Een trauma herkennen
Je hebt last van sombere gevoelens en/of huilbuien en vaak ben je voortdurend gespannen. Een traumatische ervaring kan leiden tot het hebben van flashbacks van de gebeurtenis, herbelevingen van de gebeurtenis overdag of in je slaap.
Sterke onverklaarbare reacties op specifieke mensen
Dit gevoel kan een teken zijn van onderdrukt jeugdtrauma. Je geest en lichaam waarschuwen je dat de persoon niet veilig is, zelfs als je hem of haar niet kent. Als gevolg hiervan kun je voelen dat je lichaam in een meer beschermende houding overgaat, of je kunt een sterke behoefte hebben om de situatie te verlaten.
Kun je onbewust een trauma hebben? Ja. Het kan zijn dat je jezelf bewust of onbewust afsluit voor de verwerking van het trauma.
Misbruik, ongeldigverklaring of verwaarlozing ervaren als kind kan mensen ertoe aanzetten om te veel na te denken als copingmechanisme om een gevoel van controle en veiligheid te hebben. Met andere woorden, te veel nadenken kan worden gebruikt als een manier om zichzelf te beschermen na het ervaren van trauma.
Verdrongen jeugdtrauma kan een significante impact op je leven hebben, zelfs als je je niet bewust bent van het trauma . Als je denkt dat je jeugdtrauma hebt verdrongen, zijn hier enkele manieren waarop je verdrongen jeugdtrauma kunt verwerken en de reis naar genezing kunt beginnen.
Fases in verwerking
Je hebt eigenlijk weinig behoefte om met anderen over de gebeurtenis te praten. Je ontkent dat er iets is veranderd en wil de situatie niet onder ogen zien. Je probeert gedachten aan de gebeurtenis te negeren. Ook heb je minder interesse in de dingen die je normaal wel interesseren.
Er is geen definitieve test om jeugdtrauma te identificeren . Trauma is subjectief, dit betekent dat verschillende mensen dezelfde situatie op verschillende manieren kunnen ervaren. Trauma wordt normaal gesproken beschreven als een situatie die op een bepaalde manier overweldigend was, en waarbij je niet de vereiste hulp of ondersteuning kreeg.
Een manier om jeugdtrauma's te herinneren is om het verleden opnieuw te bezoeken . Ga naar de plek waar het trauma plaatsvond. Het opnieuw bezoeken van een locatie uit het verleden kan herinneringen en gevoelens oproepen die je jarenlang hebt geprobeerd te negeren of weg te stoppen.
Het kan zijn dat je kind zelf iets heeft meegemaakt, of dat hij erbij was toen er iets ergs gebeurde. Verschillende gebeurtenissen kunnen traumatisch zijn voor een kind; Ruzies of geweld tussen ouders, (seksueel) mishandeld worden, ernstige ziekte, een ongeluk meemaken of gepest worden.
De gebeurtenis heeft diepe indruk op je gemaakt, waardoor het moeilijk kan zijn om het een plek te geven. Het kan zijn dat je angstig wordt, de gebeurtenis herbeleeft of er vaak aan moet denken. Je kan ook te maken krijgen met verschillende emoties, zoals angst, verdriet, hulpeloosheid, schuld en/of boosheid.
Bij volwassenen kan een jeugdtrauma zich uiten in emotionele dysregulatie, flashbacks en opdringerige herinneringen, vermijdingsgedrag, hyperalertheid, moeite met het vertrouwen van anderen, een laag zelfbeeld en weinig eigenwaarde, relatieproblemen, middelenmisbruik en -verslaving en lichamelijke gezondheidsproblemen.
Opeens heel prikkelbaar zijn en in woede uitbarsten; gedragsproblemen hebben. Seksueel grensoverschrijdend gedrag laten zien. Moeite hebben met sociale contacten, ook in relatie met jou als onderwijsprofessional. Moeite hebben met autoriteit en veel aandacht vragen.
Gedrag en gevoelens
Je hebt last van plotselinge huilbuien. Je schrikt snel en bent overgevoelig voor elke onverwachte situatie of gebeurtenis. Je zoekt gevaarlijke situaties op; je gaat bijvoorbeeld veel te hard rijden. Je gebruikt verdovende middelen zoals drugs en alcohol.
Wanneer je een trauma niet goed kunt verwerken, levert dit langdurig klachten op: er kan PTSS ontstaan. De klachten gaan dan niet vanzelf over. Traumatherapie kan je helpen om te herstellen van het trauma. Sommige mensen vinden het spannend of eng om in therapie te gaan voor PTSS.
Die onverwerkte emoties kunnen tot uiting komen in bijvoorbeeld angsten, dwangmatig handelen, depressieve gevoelens, overspannenheid en burn-out. Als ons iets pijnlijks overkomt drukken we het meestal weg; we kunnen of willen er niet over praten, laten ons niet kennen en moeten toch vooral doorgaan.
Complex trauma (type III) is een specifieke vorm van chronisch trauma. Dat komt voor als er verschillende traumatische gebeurtenissen zijn geweest die zijn begonnen toen een kind nog heel jong was en die veroorzaakt werden door volwassenen die voor het kind zouden moeten zorgen en het zouden moeten beschermen.
Jeugdtrauma kan bij volwassenen verschillende symptomen hebben. Bij sommige mensen uit het zich als psychische stoornissen zoals angst of depressie . Anderen hebben moeite met relaties of worstelen met verslaving. En veel mensen die traumatische gebeurtenissen hebben meegemaakt, hebben flashbacks of nachtmerries.
Een traumatische ervaring is zo overweldigend dat die niet wordt opgeslagen als een herinnering, die vervolgens na verloop van tijd kan vervagen. In plaats daarvan maakt het trauma steeds weer inbreuk op het heden, in de vorm van herbelevingen, nachtmerries, angst of zelfs fysieke pijn.
Een trauma kan ontstaan wanneer iemand één of meerdere schokkende gebeurtenissen meemaakt, zoals een ernstig verkeersongeluk, een brand, het overlijden van een belangrijk persoon, seksueel misbruik of geweld. Een trauma ontstaat doordat de gebeurtenis(sen) niet goed verwerkt worden.
Uit ons onderzoek bleek dat alle subtypen van piekerreacties, zoals zelfverwijt, overpeinzing en depressieve piekergedachten, verband kunnen houden met jeugdtrauma .
Overdenken is een veelvoorkomend cognitief patroon waarbij mensen overmatig stilstaan bij hun gedachten, beslissingen of situaties uit het verleden en de toekomst. Hoewel overdenken soms kan leiden tot zorgvuldige planning of inzichten, leidt het vaker tot angst, besluiteloosheid en emotionele stress .