Het begin van tuberculose (tbc) voelt vaak als een sluimerende, griepachtige ziekte die niet zomaar overgaat. De symptomen zijn in het beginstadium vaak mild en ontwikkelen zich langzaam, soms pas weken of maanden na de besmetting. World Health Organization (WHO) +1
Verschijnselen. Veel voorkomende symptomen bij tuberculose zijn aanhoudend hoesten (soms met ophoesten van bloed), gewichtsverlies en nachtzweten. Als de lymfeklieren ook betrokken zijn dan zijn deze vaak gezwollen en kunnen pijnlijk zijn. Bij betrokkenheid van de botten kunnen er ook pijnklachten ontstaan.
De eerste fase wordt de primaire infectie genoemd. Cellen van het immuunsysteem sporen de ziekteverwekkers op en vangen ze op. Het immuunsysteem kan de ziekteverwekkers volledig vernietigen. Maar sommige opgevangen ziekteverwekkers kunnen overleven en zich vermenigvuldigen.
Symptomen van tuberculose (TBC)
Veelvoorkomende symptomen zijn: een hoest die langer dan 3 weken aanhoudt – u kunt slijm ophoesten (sputum) of slijm met bloed erin; vermoeidheid of uitputting; hoge koorts of nachtzweten.
Deze aandoening kan symptomen veroorzaken zoals aanhoudende heesheid, moeite met slikken, chronische hoest en af en toe keelpijn . Hoewel tuberculose zich meestal in de longen bevindt, kan het zich via de bloedbaan of het lymfestelsel naar andere delen van het lichaam verspreiden, waaronder de keel.
Tuberculine huidtest (Mantoux).
Bij de huidtest spuiten we een klein beetje vloeistof in de huid van je linker onderarm. Als je afweer hebt tegen tuberculose, komt er na 2 of 3 dagen een bobbeltje op de plek van de test. Voor deze test moet je 2 keer naar de GGD komen.
Het brokgevoel zit meestal ter hoogte van het strottenhoofd. U wilt het weg krijgen door te schrapen, te kuchen of vaak te slikken. Hierbij komt altijd wel wat slijm vrij. We noemen het een brokgevoel als er geen lichamelijke oorzaak is die de klacht kan verklaren.
Veelvoorkomende symptomen van actieve tuberculose zijn hoesten, pijn op de borst en het ophoesten van bloed of slijm . Mensen met inactieve tuberculose, ook wel latente tuberculose genoemd, hebben geen symptomen van de ziekte en kunnen tuberculose niet op anderen overdragen.
De bekendste soorten zijn Mycobacterium tuberculosis en Mycobacterium leprae, de verwekkers van respectievelijk tuberculose en lepra. Ze worden de typische mycobacteriën genoemd. Daarnaast bestaan er nog tientallen andere soorten die atypische mycobacteriën genoemd worden.
Tuberculose wordt veroorzaakt door bacteriën (ziekteverwekkers) genaamd Mycobacterium tuberculosis . Deze bacteriën verspreiden zich van persoon tot persoon via de lucht. Mensen die tuberculose in hun keel of longen hebben, verspreiden de bacteriën via de lucht wanneer ze hoesten, niezen, praten of zingen. Als je lucht inademt die deze bacteriën bevat, kun je tuberculose krijgen.
De ziekte komt meestal voor in de longen. Soms worden ook andere organen aangetast, zoals lymfeklieren, gewrichten, botten of de hersenen. Klachten die voor kunnen komen bij tuberculose zijn hoesten, afvallen, koorts of 's nachts zweten. Soms hebben mensen geen of weinig klachten.
Er zijn drie stadia van tuberculose : blootstelling, latentie en actieve ziekte . De ziekte kan worden vastgesteld met een tuberculinehuidtest of een tuberculinebloedtest. Behandeling volgens de aanbevelingen is noodzakelijk om de ziekte te genezen en verspreiding naar anderen te voorkomen.
