De meeste bitterballen zijn gemaakt van varkens- of rundvlees.
Water, bloem (bevat tarwe), gekookt rundvlees 11%, plantaardige oliën (palm, zonnebloem, koolzaad), botervet (bevat melk), zout, ui, rundergelatine, suiker, plantaardig eiwithydrolysaat (raapzaad, maïs, soja), glucosestroop, gist, natuurlijke aroma's, gistextract, soja-eiwitisolaat, maltodextrine, kruiden en specerijen ...
De traditionele Nederlandse kroket is de rundvleeskroket, dus gevuld met rundvlees. Daarnaast komen kalfsvleeskroketten en satékroketten ook vaak voor in Nederland. Wanneer je thuis zelf kroketten wil maken, kun je het beste runderpoulet of kalfspoulet gebruiken.
De meeste bitterballen zijn gemaakt van varkens- of rundvlees.
Bitterballen zijn een Nederlandse vleessnack. Ze worden gemaakt door een dikke stoofpot te maken die is gebonden met roux en runderbouillon en die is gevuld met vlees. De stoofpot wordt gekoeld tot deze stevig is en vervolgens worden de dikke ingrediënten tot ballen gerold. Deze worden vervolgens gepaneerd en gefrituurd.
Het mag duidelijk zijn dat bitterballen en kroketten niet tot de gezonde voedingsmiddelen behoren. Ze bevatten veel calorieën, vet en zout. Ondertussen is het gehalte aan vitamines, mineralen en spoorelementen – deze bestanddelen heeft het lichaam nodig om te functioneren – erg laag.
De vorm van de kroket en de bitterbal zijn verschillend, maar eigenlijk zijn ze precies hetzelfde. Echter, bitterballen worden minder vaak in snackbars aangeboden dan de kroket. Ook serveert men in restaurants vaker bitterballen en zijn kroketten meer onderdeel van het kindermenu.
Bitterballen zijn zelf niet bitter. De naam verwijst naar het feit dat ze vroeger gegeten werden als hapje bij een bittertje: een glaasje sterke drank. Er bestaan verschillende soorten bitter(tjes).
De frikandel bevat gewoon vlees: kippenvlees, varkensvlees en ja. heel soms ook een klein beetje paardenvlees. Het hoofdbestanddeel van de snack is separatorvlees. Dat zijn kleine restjes vlees die aan het karkas blijven zitten nadat de filet, borst en andere grotere stukken van de kip zijn afgesneden.
Gefrituurd bevat een kroket gemiddeld 21 meer calorieën dan een frikandel. Dit komt omdat de kroket meer vet opneemt tijdens het frituren. Kleine side note: we weten allemaal dat een frikandel met saus – welke dan ook – een stuk lekkerder is, waar de kroket slechts met een laagje mosterd een hemels niveau bereikt.
In Nederland wordt paardenvlees in verschillende vormen verkocht: als paardenbiefstuk of paardenrookworst, maar ook verwerkt in bijvoorbeeld ingeblikt stoofvlees, en snacks zoals vleeskroketten, gehaktstaven en bitterballen.
Een bitterbal werd lang geleden geserveerd bij een glas jenever of wijn, een 'bittertje'. Die drankjes maakten gasten hongerig en dan was zo'n smakelijke bal meer dan welkom. Het is een typisch Nederlandse snack met een ragoutvulling, die je terugvindt op bijna iedere borrelkaart.
Een bitterbal is van alles maar niet bitter. Het is een vraag die een ieder zich wel eens heeft afgevraagd en het antwoord hierop is verbazend simpel. Het mag duidelijk zijn dat het bitter-gedeelte in de naam van de bitterbal niet slaat op de smaak. Het gaat er hier om waar de bitterbal bij gegeten wordt.
De originele bitterbal bestaat uit een stevig paneerlaagje met een vleesvulling. Je hebt er een stevig stuk soepvlees voor nodig dat lang kan trekken in een krachtige bouillon.
De frikandel wordt in 1954 uitgevonden door slager Gerrit de Vries uit Dordrecht. In dat jaar verandert de wetgeving rond de gehaktbal, waardoor zijn eigen gehaktbal niet meer aan de eisen voldoet. Op aanraden van een Duitse klant verandert hij zijn bal daarom in een staaf en geeft er de naam frikadel aan.
De bitterbal danken we vermoedelijk aan de Spanjaarden die tot halverwege de zeventiende eeuw in (delen van) ons land heersten. Zij frituurden balvormige hapjes met een korst van oud brood waar ze ragout in stopten. In de eeuwen die volgden werd de bitterbal vervolmaakt.
Chips bestaan voor 34 procent uit vet en een bitterbal voor 18 procent. Dat klinkt als een hele verbetering, maar wie eet er nu maar eentje? Een verantwoord tussendoortje zou uit ongeveer 100 calorieën moeten bestaan: een half bakje chips of anderhalve bitterbal.
Waar komen de bitterballen dan vandaan? Tijdens de tachtigjarige oorlog is de welbekende bitterbal ontdekt door een Spaanse scheepskok tijdens de oorlog.
Er zitten 62 kilocalorieën in 1 stuk (17 gram) bitterbal, gefrituurd. Wil je weten hoe het zit met de andere voedingswaarden in 'bitterbal, gefrituurd'? In onze caloriechecker hieronder kom je te weten hoeveel vet, verzadigd vet, eiwit, koolhydraten, suikers en vezels erin zit.
Bak ze op de juiste temperatuur. Wij raden 175/180ºC aan. Steek ook eens een thermometer in het vet.
Het zal niet verbazen dat een bitterbal niet tot de gezonde voedingsmiddelen behoort. Bitterballen bevatten erg veel calorieën, vet en zout. Ondertussen is het gehalte aan micronutriënten erg laag. Het is daarom verstandig bitterballen niet te vaak op het menu te zetten.
De bitterbal heet zo vanwege zijn perfecte aanvulling op 'het bittertje': jenever. Tijdens het drinken van jenever had men regelmatig de behoefte om iets kleins te eten. En het liefst een hapje dat paste bij de smaak van jenever.