Het onderhuids vetweefsel (subcutis) Het onderhuidse vetweefsel bestaat voornamelijk uit vet, bindweefselschotten en bloedvaten. Deze laag scheidt de huid van de spieren en pezen in ons lichaam. Het heeft een belangrijke functie als warmte-isolerende laag, energie-opslagplaats en stootkussen.
Het onderhuids bindweefsel (subcutis) scheidt de huid van de spieren en pezen in het lichaam. Het is een extra laag die de organen eronder beschermt. Deze huidlaag bestaat vooral uit vet en bloedvaten. Het vet zorgt voor extra isolatie en is een bron van energie voor het lichaam.
In het lichaam worden er op verschillende plekken lichaamsvet opgeslagen.Dit kan zowel onderhuids (subcutaan) en rond de organen (visceraal) gaan zitten. Subcutaan betekent onderhuids en dat is het vet dat aan de buitenkant zichtbaar is.
De lederhuid is de middelste laag. Deze laag bestaat uit bindweefsel. In de lederhuid bevinden zich zweetklieren, haarwortels, talgklieren, bloed- en lymfevaten, zintuigcellen en zenuwuiteinden. Deze onderstel laag dient als steunweefsel en bestaat voornamelijk uit vetcellen.
Vetweefsel heet in de volksmond vet. Vetweefsel zit op verschillende plaatsen in het lichaam, bijvoorbeeld onder de huid of rond organen. Vetweefsel is belangrijk voor steun, bijvoorbeeld in de voetzolen, de billen en de wangen. Vetweefsel helpt ook om te isoleren en zorgt voor warmte.
Met liposuctie verwijderen we eenvoudig het opgehoopte vet op plekken als de hals, buik, heupen en bovenbenen. Een ophoping van vet wordt veroorzaakt door een verhoogd aantal vetcellen op deze plaatsen. Deze vetcellen kunnen verwijderd worden door middel van liposuctie.
Vet wordt in het lichaam opgeslagen in verschillende compartimenten. De twee belangrijkste compartimenten zijn subcutaan (onder de huid) en visceraal of abdominaal (rond de interne organen) . U hoort misschien ook wel de term ectopisch vet, wat is wanneer vet "overstroomt" naar andere weefsels, zoals de lever, pancreas en spieren.
De nieren hebben een laagje vetweefsel, dat de nieren beschermt tegen beschadiging. Als je man bent, zit het onderhuids bindweefsel meestal vooral op buik en schouders. Als je vrouw bent, zit het vooral onder het middel en rond de dijen, heupen en billen.
Als het bindweefsel verstijfd of verkleefd is, geeft dit pijnklachten.Dit komt omdat het weefsel tijdens het bewegen niet goed meer mee rekt met de spieren en de huid. Je kunt dit vergelijken met een trui. Wanneer je een trui aantrekt die lekker zit, kun je prettig bewegen en voelt het goed aan.
Melanine, voornamelijk Eumelanine, neemt deel aan de bescherming van je cellen in de buitenste huidlaag, bekend als de opperhuid, tegen schadelijk UV-licht, waaronder UVC, UVB, UVA en blauw licht.
In tegenstelling tot vrouwen, die vaak vet in hun heupen opslaan, dijen, en billen, Mannen slaan doorgaans vet op in hun bovenlichaam. Oestrogeen is verantwoordelijk voor deze distributie bij vrouwen, maar het hormoon testosteron stimuleert de opslag van buikvet bij mannen.
Je kunt ook niet bepalen waar je lichaam vet opslaat . "Factoren zoals lichaamstype, leeftijd, hormonen en genetische aanleg bepalen allemaal waar overtollig vet terechtkomt," zegt Dr. Apovian.
Eerst val je af aan je ledematen. Mannen vallen het laatst af op de buik, vrouwen rond de heupen.
Omega 3-vetten helpen je huid gehydrateerd te blijven en zorgen voor een dikkere, soepele huid. Ook helpen ze om ontstekingen te remmen bij acne, roodheid of psoriasis. Vette vis bevat veel omega 3. Hoe kleiner de vis, hoe minder deze vervuild is.
In het buikgebied van het lichaam, waar vaak meer vet zit, reikt de subcutane laag tot 3 centimeter diep. De dikte hangt af van iemands algehele lichaamsvetsamenstelling. In andere gebieden, zoals de oogleden, heeft de subcutane laag geen vet en kan zo dun zijn als 1 millimeter.
Vetweefsel is een belangrijk endocrien orgaan en produceert hormonen zoals leptine, resistine en het cytokine TNFα. Het humaan vetweefsel is het enige weefsel binnen het menselijk lichaam dat zijn volume of massa substantieel kan veranderen eens men de volwassen leeftijd bereikt heeft.
Een goede manier om zelf je bindweefsels aan te pakken is met een foamroller. Hiermee maak jij je bindweefsel los en bewerk je de doorbloeding zodat de af- en aanvoer van afvalstoffen een boost krijgt. De foamroller is geschikt voor het losmaken van je bindweefsel van je nek, rug, buik, armen en benen.
Het bindweefsel in je longen kan toenemen en ontstoken raken. Hierdoor worden je longen minder elastisch en kan je minder goed zuurstof opnemen. Je merkt hier in het begin niets van maar heb je langere tijd longfibrose dan krijg je klachten als kortademigheid bij inspanning en zelfs in rust.
Loeys-Dietz-syndroom : Deze aandoening beïnvloedt de signalen die uw bindweefsel vertellen hoe het zich moet ontwikkelen. Het kan ook leiden tot verschillende musculoskeletale afwijkingen, evenals een vergrote aorta in uw hart.
De waarheid is verrassend: wanneer we vet verbranden, ademen we het voor het grootste deel uit. Want de vetmassa die we verliezen, wordt vooral omgezet in koolstofdioxide (CO2) en ook in een beetje water. De CO2 die vrijkomt bij het verbrandingsproces verlaat ons lichaam via de ademhaling.
De opperhuid wordt continu vernieuwd. Het duurt ongeveer vier weken voordat de hele opperhuid is vernieuwd. Het bovenste laagje dode hoorncellen laat steeds vanzelf los. Meestal is dit niet merkbaar, maar bij een snelle celdeling, zoals na verbranding door de zon is dit zichtbaar als 'vervellen'.
1) Hart en borst
Juist het hart en de borsten zijn zeer gevoelig voor EMV's.
Vetcellen zijn een soort ballonnetjes waarin vet wordt opgeslagen. Als die cellen 'vol' zijn, wordt het vet opgeslagen in andere organen, zoals de lever en het hart, waardoor deze minder goed gaan werken.
Hemihypertrofie is een zeldzaam fenomeen dat wordt gekenmerkt door asymmetrische overgroei van 1 kant van het lichaam . De overgroei kan één deel of verschillende gebieden aantasten, zoals de buik en de ledematen. Het kan voorkomen als een geïsoleerde ziekte of als onderdeel van een syndroom zoals Beckwith-Wiedemann, Proteus of Klippel-Trenaunay syndromen.
Vet verbranden
Wanneer je vet verbrandt, worden vetmoleculen afgebroken. Dit breekt triglyceriden (de opslagvorm van vet) af in glycerol en vrije vetzuren. Deze vetzuren worden vervolgens door je cellen opgenomen en omgezet in energie via een proces dat oxidatie heet.