Een sombere stemming hebben of onverschillig zijn, niet over gevoelens praten. Opeens heel prikkelbaar zijn en in woede uitbarsten; gedragsproblemen hebben. Seksueel grensoverschrijdend gedrag laten zien. Moeite hebben met sociale contacten, ook in relatie met jou als onderwijsprofessional.
Zo'n kind kan 'spacey', losgekoppeld, afstandelijk of niet in contact met de realiteit lijken . Complex getraumatiseerde kinderen vertonen vaker risicovol gedrag, zoals zelfbeschadiging, onveilige seksuele handelingen en buitensporig risicogedrag, zoals het besturen van een voertuig met hoge snelheid.
Sommige symptomen van trauma bij kinderen (en volwassenen) lijken sterk op die van depressie, waaronder te veel of te weinig slaap, verlies van eetlust of juist te veel eten, onverklaarbare prikkelbaarheid en woede, en problemen met het concentreren op projecten, schoolwerk en gesprekken .
Ze cijferen zichzelf helemaal weg of zijn juist agressief en hebben beperkte sociaal-emotionele vaardigheden. Veel KOPP/KOV-kinderen hebben psychosomatische problemen, zoals terugkerende hoofdpijn- en buikpijnklachten, misselijkheid, slaapproblemen en eetproblemen. Ook kunnen ze last hebben van separatieangst.
Wanneer je als vrouw op volwassen leeftijd je snel verantwoordelijk voelt, het lastig vindt om je eigen grenzen aan te geven, jezelf gemakkelijk opoffert, moeite hebt om hulp aan te nemen, perfectionistisch bent en/of slecht voor jezelf kunt gaan staan, is de kans groot dat jij te maken hebt met de gevolgen van ...
KOPP/KOV kind: een jeugdige van wie een of beide ouders psychische en/of verslavingsproblemen heeft/hebben. KOPP/KOV ouder: een ouder met psychische en/of verslavingsproblemen. KOPP/KOV gezin: een gezin waarin een of beide ouders psychische en/of verslavingsproblemen heeft/hebben.
Een sombere stemming hebben of onverschillig zijn, niet over gevoelens praten. Opeens heel prikkelbaar zijn en in woede uitbarsten; gedragsproblemen hebben. Seksueel grensoverschrijdend gedrag laten zien. Moeite hebben met sociale contacten, ook in relatie met jou als onderwijsprofessional.
Verdrongen jeugdtrauma kan een significante impact op je leven hebben, zelfs als je je niet bewust bent van het trauma . Als je denkt dat je jeugdtrauma hebt verdrongen, zijn hier enkele manieren waarop je verdrongen jeugdtrauma kunt verwerken en de reis naar genezing kunt beginnen.
Een trauma herkennen
Je hebt last van sombere gevoelens en/of huilbuien en vaak ben je voortdurend gespannen. Een traumatische ervaring kan leiden tot het hebben van flashbacks van de gebeurtenis, herbelevingen van de gebeurtenis overdag of in je slaap.
Kinderen met een posttraumatische stressstoornis ervaren vaak pijnklachten in hun lichaam. Het ene kind krijgt bijvoorbeeld veel last van hoofdpijnklachten, het andere kind bijvoorbeeld buikpijnklachten. Ook komen duizeligheidsklachten vaak voor bij kinderen met een posttraumatische stressstoornis.
Het identificeren van onderdrukte herinneringen kan complex zijn, omdat ze zich kunnen manifesteren door onverklaarbare emotionele reacties, opdringerige gedachten of fysiek ongemak bij het herinneren van bepaalde gebeurtenissen . Vaak kunnen individuen een gevoel hebben van iets dat onopgelost is zonder een duidelijke herinnering aan het incident zelf.
Kinderen kunnen angst, hulpeloosheid of vrees ervaren, maar ook fysiologische reacties zoals hartkloppingen, overgeven of verlies van controle over de blaas of darmen.
Ze kunnen bijvoorbeeld volwassen seksueel gedrag vertonen, zoals zich verleidelijk kleden of zich uitdagend gedragen. Vaak hebben ze ook kennis van seksualiteit die ze op hun leeftijd doorgaans nog niet hebben. Veel kinderen worden meer en meer teruggetrokken en angstig, en ze vermijden fysiek contact.
Samengevat geven deze onderzoeken aan dat de timing van blootstelling aan trauma tijdens de ontwikkeling aanzienlijke gevolgen heeft voor de symptomen van PTSS en de neurale basis ervan. Ook blijkt dat de middelste kindertijd, rond de leeftijd van 10 jaar, een gevoelige periode kan zijn voor deze effecten.
Bij ernstige en langdurige stress bij kinderen kan het lichaam van het kind rare dingen gaan doen, zoals spiertrekkingen, uitval van benen of armen, huiduitslag, darmproblemen en flauwvallen (zie ook functionele problemen/SOLK/conversieproblematiek).
Een trauma kan ontstaan wanneer iemand één of meerdere schokkende gebeurtenissen meemaakt, zoals een ernstig verkeersongeluk, een brand, het overlijden van een belangrijk persoon, seksueel misbruik of geweld. Een trauma ontstaat doordat de gebeurtenis(sen) niet goed verwerkt worden.
Bij volwassenen kan een jeugdtrauma zich uiten in emotionele dysregulatie, flashbacks en opdringerige herinneringen, vermijdingsgedrag, hyperalertheid, moeite met het vertrouwen van anderen, een laag zelfbeeld en weinig eigenwaarde, relatieproblemen, middelenmisbruik en -verslaving en lichamelijke gezondheidsproblemen.
Vertraagde reacties op trauma kunnen bestaan uit aanhoudende vermoeidheid, slaapstoornissen, nachtmerries, angst voor herhaling, angst gericht op flashbacks, depressie en het vermijden van emoties, sensaties of activiteiten die geassocieerd worden met het trauma, zelfs op afstand. Exhibit 1.3-1 schetst enkele veelvoorkomende reacties.
Veel getraumatiseerde jongeren doen nadrukkelijk alsof er niets aan de hand is; ze willen zo graag 'normaal' zijn. Veiligheid is de basis. 'Veilig' is: betrouwbaar, voorspelbaar, aanwezig, eerlijk en transparant. Als kinderen zich veilig en geborgen voelen, kunnen zij zich emotioneel ontwikkelen.
In de psychiatrie en psychologie wordt de term trauma gebruikt wanneer iemand na een schokkende gebeurtenis blijft steken in gevoelens van angst, woede of eenzaamheid. De gebeurtenis is in dat geval zo ongewoon, pijnlijk, schokkend of extreem dat het niet lukt om ermee om te gaan.
KOPP/KOV staat voor Kinderen van Ouders met Psychische Problemen (KOPP) en Kinderen van Ouders met Verslavingsproblemen (KOV). Het kan gaan om één of beide ouders. De problematiek van de ouder(s) heeft vaak gevolgen voor het hele gezin.
Licht verstandelijk beperkte jeugd (lvb)
Kinderen en jongeren met een licht verstandelijke beperking (lvb) hebben een lager IQ dan gemiddeld. Dat hoeft geen probleem te zijn. Het kan een probleem worden als zij moeite hebben om mee te doen in de samenleving.