere warmtegeleider dan ijzer. Vergeleken met ijzer is tin minder reactief.
De voedingsstoffen in eten uit blik
In eten uit blik blijven de macronutriënten behouden. Dit zijn de vetten, koolhydraten en eiwitten. Ook vetoplosbare vitamines, zoals vitamine A en E, zouden veelal in stand blijven.
IJzer is belangrijk voor de vorming van hemoglobine, een onderdeel van rode bloedcellen. Rode bloedcellen vervoeren zuurstof door ons lichaam. IJzer is nodig om in onze cellen energie te produceren. IJzer draagt bij aan een normale werking van het afweersysteem.
Statiegeld blikjes, gooi ze niet weg maar lever ze in! Sinds 1 april 2023 zit er statiegeld op alle blikjes drinken tot 3 liter. Net als bij kleine statiegeld flesjes gaat het om €0,15 statiegeld per blikje. Op welke blikjes statiegeld zit kan je gemakkelijk herkennen aan het statiegeld logo.
Blikjes kunnen gemaakt worden van zowel staal als aluminium. De can-ends en can-tabs voor drankblikjes worden eigenlijk altijd van aluminium gemaakt ook als de can-body van staal is. In dit onderzoek naar 15 verschillende blikjes hebben 4 blikjes een body van staal en de overige 11 hebben een body van aluminium.
Blikken die erg verroest zijn, kunnen kleine gaatjes hebben, waardoor bacteriën kunnen binnendringen. Oppervlakteroest die u kunt verwijderen door met uw vinger of een papieren handdoek te wrijven, is niet ernstig. U kunt deze blikken bewaren. Als u de blikken opent en er zit roest in, eet het voedsel dan niet.
Deuk beschadigt de beschermlaag van het blik
Conservenblikken zijn tegenwoordig aan de binnenkant voorzien van een kunststof beschermlaag. Dit zorgt ervoor dat het voedsel niet in aanraking komt met stoffen uit het blik, zoals tin. Ontstaat er een grote deuk, dan raakt de beschermlaag beschadigd.
Zolang het blik in goede staat is, is de inhoud veilig om te eten. GEBRUIK NOOIT voedsel uit blikken die lekken, uitpuilen of ernstig gedeukt zijn ; gebarsten potten of potten met losse of uitpuilende deksels; blikvoedsel met een vieze geur; of een container die vloeistof spuit bij het openen. Dergelijke blikken kunnen Clostridium botulinum bevatten.
'Vroeger was dat inderdaad lastig, maar tegenwoordig kan dat allemaal. Al sinds de invoering van het statiegeld op kleine petflesjes hebben we afgesproken dat het universeel moet zijn. Je kunt dus overal terecht met alles soorten flessen en blikjes, huismerk of niet.
blik (zn) : oog, kijk, visie, standpunt, inzicht, beschouwing, oogpunt, zienswijze, optiek, gezichtspunt, zienswijs. blik (zn) : trommel, doos, bus, blikje, kistje, bak.