Een auto-immuunziekte wordt vastgesteld door een arts op basis van aanhoudende, vage klachten—zoals extreme vermoeidheid, gewrichtspijn, huiduitslag en darmproblemen—in combinatie met bloedonderzoek dat antistoffen (zoals ANA) en ontstekingswaarden aantoont. Omdat symptomen variëren, is een combinatie van lichamelijk onderzoek en laboratoriumtests nodig voor een diagnose. Viata +4
Wat zijn de symptomen van auto-immuunziekten?
Bloedonderzoek is essentieel voor het diagnosticeren van auto-immuunziekten. Bloedwaardentest.nl biedt uitgebreide testen en consulten om je te helpen een nauwkeurige diagnose te stellen en een behandelplan op te stellen.
Een auto-immuunziekte ontstaat als er bij het opruimen van lichaamseigen celresten iets verkeerd gaat. Dit gebeurt bijvoorbeeld als goed werkende cellen worden opgeruimd door het lichaam. Hierdoor beschadigt het orgaan waarin deze cellen voorkomen.
Symptomen van een verzwakt immuunsysteem
Het diagnosticeren van een auto-immuunziekte is vaak een kwestie van differentiële diagnose. Dit betekent dat uw arts u zal testen op verschillende aandoeningen die de symptomen die u ervaart kunnen veroorzaken, totdat de oorzaak is gevonden. Uw arts kan bloedonderzoek laten uitvoeren om te zoeken naar specifieke tekenen (markers) van auto-immuunziekten .
Hier volgt een overzicht van de meest voorkomende vormen van auto-immuunziekten, met tussen haakjes het doelorgaan:
De symptomen van een auto-immuunziekte hangen af van welk deel van het lichaam is aangetast. Veel auto-immuunziekten veroorzaken roodheid, zwelling, warmte en pijn , wat tekenen en symptomen zijn van ontsteking. Maar ook andere ziekten kunnen dezelfde symptomen veroorzaken. De symptomen van auto-immuunziekten kunnen komen en gaan.
Nee, de meeste auto-immuunziekten zijn (nog) niet te genezen, maar er zijn effectieve behandelingen om de symptomen te beheersen, het immuunsysteem te 'resetten' met nieuwe therapieën zoals CAR-T-celtherapie, en er zijn levensstijl-aanpassingen mogelijk om de klachten te verminderen. De focus ligt op het onderdrukken van de ontstekingen en het voorkomen van schade, met medicijnen zoals immunosuppressiva, ontstekingsremmers, corticosteroïden en biologische medicijnen.
Wanneer het immuunsysteem sterk belast wordt en langdurig overactief is, is de kans dat een auto-immuunziekte zich openbaart vergroot. Vaak gaat er chronische stress (bijnieruitputting), ziekte (virussen) of een bevalling aan vooraf.
“Er bestaat meestal geen enkele test om een auto-immuunziekte vast te stellen. Je moet bepaalde symptomen hebben in combinatie met specifieke bloedwaarden en in sommige gevallen zelfs een weefselbiopsie . Het is niet slechts één factor.” De diagnose kan ook lastig zijn omdat deze symptomen ook kunnen wijzen op andere veelvoorkomende aandoeningen.
Als je grote hoeveelheden auto-antilichamen of anti-nucleaire antilichamen (ANA) in je bloed hebt, kan dit wijzen op een auto-immuunziekte. De ANA-test spoort de anti-nucleaire antilichamen (ANA) in je bloed op.
Er is een scala aan medicijnen die kunnen worden ingezet bij auto-immuunziekten. Van ontstekingsremmende geneesmiddelen zoals ibuprofen, voltaren en naproxen tot bijnierschorshormoon cortison. Maar ook medicijnen die de stoffen blokkeren die de witte bloedcellen gebruiken om met elkaar te communiceren.
Auto-immuunziekten kunnen een verlammende en vernietigende uitwerking hebben op lichaam en geest. Ze kunnen zich zowel op het hele lichaam richten als op specifieke organen. Opvallend is de sterke groei van auto-immuunverstoringen in de huid, zoals onder meer Psoriasis.
Uit twee Deense registeronderzoeken bleek dat personen met psychotische stoornissen een verhoogd risico op auto-immuunziekten hadden van ongeveer 50% (25, 28).
Wanneer een lichaamsvreemd deeltje in de voorste oogkamer terechtkomt, reageert het afweersysteem anders dan in de rest van het lichaam. De ontstekingsreactie wordt opzettelijk beperkt om te voorkomen dat het zicht beschadigd raakt. Dit mechanisme zorgt ervoor dat: ontstekingsreacties gematigd blijven.
Een andere manier om auto-immuunaanvallen te verzachten, is door goed voor jezelf te zorgen . Zorg ervoor dat je voldoende tijd voor jezelf neemt om te rusten en te ontspannen. Besteed tijd aan activiteiten waar je je goed bij voelt, zoals een warm bad nemen, naar muziek luisteren of mediteren.
Oorzaken van auto-immuunziekten
Het is niet bekend waarom het immuunsysteem plots niet meer juist functioneert. Sommige mensen kunnen weer kans lopen op het krijgen van een auto-immuunziekte. Vrouwen lopen bijvoorbeeld meer kans om een auto-immuunziekte te krijgen, vooral tussen 15 en 44 jaar.
Indien de bestaande auto-immuunziekte goed behandeld wordt, maar er klachten blijven bestaan, is het verstandig om op vitamine B12 te prikken.
Lupus is een aandoening waarbij het immuunsysteem van het lichaam zijn eigen weefsels en organen aanvalt. Dit wordt een auto-immuunziekte genoemd. Lupus veroorzaakt zwelling en irritatie, oftewel ontsteking, die gewrichten, huid, nieren, bloedcellen, hersenen, hart en longen kan aantasten.
Bloedonderzoek is de meest gebruikte manier om autoantistoffen aan te tonen. Vaak zijn de bestanddelen van het lichaam waartegen deze autoantistoffen gericht zijn structuren (veelal eiwitten) die in celkernen voorkomen.
Een auto-immuunziekte ontstaat als er bij het opruimen van lichaamseigen celresten iets verkeerd gaat. Dit gebeurt bijvoorbeeld als goed werkende cellen worden opgeruimd door het lichaam. Hierdoor beschadigt het orgaan waarin deze cellen voorkomen.
Bij een auto-immuunziekte richt uw immuunsysteem zich tegen uw eigen lichaam. Bij een auto-immuunziekte worden door uw eigen immuunsysteem (per vergissing) gezonde en goed werkende cellen in uw lichaam aangevallen. Dit kan ontstekingen veroorzaken, onder andere in uw huid.
Er bestaan veel van dergelijke aandoeningen; enkele van de meest bekende zijn eosinofiele granulomatose met polyangiitis, het Guillain-Barré-syndroom, de ziekte van Kawasaki, gemengde bindweefselziekte, myasthenia gravis, myositis, paroxysmale nachtelijke hemoglobinurie, het POEMS-syndroom, retroperitoneale fibrose, sclerodermie en ...
Het is wetenschappelijk bewezen dat bepaalde voedingsstoffen en voedingsmiddelen in het algemeen een ontstekingsremmende werking hebben. Omega 3 zit in vette vis. ZMASH vissoorten zijn het meest geschikt: Zalm, Makreel, Ansjovis, Sardientjes, Haring.