De rotatieas van de Maan is niet helemaal loodrecht op het baanvlak, maar maakt een hoek van 6,687° met de normaal. Anders gezegd, het equatorvlak van de Maan maakt een hoek van 6,687° met het baanvlak. Gezien vanaf de Maan staat de Aarde daarom soms ten noorden en soms ten zuiden van de evenaar van de Maan.
Op het noordelijk halfrond zie je de Maan op het hoogste punt in het zuiden staan en 'rechtop'.Op het zuidelijk halfrond is dit precies omgekeerd: in het noorden en 'ondersteboven'.
De rotatie-as van de Maan staat niet loodrecht op het baanvlak van de Maan. De evenaar van de Maan ligt dus niet in het vlak van de baan van de Maan, maar helt er met een constante waarde van 6,688° (dit is de obliquiteit) ten opzichte van.
Ja, naar 1969 om precies te zijn. De astronauten Neil Armstrong en Buzz Aldrin zetten toen als eerste mensen ooit een stap op de maan.
De ware reden dat wij maar één kant van de maan zien, is dat de rotatietijd van de maan gelijk is aan zijn omlooptijd rond de aarde. Voor veel andere grote planeetmanen in het zonnestelsel geldt dat overigens ook. Zo'n 'gebonden' (of 'synchrone') rotatie is het gevolg van getijdenwerking.
De maan draait om zijn as . Eén rotatie duurt bijna net zo lang als één omwenteling om de aarde. Als de maan snel zou draaien (meerdere keren per maand) of helemaal niet zou draaien, zou de aarde aan alle kanten van de maan worden blootgesteld (d.w.z. meerdere verschillende weergaven).
Een maan is een hemellichaam dat een baan om een planeet beschrijft. Een maan is kleiner dan een planeet. Daardoor heeft het ook minder massa. Dat heeft weer tot gevolg dat de aantrekkingskracht van een maan veel minder is dan die van een planeet.
“De reden is dat de ruimte – NASA's favoriete plek – een verre, vijandige en levenloze plek is. Het onderzoek ernaar levert weinig grote ontdekkingen en een overdaad aan gehypede claims op,” schreef socioloog Amitai Etzioni over de ongelijkheid in Issues in Science and Technology.
De maan is van niemand
En zo is het ook altijd gegaan. De maan is al vaak verkaveld en verkocht. Dat komt vooral doordat de maan van niemand is. Voor veel mensen werkt dat als een uitnodiging: zij denken dat ze de maan kunnen claimen door simpelweg te zeggen dat ze de eigenaar zijn.
' De Amerikaanse astronaut Neil Armstrong sprak deze iconische woorden toen hij in 1969 als eerste mens voet zette op de maan. Inmiddels zijn we vele jaren verder en zijn er twaalf mannen op de maan geweest. Hoe kwam de eerste maanlanding in 1969 tot stand? Hoe werkt een reis naar de maan?
Onze planeet is een dynamisch wezen, dat voortdurend verandert en zich aanpast. Geloof het of niet, iets ogenschijnlijk onbelangrijks als ons watergebruik kan ervoor zorgen dat de fysieke oriëntatie van de aarde afwijkt. In minder dan twee decennia heeft ons grondwaterpompen de aarde met 31,5 inch gekanteld .
Kort antwoord: De oorzaak van de helling van de wassende maan is vergelijkbaar met de oorzaak van de seizoenen, maar ingewikkelder. Het korte antwoord is dat het wordt veroorzaakt door het feit dat de aarde 23,5 graden helt en dat de aarde om de zon draait .
Maar waarom valt de maan dan niet op de aarde, zoals een appel uit een boom? Dat komt omdat de maan nooit stilstaat. De maan draait constant om ons heen.
Als de zon op de maan schijnt kan het er boven de 100 °C zijn, maar als de zon onder is dan kan het juist -200 °C worden.
Kortom: De helling van vijf graden van de baan van de maan – de reden dat zonsverduisteringen zo zeldzaam zijn – is onlangs verklaard door botsingsloze ontmoetingen (bijna-botsingen) tussen het aarde-maansysteem en grote objecten die overgebleven zijn van de vorming van het binnenste zonnestelsel .
Als de maan er niet zou zijn zou de aarde gaan tollen. De maan remt de aarde een beetje af. Onze planeet zou veel sneller draaien zonder die grote buurman. Een planeet die sneller draait krijgt ook te maken met sterkere winden en stormen.
Een oude Europese traditie beweert dat de man naar de maan werd verbannen voor een misdaad . Joodse overleveringen zeggen dat het beeld van Jacob op de maan is gegraveerd. Een andere overlevering beweert dat hij de man is die op de sabbat hout verzamelde en door God ter dood werd veroordeeld door steniging in het boek Numeri XV. 32–36.
Het is inmiddels duidelijk geworden dat het Nederlandse recht geen mogelijkheid geeft een stukje maan te verkopen.
Dat we sinds 1972 niet meer op de maan zijn geweest, komt vooral door een gebrek aan politieke wil. De techniek is sinds 1969 enorm vooruitgegaan. Ook de ambities groeien: er bestaan plannen voor bemande missies naar Mars en verder.
Het was in januari 1960 - 9 jaar voordat de eerste mens een stap op de maan zette - dat de Zwitser Jacques Piccard en de Amerikaan Don Walsh de bodem van de Challengerdiepte bereikten, het diepste punt van de aardbol, aan boord van de bathyscaaf Trieste, op 10.916 meter. En wat een verrassing!
De NASA heeft fosfor gevonden in de oceaan van Enceladus, een maan van Saturnus. Fosfor is het zeldzaamste element dat nodig is voor leven. Zes elementen zijn essentieel voor het leven zoals wij dat kennen: koolstof, waterstof, zuurstof, stikstof, fosfor en zwavel.
Volgens oceanografen is maar 5% van de oceanen verkend. In totaal omvatten de oceanen ongeveer 1,3 miljard kubieke kilometer en hebben ze een gemiddelde diepte van 3688 meter. In verschillende perioden in het verleden waren alle continenten met elkaar verbonden.
Sinds een paar jaar weten we het zeker: er is water op de maan! Op de zuidpool van de maan is water aanwezig in de vorm van ijs. Maar ook aan het oppervlak is water, opgesloten in de gesteenten van de maan.
De ene keer is een bloedmaan roder dan de andere. Dit heeft te maken met de hoeveelheid stof, wolken en gassen in de aardatmosfeer. Hoe meer stof en wolken er in de atmosfeer aanwezig zijn tijdens de maansverduistering, hoe sterker de 'filter' die zorgt voor een rode maan.
Libratie is een term uit de astronomie (van het Latijnse werkwoord libro -are "balanceren"), waarmee een langzame schommeling (echt of schijnbaar) van een satelliet wordt aangeduid, zoals gezien vanaf het hemellichaam waar die satelliet omheen draait. Meestal wordt met de term de libratie van de maan bedoeld.