Pijn op de borst bij hoesten of diep ademhalen kan een symptoom zijn van longtuberculose. De pijn kan scherp of dof aanvoelen en wordt veroorzaakt door ontstekingen in de longen. Naarmate de infectie verergert, kan deze de ademhaling belemmeren en kortademigheid veroorzaken, vooral tijdens lichamelijke inspanning.
Hoewel tuberculose meestal de longen aantast , kan het ook de nieren, de hersenen en het ruggenmerg aantasten. Sommige mensen met tuberculose hebben geen symptomen, maar kunnen de ziekte wel verspreiden. Veelvoorkomende symptomen van tuberculose zijn: aanhoudende hoest (soms met bloed);
Het proces van tuberculosebesmetting begint wanneer ingeademde tuberculosebacteriën, ook wel tuberculosebacillen genoemd, zich beginnen te vermenigvuldigen in de kleine luchtzakjes van de longen . Een deel van de tuberculosebacteriën komt vervolgens in de bloedbaan terecht en verspreidt zich door het hele lichaam.
Met een röntgenonderzoek van de longen (longfoto) kunnen afwijkingen worden vastgesteld. Afwijkingen op de longfoto kunnen wijzen op tuberculose. In deze folder leest u meer over het onderzoek met een longfoto.
Je merkt niet direct iets van een besmetting met tuberculose (of TBC). Je bent er niet ziek van en je hebt geen klachten. Pas na maanden of zelfs jaren kun je er alsnog ziek van worden. Er zijn maar weinig mensen die de ziekte tuberculose krijgen.
Actinomycose is een langzaam progressieve granulomateuze ziekte die vaak verkeerd wordt gediagnosticeerd omdat de klinische en histopathologische kenmerken sterk op die van tuberculose kunnen lijken.
De meest bekende is tuberculose, maar zijn kleine broertjes kunnen ook infecties veroorzaken. We spreken dan van niet-tuberculose mycobacterium infecties (NTM). Mycobacteriën zijn een familie bacteriën met specifieke eigenschappen.
TBC-symptomen zijn vaak algemeen, zoals langdurige hoest (soms met bloed/slijm), koorts, nachtzweten, vermoeidheid, gewichtsverlies en weinig eetlust. De klachten hangen af van waar de infectie zich bevindt (longen of andere organen), maar een aanhoudende hoest van langer dan 3 weken is een belangrijk signaal, zeker in combinatie met andere symptomen.
Mensen met tuberculose voelen zich ziek en kunnen de tuberculosebacterie op anderen overdragen. Tuberculose is vrijwel altijd te behandelen en te genezen met medicijnen. Zonder behandeling kan de ziekte dodelijk zijn .
Als een tuberculose-infectie actief wordt, is dat meestal in de longen, in Nederland in ongeveer 55% van de gevallen. Mogelijke symptomen zijn onder meer pijn op de borst en langdurig hoesten waarbij soms slijm wordt opgehoest.
Het wordt ook wel ' globusgevoel ' genoemd. Globus is meestal geen teken van iets ernstigs. Het kan door veel dingen worden veroorzaakt, zoals verhoogde spierspanning of irritatie in de keel. Je keel kan bijvoorbeeld geïrriteerd raken door reflux.
Vaak is het voldoende dat mensen gerustgesteld worden dat er geen ernstige oorzaken voor het kriebelgevoel zijn. Als het gevoel van een kriebel in de keel niet verdwijnt of als er klachten bijkomen, maak dan een afspraak bij een KNO-arts. Er kan soms namelijk soms wel een lichamelijke oorzaak zijn voor uw klachten.
Beginnende keelkanker voelt vaak aan als vage, aanhoudende klachten zoals een brok in de keel, slikproblemen (pijn, moeite, verslikken), keelpijn, een niet-genezend zweertje, heesheid, veel slijm, of pijn die uitstraalt naar het oor; de symptomen lijken soms op een gewone keelontsteking maar gaan niet over, dus bij twijfel moet je altijd een arts raadplegen.