Een longontsteking kan ontstaan door virussen of bacteriën. Meestal wordt een longontsteking veroorzaakt door een pneumokokkenbacterie. Ook een griepvirus (influenzavirus) of het nieuwe coronavirus kunnen een longontsteking veroorzaken. Het is niet altijd duidelijk waardoor de longontsteking is veroorzaakt.
Roken irriteert en verzwakt je longen waardoor je meer kans hebt op een longontsteking. Zorg dat je uitgerust en gezond bent. Genoeg slapen en gezond eten houdt je weerstand op peil. Griep verzwakt je weerstand waardoor je meer kans hebt op een longontsteking.
Een longontsteking kan veroorzaakt worden door een bacterie, een virus of doordat voeding vanuit de maag in uw longen terecht is gekomen. Meestal is een longontsteking niet besmettelijk. Een longontsteking wordt niet veroorzaakt door kou, tocht of niet dik genoeg aangekleed zijn.
In de meeste gevallen is een bacterie de oorzaak van een longontsteking. Maar ook een virus, schimmel of parasiet kan de boosdoener zijn. De precieze oorzaak is vaak niet te achterhalen. De bacterie komt je lichaam binnen als je inademt.
Bacteriële longontsteking
Deze ziektekiemen worden door hoestende, besmette mensen verspreid. Ook door bloedcontact met besmet bloed, of besmette ziekenhuismaterialen kunt u een longontsteking oplopen. Daarnaast komen sommige bacteriën voor in sauna's, zwembaden, bubbelbaden en andere warme baden.
Is longontsteking besmettelijk? Dat hangt van de oorzaak af. De meest voorkomende ziekteverwekker, de pneumokok, is waarschijnlijk niet erg besmettelijk. Artsen weten nog niet goed hoe die bacterie van de ene op de andere mens wordt overgebracht, maar de kans dat je iemand daarmee 'aansteekt' is niet erg groot.
Om zeker te zijn dat je inderdaad een longontsteking hebt, kan er een röntgenfoto worden gemaakt. Hierop is goed te zien of er een ontsteking zit, hoe groot die is en waar die zit. Naast het gebruik van medicijnen moet je zorgen dat je rust pakt zonder helemaal stil te zitten.
Een bacteriële infectie krijg je doordat kleine eencellige organismen – bacteriën - je lichaam binnendringen. Er zijn veel soorten bacteriën en ze hebben elk verschillende effecten op het lichaam, afhankelijk van hoe je wordt blootgesteld en welk lichaamsdeel geïnfecteerd wordt.
Pijn bij het ademhalen, benauwdheid en veel hoesten kunnen - in combinatie met koorts, spierpijn en minder eetlust - duiden op een longontsteking.
Voorkom longontsteking
Eet gezond, beweeg en zorg voor frisse buitenlucht. 2. Neem voldoende rust.
Opgehoest slijm (sputum) kunt u gewoon doorslikken.Het slijm verdwijnt dan in de maag.Indien u dit vies vindt of indien u er misselijk van wordt kunt u het slijm ook uitspugen. Hoest is nuttig, dus bij voorkeur eerst een oorzaak vinden en dan pas eventuele hoestdempende medicijnen gebruiken.
Om te voorkomen dat uw verkoudheid zich ontwikkelt tot longontsteking, is het belangrijk om goede hygiëne in acht te nemen . Dit betekent dat u regelmatig uw handen wast, ontsmet en uw mond bedekt als u hoest of niest. Zorg er daarnaast voor dat u alle aanbevolen vaccinaties heeft gehad, inclusief griepprikken.
Eén theorie is dat blootstelling aan COVID-19 schade kan toebrengen aan onze T-cellen en immuunsysteem, wat ons vatbaarder kan maken voor andere infecties . Dr. Edwards merkt op dat naast deze laatste piek in looppneumonie, ook andere luchtweginfecties een stijgende trend vertonen sinds de komst van COVID-19.
Een normaal herstel van een longontsteking kan 6 weken tot 3 maanden duren.
De meest voorkomende complicaties zijn bloedvergiftiging en longvliesontsteking. Bij een bacteriële longontsteking kunnen de bacteriën zich via de bloedbaan verspreiden naar andere organen (bloedvergiftiging). Dan kan een ernstige situatie ontstaan, waarbij de bloeddruk en/of de ademhaling in de problemen kunnen komen.
Wat zijn de symptomen van een longontsteking? Meest voorkomende klachten bij een longontsteking zijn (hoge) koorts en/of koude rillingen, kortademigheid en hoesten. Als het hoesten gepaard gaat met slijmproductie, zal dit bij een beginnende longontsteking vrijwel altijd geel of groen van kleur zijn.
Op nummer 1 van de lijst staat volgens de organisatie de Acinetobacter baumannii, een ziekenhuisbacterie. Vooral de luchtwegen en de longen worden aangetast door de bacterie. Maar ook salmonella, staphylociccus aureus of Neisseria gonorrhoeae komen op de lijst voor.
Uw huisarts kan longontsteking diagnosticeren door naar uw symptomen te vragen en uw borstkas te onderzoeken . In sommige gevallen zijn er mogelijk verdere tests nodig. Longontsteking kan moeilijk te diagnosticeren zijn omdat de symptomen vergelijkbaar zijn met die van andere aandoeningen. Bijvoorbeeld verkoudheid, bronchitis en astma.
De arts luistert aandachtig naar je longen met een stethoscoop (longauscultatie). Bij de meeste mensen met een longontsteking is er een fijn gekraak hoorbaar. In sommige gevallen klinken de longen zuiver.
Een verwaarloosde longontsteking kan ernstige complicaties geven. In een gevorderd stadium kan een longabces ontstaan (ingekapselde ontstekingshaard), een empyeem (pus longvliezen) of een septische shock (bacteriën in de bloedbaan).
Bij longontsteking kun je hoesten, benauwd zijn, koorts hebben en je ziek voelen. Vaak krijg je pillen die bacteriën doden (antibiotica). Je voelt je dan meestal snel beter.
Met behulp vijf klinische gegevens (koorts, hoofdpijn, pijnlijke cervicale lymfeklieren, diarree en rhinitis) kan een huisarts onderscheid maken tussen een bacteriële en een virale oorzaak van een infectie van de lage luchtwegen.
Een goede saturatie ligt tussen de 95% en 100%. Bij een longziekte kan de saturatie lager zijn, maar onder de 90% is niet goed. Als de uitslag onder de 95% is, meet je na tien minuten aan een andere vinger. Is de saturatie nu nog te laag, neem dan contact op met de huisarts.