"Het onderzoek schetst een hoopvol beeld, maar de dreiging voor ijsberen blijft existentieel", zegt dr. Alice Godden, onderzoeker. Door klimaatopwarming en voedseltekorten dreigt tweederde van de ijsberenpopulatie al tegen 2050 uit te sterven.
Naar verwachting zal het wereldwijde aantal ijsberen tegen 2050 met 30% afnemen . Hier moet onmiddellijk iets aan gedaan worden als we willen dat ijsberen en andere unieke diersoorten in de regio overleven.
De ijsbeer is een bedreigde diersoort. Op dit moment zijn er nog ongeveer 26.000 ijsberen in het wild.
Alhoewel olie- en gaswinning, mijnbouw, illegale jacht en conflicten met mensen allemaal een bedreiging vormen voor de ijsbeer, is klimaatverandering veruit de grootste bedreiging. Vrijwel alle kenners voorspellen dat het aantal ijsberen door smeltend zee-ijs tegen 2050 met een derde zal zijn afgenomen.
Meer dan twee derde van de ijsberen loopt het risico om tegen 2050 uit te sterven , en totale uitsterving is mogelijk tegen het einde van de eeuw.
De Arctische oceaanstroom is op zijn warmst in de afgelopen 125.000 jaar en de temperaturen blijven stijgen. Door deze opwarming zal naar verwachting meer dan twee derde van de ijsberen tegen 2050 uitgestorven zijn, met een totale uitsterving voorspeld tegen het einde van deze eeuw.
Volgens wetenschappers is de omgeving en de temperatuur van de Zuidpool prima voor de ijsbeer. In principe kunnen ze er dus naartoe. Alleen is de ijsbeer niet zo'n ideale nieuwe buur voor de oorspronkelijke bewoners van de Zuidpool: de pinguïns.
De grootste ijsbeer ooit gevonden was 3 meter en 70 centimeter en woog 1007 kilogram. De ijsbeer wordt ongeveer 20 tot 25 jaar oud. Maar de oudste ijsbeer ooit was in Alaska die was 41 jaar oud.
We kunnen allemaal bijdragen aan het terugdringen van klimaatverandering en daarmee ijsberen en andere bedreigde diersoorten helpen . Een belangrijke oorzaak van klimaatverandering is de uitstoot van vervuilende gassen door de verbranding van fossiele brandstoffen, zoals steenkool en aardolie. Fossiele brandstoffen worden verbrand wanneer we onder andere elektriciteit gebruiken of autorijden.
Al het ijs is weg. Het zeewater niveau, oftewel de zeespiegel, zou over de hele wereld met meer dan zestig meter stijgen. Ja, daar komt het water dus tot hier. Alle eilanden in de oceanen zijn al lang onder water verdwenen als ook de grootste wereldsteden aan de beurt zijn.
IJsbeer wint met kop en schouders. Ze zijn groter, gemeener en doden voor de sport. Polaire beren zijn groter, sterker en sneller. De grizzlybeer zou misschien een paar goede klappen of krassen kunnen uitdelen, of zelfs een hap in de polaire beer, maar hij zal uiteindelijk doodgaan.
Wie zou er winnen in een gevecht? In een hypothetische strijd zouden beide beren een enorme kracht en agressie vertonen. Grizzlyberen zouden echter wellicht in het voordeel zijn vanwege hun sterkere, langere klauwen en langwerpige schedels met scherpe hoektanden die gemakkelijk vlees van het bot kunnen scheuren.
Voor het Noordpoolgebied bestaat, in tegenstelling tot het Zuidpoolgebied, geen integrale verdragsregeling. Geen enkel land of groep van landen heeft soevereiniteit over de geografische Noordpool of over de delen van de Noordelijke IJszee die buiten de territoriale wateren van de Arctische staten zijn gelegen.
Een recente studie toont aan dat het waarschijnlijk is dat ijsberen in sommige delen van het Noordpoolgebied rond 2100 lokaal zullen uitsterven – zelfs als we onze uitstoot van broeikasgassen slechts matig verminderen. Als we onze uitstoot niet verminderen, zullen we tegen 2100 mogelijk alle ijsbeerpopulaties in en rond het Laatste IJsgebied verliezen, op een paar kleine subpopulaties in het hooggebergte na.
Grootste bedreiging is klimaatverandering
IJsberen vind je in Canada, Rusland, Groenland, de Amerikaanse staat Alaska en Noorwegen. In Canada leven veruit de meeste: 15.000. Dat is meer dan de helft van de wereldpopulatie. Veruit de grootste bedreiging voor ijsberen is smeltend zee-ijs door klimaatverandering.
De ijsbeer staat bekend als de koning van het Noordpoolgebied. IJsberen, met hun iconische witte vacht, zijn de absolute toppredatoren en behoren tot de grootste vleeseters ter wereld.
De meeste ijsberen wegen 400 tot 800 kilo, maar er zijn uitzonderingen van bijna 1000 kilo! De ijsbeer wordt tussen de 20 en 25 jaar oud en kan zo'n 2,5 meter worden. Doordat de aarde steeds warmer wordt, smelt het zee-ijs van de Noordpool.
De afgelopen decennia is de jacht de belangrijkste bekende oorzaak van sterfte onder ijsberen geweest.
Churchill, ook wel bekend als de "hoofdstad van de ijsberen ter wereld", ligt in het afgelegen noorden van Canada. Het is niet makkelijk om er te komen. Maar nu, met behulp van Google Maps en een van de Street Trekker-camera's die op een Tundra Buggy is gemonteerd, kun je Churchill bezoeken en de ijsberen met één klik bekijken .
Laten we het eens hebben over dit scenario dat de ronde doet: 100 ongewapende mannen tegen één grote mannelijke grizzlybeer. Volgens mij is het een gelijkspel. De 100e man sterft precies op het moment dat de beer zijn laatste adem uitblaast.
Een volwassen ijsbeer weet dat hij een walrus kan verslaan en doden.
Hoewel er nog steeds bruine beren in Europa leven, verdwenen ze rond het jaar 1000 n.C. uit Nederland. Daarna wandelden er af en toe nog beren vanuit Duitsland ons land binnen, maar van een vaste berenpopulatie in Nederland was geen sprake meer.
Veel gebieden van Antarctica zijn echter verboden terrein, ofwel vanwege logistieke problemen ofwel om de fauna en flora van Antarctica te beschermen. Voor een groot deel van Antarctica geldt dat als je commerciële activiteiten wilt uitvoeren, je een vergunning moet hebben.
De ijsbeer is een vleeseter. Hij lust het liefst van al zeehonden, maar hij eet ook heel wat andere dingen, zoals dode beloega's, walvissen en walrussen die aanspoelen. Maar soms eet hij ook rendieren en zelfs kleine knaagdieren.
In theorie zouden we inderdaad een deel of zelfs alle ijsberen van het Noordpoolgebied naar Antarctica kunnen verplaatsen. Ze zouden er waarschijnlijk, in ieder geval voor een tijdje, goed gedijen en zich tegoed doen aan pinguïns en Antarctische zeehonden . Antarctische dieren zijn op het land niet gewend aan roofdieren, dus ze zouden waarschijnlijk niet eens proberen te vluchten voor de ijsberen.