Koreaanse begrafenissen zijn diep geworteld in het confucianisme, duren traditioneel drie dagen en vinden vaak plaats in ziekenhuizen. Het lichaam wordt opgebaard, waarna begrafenisrituelen en bezoeken volgen. Hoewel traditioneel begraven in bergen gebruikelijk was, vindt er tegenwoordig steeds vaker crematie plaats vanwege ruimtegebrek. Duke University Press +4
Begrafenistradities:
In heel Korea maken de oudste zonen van een familie de grafheuvels van hun laatst overleden voorouders schoon en gereed. Koreanen begroeven de doden traditioneel onder rechtopstaande grafheuvels in doodskisten gemaakt van zes houten planken .
Families gaan niet naar huis, ze slapen op begrafenissen. maar op de tweede dag wordt de sfeer donkerder. Verplaats de kist van de overledene naar de auto, en als je aankomt op de plek waar je hem wilt begraven, loop je met de kist en vervoer je hem.
In Korea is het niet ongebruikelijk dat ziekenhuizen een uitvaartcentrum op hun terrein hebben voor drie dagen aaneengesloten rouw. Traditioneel verblijft de familie bij een Koreaanse begrafenis enkele dagen in het uitvaartcentrum . De familie houdt er een rouwdienst en brengt er tijd door met eten en slapen.
Bij moderne Koreaanse begrafenissen worden geen lijkredes gehouden. Bezoekers buigen tweemaal voor de overledene en eenmaal voor de nabestaande, waarbij ze woorden van medeleven uitspreken om respect te betuigen .
'Oost-Aziaten, bijvoorbeeld Koreanen, hebben een andere genetische variant voor zweten, waardoor zij sowieso een stuk minder zweten. ' Daarnaast hebben ze minder van de stoffen die bij ons voor lichaamsgeur zorgen.
Mannen kiezen vaak voor een zwart pak met een wit overhemd, terwijl vrouwen zwarte jurken of rokken dragen met een conservatief topje . Naaste familieleden dragen mogelijk een sangbok (상복), traditionele rouwkleding die vaak gemaakt is van sambe (삼베, hennepstof). Vermijd altijd felle kleuren of casual kleding op begrafenissen.
Uitvaartcentra bieden catering aan met kant-en-klare maaltijden die snel worden geserveerd aan de nabestaanden. Meestal serveren ze een huiselijke maaltijd als vast menu, bestaande uit verschillende soorten rijstkoekjes (Tteok), gekookte rijst, pittige rode rundvleessoep (Yukgaejang) en diverse bijgerechten . Yukgaejang en Tteok hebben een symbolische betekenis.
Koreaanse uitvaartdienst
Het lichaam wordt doorgaans in een open kist tentoongesteld tijdens een rouwplechtigheid die tot wel drie dagen kan duren. Na de begrafenis begeleidt een stoet rouwenden het lichaam naar de begraafplaats.
Op een begrafenis mag je geen felle kleuren, opvallende prints, te blote kleding (diep decolleté, korte rokken/broeken), sportkleding, versleten jeans met gaten, of overdadige accessoires dragen, omdat dit afleidt en ongepast is; kies in plaats daarvan voor ingetogen, donkere kleding zoals een pak, een nette broek met blouse, of een jurk/rok met een vest/blazer.
Onbeleefd in Zuid-Korea is onder andere het aanraken van mensen, het direct oogcontact maken met ouderen, het gebruiken van rode inkt voor namen, het niet respecteren van hiërarchie (zoals met twee handen geven), en het niet wachten tot de oudste persoon begint met eten; algemene beleefdheid zoals lawaai maken en direct 'nee' zeggen wordt ook vermeden.
De gemiddelde lengte voor vrouwen in Zuid-Korea is 1.61m.
Koreanen hebben een langdurige en immense passie voor het verzorgen van hun huid. In de oude Koreaanse cultuur geloofde men dat uiterlijke schoonheid het innerlijke zelf weerspiegelde; dat ware schoonheid voortkwam uit het hebben van een stralende huid.
De no-make-uplook is heel groot in Korea. Make-up wordt vooral gebruikt om een mooie, glanzende huid te benadrukken. Iedereen vermijdt de zon van jongs af aan om rimpels en pigmentvlekken te voorkomen zodat de huid er zo blank en egaal mogelijk uitziet.
Traditioneel buigen Koreanen voor het portret van de overledene, maar christenen doen dat niet. Je kunt de familie van de overledene beledigen als ze christelijk zijn en je buigt. Als buitenlander wordt er over het algemeen van je verwacht dat je niet voor het portret buigt . Voordat je de begraafplaats verlaat, kun je wel een buiging maken of knikken naar de sangju (de kist).
U mag in Zuid-Korea geen drugs gebruiken, bezitten of verkopen. Dit geldt ook voor verdovende middelen zoals marihuana, CBD-olie en hennepproducten. Ook als u deze middelen als medicijn gebruikt en een doktersrecept bij u heeft, bent u strafbaar.
De kleine strik, of rouwspeld, is een traditioneel gebruik bij begrafenissen in Korea . Wanneer een familielid overlijdt, is er een officiële rouwperiode die 40 tot 60 dagen na de begrafenis duurt, afhankelijk van of de familie de confucianistische of boeddhistische tradities volgt.
De driedaagse begrafenis, waarvan men vermoedt dat die zijn oorsprong vindt in de Goryeo-dynastie (918-1392), kent vele rituelen uit het confucianisme, een Chinese filosofie die richtlijnen gaf voor hoe mensen hun leven zouden moeten leiden . Algemene uitspraken doen is natuurlijk zinloos.
Ja, cremeren zonder kist mag van de wet. Hoewel het nog een relatief onbekende mogelijkheid is, zijn er steeds meer mensen die hiervoor kiezen.
Koreaans ontbijt
Ontbijt is één van de belangrijkste maaltijden in Korea. Meestal bestaat een typisch Koreaans ontbijt uit rijst, soep en kimshi aangevuld met enkele (bij)gerechtjes zoals gedroogde zeewierbladeren, glasnoedels, vis, pittige groenten of vlees.
In Zuid-Korea is buigen de traditionele manier om te begroeten. Bij mannen wordt het buigen vaak ook begeleid door een handdruk. Daarbij moet de linkerhand de rechteronderarm ondersteunen. Koreaanse vrouwen schudden elkaar niet altijd de hand en zullen eerder een hoofdknikje geven dan een volle buiging.
In Korea is het een lange traditie om eten cadeau te geven tijdens feestdagen. Koreaanse feestgerechten zijn een geweldig cadeau. Ik heb cadeauboxen gemaakt met eten dat ik voor Chuseok heb bereid.
Tenzij de overledene of diens familie hier specifiek om heeft gevraagd, dient u echter felle kleuren zoals geel, oranje, roze en rood te vermijden.
Jesa (Voorouderrituelen) : De kern van de Koreaanse rouwpraktijken is jesa, een ritueel ter ere van de overledene, waarbij diens geest wordt uitgenodigd terug te keren naar het ouderlijk huis. Bij jesa wordt een maaltijd bereid met specifieke voedingsmiddelen, zoals rijst, vis, vlees en fruit, die op een altaar worden geplaatst.
Op een begrafenis mag je geen felle kleuren, opvallende prints, te blote kleding (diep decolleté, korte rokken/broeken), sportkleding, versleten jeans met gaten, of overdadige accessoires dragen, omdat dit afleidt en ongepast is; kies in plaats daarvan voor ingetogen, donkere kleding zoals een pak, een nette broek met blouse, of een jurk/rok met een vest/blazer.